Een verhaal van Lucky Eye
Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
EEN BIJZONDERE KERST – INTERMEZZO 2
Nieuwjaarsdag 1 januari
Hoofdstuk 10
Jem!'
'Ja?'
'Je bent nog wakker.'
'Sto… Sorry. Niet zo'n slimme opmerking, Henri.'
'Inderdaad. Je hebt helemaal gelijk.'
Het bleef stil. Lange tijd stil. 'Wil je me soms iets vragen?' vroeg Jem toen hij het gevoel had lang genoeg gewacht te hebben.
'Nee. Nou ja. Eigenlijk wilde ik je iets zeggen.'
'Laat het me maar horen.'
'Weet je nog van die eerste nacht dat ik hier bij jou sliep?'
'Ho! Nou snap ik het niet meer. Je wilt me iets zeggen, en dan begin je toch met een vraag?'
'Ik ben wat in de war. Neem me niet kwalijk, Jem.'
'Oh. Het spijt me. Nu ik weet dat je niet helemaal jezelf bent. Ik heb het niet rot bedoeld.'
'Ik geloof je. Maar weet je het nog?'
'Ja. Nog niet zo lang geleden en dus weet ik het nog.'
'Maar weet je nog precies wat je mij vroeg, toen?'
'Nee. Ik raak dingen snel kwijt. Letterlijk en figuurlijk.'
'Geeft niet. Je vroeg me of ik verliefd was op een jongen. Mijn antwoord was dat ik een heel leuk iemand had ontmoet.'
'Nu weet ik het weer. En … wacht even … Ik reageerde toen met iets als … even nog … of je hem al had gevraagd. Dat was het toch?
'Ja. Dat vroeg je me toen.'
'Je had het niet gedaan omdat je … ' Jem nam even de tijd om de woorden terug te laten komen. 'Je had het niet gedaan, omdat je niet zeker was dat hij jou zag zitten.'
'Ja. En daarna gaf je mij een advies.'
'Ja!' Jem viel stil.
'Is er iets? Jem?'
'Het was stom van mij om dat te doen!'
'Nee! Absoluut niet! Het was juist heel wijs. Ik had … ik heb de aansporing van jou af en toe nodig.'
'Dat moet je me uitleggen.'
'Ik twijfel.'
'Hmm, dat weet ik niet.'
'Ja. Dat doe ik wel. Vooral aan mezelf. Je gaf aan dat ik niet te lang moest wachten met het te zeggen aan iemand als ik verliefd op hem was, omdat het enorme stress op zou kunnen leveren als ik lang met zoiets rond zou blijven lopen. En daarin heb je helemaal gelijk. Je gaf een voorbeeld van jezelf.'
'Ja. Dat gedoe met mijn vader, die lul! Maar er is ook meer nog, bedenk ik nu ineens. Als je te lang wacht, heb je ook kans dat degene waarop je verliefd bent er niet meer is?'
'Huh?'
'Kijk naar al die romantische films, die series. Het gaat er vaak om dat iemand verliefd is op een ander, maar ze zeggen het niet. En uiteindelijk loopt het mis, omdat er iemand anders mee vandoor gaat! Of niet'
'Ja. Ik snap wat je bedoelt.'
'Maar … wat wil je daar nou mee, op dit moment.
Henri zuchtte. Het vond het heel moeilijk om nu uit zijn woorden te komen. Nog een zucht.
'Misschien moet je even bij mij komen liggen.'
'Ik weet het niet.'
Jem wist het wel. Hij knipte het lampje naast zijn bed aan. Het gaf een zwak schijnsel, maar genoeg voor hem om zijn vriend in het andere bed te kunnen zien. 'Toe! Kom bij me liggen.'
Zucht. Nog een zucht. 'Oké.'
Jem ging op zijn zij liggen, schoof op naar de muur en maakte plaats voor Henri. 'Past prima. Vind je niet?'
Het was een beetje krap, vond Henri, maar dat zei hij niet. Hij zorgde ervoor niet al te dicht bij Jem te liggen.
'Dude! Zorg ervoor dat je iets ruimte neemt. Het lijkt alsof je helemaal verkrampt bent!' Meteen sloeg Jem een arm om Henri heen en trok hem tegen zich aan. Het voelde goed. Niets mis mee! Ze waren vrienden! Oh … dat …
'Het spijt me, Jem.'
