Het forum van oliversverhalen.nl

De andere kant van de maan. (deel 7)

Ontbijt. In een overvolle auto naar de wijngaard. Routines vormen zich snel. Er zijn geen potten gebroken. Onze verstandhouding is goed. Ik had gisteren een glas te veel op. Dingen moeten groeien. Alcohol is een slechte raadgever.
Slechts twee glazen bij het ...

De andere kant van de maan. (deel 6)

De volgende dag is Margot opvallend rustig. Ik weet niet wat er in haar omgaat. We praten zoals altijd. Ik ben intussen een volleerde plukster en knip even snel als Margot. Met zorg leg ik de trossen in de emmer. Rotte druiven laat ik niet toe. Marcel verkiest ...

De andere kant van de maan. (deel 5)

Margot kondigt zaterdagavond aan tafel aan dat ze zondag met mij gaat wandelen naar ‘haar berg’.
‘Die wandeling hebben wij ook met haar gedaan,’ zegt Arjan tegen mij. Hij kijkt tegelijk naar Loïc.

Gretl heeft voor ons een rugzak klaargezet met een picknick en ...

De andere kant van de maan. (deel 4)

Terug op de kamer trekken we onze nachtkledij aan. Margot naait geconcentreerd aan mijn topje. Ik kijk naar haar rustige versie. Ze is leuk wanneer ze energiek is, maar mooier nu. Af en toe kijkt ze op, alsof ze wil checken of ik er nog ben. Ik observeer hoe ze ...

De andere kant van de maan. (deel 3)

Goed uitgeslapen verschijn ik de volgende ochtend in werkkledij aan de ontbijttafel. Frans brood en confituur. Sober. Ik ben blij met de afgedankte T-shirts in mijn bagage en draag, net als Margot, een afgeknipte, gerafelde jeans. Als nieuweling geniet ik enige ...

De andere kant van de maan. (deel 2)

Mijn verhaal begint in Colmar.

Volgens afspraak zal ik worden opgehaald. Aan het gedrag van een wachtende man zie ik dat hij mijn chauffeur kan zijn. Ik spreek hem aan. ‘Kaysersberg?’ blijkt voldoende.
Onderweg blijft het stil. De man stopt met proberen. In ...

De andere kant van de maan. (deel 1)

Een Sabbatjaar.

Als kind was ik al begeesterd door het idee om de wereld in te trekken. Ik moet het opgepikt hebben uit sprookjes. Daar trekken personages de wijde wereld in.
Ik woon niet ver van de kust in Jutland. Na veel aandringen kreeg ik toestemming van ...

Je ziet wat iemand toont: woorden, gebaren, een vrolijke glimlach...
De rest blijft buiten beeld.

Gelukkig is je fantasie nooit de sociale werkelijkheid geworden. Deze ongeremdheid wens ik geen enkele jongen toe, vroeger niet, nu niet. Een terechte vraag is inderdaad of dit het juiste platform is. We moeten ons zelfs afvragen of je verhalen als deze aan een publiek moet laten lezen, gezien de ...

Druiven plukken (deel 7) SLOT

‘Het is morgen onze laatste avond. Het wordt ons afscheid.’
Loīc antwoordt rustig en op een voorzichtige toon op mijn opmerking: ‘We gaan op een mooie manier afscheid nemen. Heb je nog schuldgevoelens? Ik wil morgen van je houden, weet je.’
‘Praat me geen ...