Koffie met een rietje

[Amexic]

Koffie met een rietje is een verhaal over hoe plotselinge kwetsbaarheid de maskers van trots doet afleggen. In de gedwongen stilte van een Zwitsers bergdal verandert een onhandige situatie van vallen en opstaan in een ontwapenende zoektocht naar gelijkwaardigheid en overgave. Twee jonge mannen tasten de grenzen af tussen zorg en passie. Het is een verhaal over de angst om je bloot te geven en de schoonheid van onvoorwaardelijke nabijheid, een liefde die uiteindelijk veel dieper gaat dan de unieke omstandigheden waarin ze begon.

Reacties zeer welkom.

[Oliver]

Ha!
Weer een nieuw verhaal van jou!
Binnenkort vakantie, dan ga ik er eens goed voor zitten

[Jablan]

Tja dat was hem alweer ...

Ergens had ik nog een deel verwacht over de vraag waar ze willen leven, uitgaande van eeuwige liefde en een paar, dat op witte paarden de zonsondergang tegemoet rijdt. Maar zoals het nu is, is het goed. Beide moeten weer even terug naar hun normale leven, voordat ze samen verder kunnen.

Het kan aan mij liggen, het lijkt erop alsof je geprobeerd hebt meer woorden te gebruiken voor wat je kwijt wilde dan in eerdere verhalen.

Ik hou het bij een 'dank je wel'. Schatkamer hier groeit gestaag verder met interessante onderwerpen en verhalen.

[Amexic]

Soms hebben verhalen een open einde. Als je als lezer op je honger blijft zitten, dan was het verhaal niet af. De witte paarden heb ik achterwege gelaten omdat het verhaal er niet sterker van zou geworden zijn. Er is een thema en eens dat verwoord was, hoefde het verhaal niet meer gerokken te worden. Een verhaal schrijven heeft een dynamiek die mee de lengte bepaalt. Het is geen kwestie van meer woorden proberen te gebruiken. Het gaat om een evenwicht vinden en nooit om het volume. Het heeft me in dit verhaal meer denkwerk gekost om woorden niet te gebruiken dan om ze wel neer te schrijven.