'Een heel gewone, lichamelijke reactie, Henri. Ik heb er geen moeite mee dat je homo bent, en dus op jongens valt. Logisch dat je lijf dan ook kan reageren. Dat van mij doet dat ook. Nou ja .. je weet wel wat ik bedoel.' Hij voelde dat Henri opnieuw iets van hem af probeerde te gaan liggen. 'Niet doen, Henri!' En meteen trok hij hem dichter naar zich toe.
'Maar … ik moet je wel iets vertellen.'
'Ja. Zo was je begonnen.'
Henri hoorde Jem zachtjes grinniken. 'Je lacht me toch niet uit, hè! Geef maar geen antwoord. Ik weet dat je dat niet doet. Maar … je zei toen dat ik het die persoon moest vertellen. Er niet te lang mee moest wachten. En … nou ja … ik denk dat ik dat ga doen.'
'Goed van je, Henri! Die gast mag dat best weten. En weet je … die gast mag zich gelukkig prijzen met zo'n stuk als jij bent!'
Henri zuchtte diep. Zou hij … 'Jem?'
'Ja?'
'Ik ben verliefd op jou!' Het hoge woord was eruit. Als Jem nu maar niet die arm om zijn schouder weg zou halen, want dan … dan wist hij niet wat hij moest doen.
Even wist Jem niet wat te moeten doen. Maar hij wist wel dat hij die arm niet weg zou moeten halen. Die moest blijven waar hij was. Hij trok hem zelf nog iets strakker aan. Hij voelde dat de erectie bij Henri verdwenen was. Kwam dat door de spanning? Vast en zeker! 'Lieve, lieve Henri,' begon hij voorzichtig te praten. 'Ik hou ook heel veel van jou. Maar … ik loop achter. In mijn ontwikkeling. We zijn even oud, allebei zestien, maar … die lul van een vader van mij heeft officieel vastgesteld dat ik in mijn ontwikkeling jaren achterloop.'
'Niet alles geloven wat die lul van een vader van jou heeft opgeschreven, Jem. En … bovendien … je hebt het mij eerder verteld. Door omstandigheden … ' Verdomme. Geen stomme dingen zeggen nu. Ik moet vanuit mezelf blijven praten. 'Het doet er voor mij niet toe, lieve Jem. Ik hou van je zoals je bent. En … als jij er nog niet aan toe bent? Als je nog helemaal niet weet of je op meisjes of jongens valt? Het doet er niet toe voor mij. Maar ik wil wel dat je weet dat jij die jongen bent die voor mij heel belangrijk is, op wie ik meteen op het eerste gezicht verliefd werd.'
'Maar … we … Nu ben ik in de war.'
'Mijn schuld. Misschien had ik het niet moeten zeggen.'
'Wel degelijk wel! Ik ben blij dat er eindelijk eens iemand naar een advies van mij heeft geluisterd! Ik voel me helemaal bijzonder daardoor! En dat heb ik aan jou te danken. Henri … ik weet nog helemaal niets over … verliefd zijn … over … '
'Zeg het zoals het in je opkomt, Jem. Geen woorden in je houden.'
'Nou ja … over seks. Over wat dat precies doet met je. Nou ja … ik weet dat ik een stijve krijg soms. Meestal in de ochtend bij het wakker worden. Ik heb ook al … '
'Ga door, Jem. Je bent goed bezig. Praten over het gevoel, je gevoelens is heel erg moeilijk, maar ga alsjeblieft door.'
'Ja. Lastig. Maar … ik ga door. Ik heb al een paar keer … Nou ja … ik was nat in de ochtend. Je weet vast wel wat ik bedoel.' Hij voelde het hoofd van Henri tegen zijn borst knikken. Ik heb er eerst met Jacob over gepraat, en later ook met mijn moeder. Ze noemden het "een natte droom". Enorm stomme uitdrukking. Als die droom dan zo opwindend is geweest dat ik er klaar van kwam, waarom herinnerde ik mij dan helemaal niets van die droom?'
Henri kon de logica van zijn vriend helemaal begrijpen, en wist bovendien dat die uitleg niet helemaal juist was. 'Die uitleg dat je klaargekomen bent, omdat je een opwindende droom hebt gehad, is niet helemaal waar. Het kan zijn dat je erotisch gedroomd hebt. Het hoeft niet. Het is meer een teken van je lichaam dat je in staat bent om dat te doen wat een man kan doen. Niet echt duidelijk geloof ik.'
