Het forum van oliversverhalen.nl

De reünie (deel 9)

Tien jaar na het verlaten van het college kreeg ik bericht van het oud-leerlingencomité dat men ons uitnodigde voor een jubileumeditie.
Ik hoefde niet aan te dringen bij Ludwig. We waren intussen een paar jaar getrouwd. Het voelde toch spannend om als stel te gaan.
"Ik had nooit ...

De reünie (deel 8)

De bergen. Dat werd ons vaste vakantieterrein. De stilte, het imposante landschap en de gezonde, fysieke moeheid na een dag in de buitenlucht; het paste ons als gegoten.
Ludwig reed graag snelweg maar ik was de chauffeur die de auto veilig over de kronkelende bergpassen laveerde ...

De reünie (deel 7)

Dat gezamenlijke huis voelde niet als een grote, angstige sprong in het duister, maar als een vreedzame bestendiging van wat er in feite al lang was. Praktisch én emotioneel verliep die overgang verrassend gemakkelijk. Er was geen grote schok, geen moeizame territoriumstrijd over ...

De reünie (deel 6)

Het overwaaien van de roze wolk kondigde zich niet aan met grote, dramatische ruzies, maar in de alledaagse werkelijkheid. Geleidelijk kwamen de eerste kleine irritaties bovendrijven. Een paar rondslingerende sokken op de vloer van de slaapkamer, een storende slordigheid die ...

De reünie (deel 5)

De echte Ludwig was in het verleden verborgen gebleven achter de stempels die anderen op hem hadden gedrukt en die ik ook veel te makkelijk op hem had gekleefd. Nu hij zichzelf zo openlijk liet zien, zag ik hoe mooi hij was. Ook zijn lichaam. Het was het krachtige lichaam van een ...

De reünie (deel 4)

Ons gezamenlijke schoolverleden kreeg een andere lading. Het werd een ankerpunt. We hoefden elkaar niets uit te leggen over het benauwende verleden waar we uit kwamen of over de ongeschreven codes van het jongenscollege; we kenden de context. We kenden elkaar een klein beetje.
Ik ...

De reünie (deel 3)

Een paar dagen later ging de telefoon. Het was Ludwig. Van de gelatenheid in de regen klonk niets meer door; hij was wanhopig en weigerde het op te geven.
"Je weet niet dat ik om je geef," zei hij, en de woorden stroomden er ongeremd uit. "Je weet niet hoezeer ik je al bewonder ...

De reünie (deel 2)

We bleven om de twee weken afspreken. Na drie wandelingen ging ik naar hem thuis. We woonden intussen allebei alleen. Het was een vreemde wending. Terwijl ik daar was, merkte ik dat ik ergens de vooroordelen van de vroegere schooljongen nog in me droeg. 'Wat ben ik hier aan het ...

De reünie (deel 1)

Ik was er te vroeg. Ik herkende het Mondriaan-motief in de tegeltjes in de gangen. De feestzaal van het college was nog zo goed als leeg. De typische geur van vroeger herkende ik onmiddellijk. Ik nam een welkomstdrankje aan en keek rond.
Toen ik me omdraaide, zag ik hem staan ...

Sommige levenspaden kruisen elkaar niet om meteen samen te smelten, maar laten een stil spoor achter.
Pas wanneer het verleden jaren later onverwacht op de deur klopt, krijgt dat spoor zijn betekenis.
Dit is het verhaal over het helen van oude, verzwegen wonden, de bevrijdende kracht van een ...