'Nee. Of … moet ik nou ja zeggen?'
'Het kan zijn dat je spontaan klaarkomt als je een opwindende droom hebt. Hoeft niet. Maar in elk geval oefent je lichaam soms om te kijken of bij jou alles goed werkt.'
'En als ik dat dus heb gehad, is alles in orde met mij?'
'Juist.'
'En verder. Ik weet ook dat als ik met mezelf speel … ik ook hard kan worden … en … Pfff … dat ik dan klaar kan komen.' Een diepe zucht volgde. 'Dat is eruit! Man wat lastig!'
'Maar je hebt het wel gedaan! Voelt het goed?'
'Ja! Als een overwinning op mezelf! Krijg ik nou een kusje?'
'Wat???'
'Grapje, Henri. Maar je mag me wel kussen als je dat wil.'
Henri verplaatste zijn hoofd en kuste Jem lichtjes op zijn wang. 'Zo goed?'
'Ja. Dank je. Maar … ik weet dus niet of ik verliefd ben. Verliefd op jou, bedoel ik. Nou … ja … weet gewoon niet wat het is.'
'Maar dat geeft niet. Neem er de tijd voor.'
'Maar het kan wel jaren duren met mij! Ik ben … niet zo snel. Ik … '
'Dat weet ik. En ik heb alle tijd. Zal je nooit onder druk zetten. Nooit pushen.'
'Maar … nou ja … nu maak ik het mezelf moeilijk. Beter om te stoppen.'
Dat was niet wat Henri wilde. Nu Jem nog steeds met iets zat, wilde hij graag weten wat. 'Vertel het me, Jem.'
'Nee. Het is stom. Het … Pfffffff. Mens, wat lastig!' Er was te veel spanning nu in hem. Hij voelde dat hij pijn in zijn maag kreeg. Het moest eruit! 'Stel … ik ben nog niet verliefd op jou … maar … ik wil toch wel dingen ontdekken. Je weet wel welke dingen.'
'Als ik het verkeerd zeg, moet je het gewoon zeggen. Maar bedoel je dat we dan samen gaan kijken wat onze lijven lekker vinden?'
'Zijn niet de woorden die gekozen zou hebben, maar het is wel wat ik bedoel. Wat dan?'
'Dan kunnen we dat toch samen doen?'
'Is het niet zo dat je eerst echt verliefd op elkaar moet zijn voordat je dat doet?'
'Hmmm. Sommige mensen vinden van wel. Anderen niet.'
'Jij?'
'Ik denk dat het zonder echte verliefdheid kan. En je hoeft er niet eens homo voor te zijn.' Snel ging hij verder voor Jem een vraag kon stellen. 'Er zijn zat mannen die in hun jonge jaren seks hebben gehad met een andere jongen. Gewoon omdat een vriendin nog te eng is. Omdat ze denken dat je eerst precies moet weten wat je moet doen. Daarom oefenen ze eerst met jongens. Dat voelt dan toch makkelijker voor hen.'
'Oh. Hoeveel jongens?'
'Dat weet ik niet. Heb nooit exacte aantallen gehoord of gelezen, maar het gebeurt wel.'
'Dus … als wij … dat zouden willen … '
'Dan kunnen we dat doen. Maar alleen als jij er absoluut zeker van bent dat je het wil doen.'
'Ja. Zo werkt dat voor mij. Ik moet het wel zeker weten. Zonder zeker weten, kan ik het niet. Wil ik niet. En … ik moet iemand wel goed kennen.'
'Heel goed, Jem.' Henri zuchtte diep. Het moeilijke gesprek was er geweest. Het gesprek waar hij zo tegenop had gezien. Jem wist nu dat hij verliefd op hem was. Nu was het aan Jem om – als hij eraan toe was – een antwoord te geven. Henri wist dat dat lang kon duren. Hij zou wachten. Het belangrijkste was dat hij Jem had verteld dat hij verliefd was op hem. Het voelde goed dit gezegd te hebben. Henri voelde dat Jem nog dichter bij hem kwam liggen. 'Jem!!!'
'Ja???'
EINDE
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.