Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
VERLOREN ONSCHULD
Hoofdstuk 4
De jaren daarna was Jaap nog erg voorzichtig met zijn seksuele aspiraties. Hij zocht het nog niet echt op, en bekeek alles nog steeds een beetje van afstand. Hij nam alles behoorlijk serieus, tenminste zo dacht hijzelf. Hij was gewoon niet het type voor een "one-night-stand". Hij geloofde meer in een relatie.
Het tweepersoonsbed stond al vanaf die eerste week na zijn "coming out" op zijn kamer, maar nog nooit had er iemand in dat bed naast hem gelegen. Met uitzondering van zijn beste vriend Sander, maar dat was anders, die bleef wel vaker slapen. En zo sliep Jaap ook wel vaker bij Sander.
In april 2000 werd hij zeventien en in mei legde hij met goed gevolg zijn HAVO-examen af. De vraag wat er daarna zou moeten gebeuren was al in het vroege voorjaar van dat schooljaar beantwoord: twee jaar VWO, om daarna geschiedenis te kunnen gaan studeren in Groningen. Dat was altijd al zijn favoriete vak en hobby geweest. De boekenplanken op zijn kamer stonden vol met allerlei boeken over de hoogte- en dieptepunten uit de wereldgeschiedenis, en de enige cadeaus die Jaap echt leuk vond om te krijgen waren geschenkbonnen of contant geld, om daarmee de grotere boekwinkels af te kunnen struinen naar materiaal van zijn gading.
Het enige waarin Jaap zijn homoseksualiteit actief liet blijken, was het chatten. Regelmatig bezocht hij chatboxen en praatte hij mee in het voorportaal, of privé. Natuurlijk wist hij dat het grootste voordeel van zo’n chatbox ook meteen het grootste nadeel was: de anonimiteit. Je wist nooit of de persoon aan de andere kant echt degene was die hij zei te zijn. Vaak genoeg had hij al gemerkt dat sommige jonge jongens wel erg wereldwijs waren. En als ze een oud taalgebruik hanteerden, dan wist je al snel dat je met een "oudere" van doen had. Vaak vond hij dat ook niet erg. Ook zij moesten af en toe van zich af kunnen praten. Al had hij wel liever dat ze eerlijk voor hun leeftijd uitkwamen. Zelfs sekschats met deze mannen ging hij niet uit de weg. De computer op zijn kamer maakte soms overuren, en in de vakantieperioden draaide het ding zelfs ’s nachts nog op volle toeren. In de kleine uurtjes was het vaak een stuk rustiger, en werd je in elk geval niet zo vaak lastig gevallen. Naast de chatboxen had hij ook het programma Messenger (door velen ook wel MSN genoemd) geïnstalleerd, en daarbij had zich in de loop van de tijd een lijstje van "vaste vrienden" gevormd. Met deze figuren kletste hij regelmatig, en ging het contact veelal een stuk dieper. Het gebeurde vaak dat er na verloop van tijd weer eens iemand van het lijstje viel, omdat hij plotseling verdwenen was of iets dergelijks, maar altijd bleven er een stuk of wat over. De twee jaren VWO doorliep Jaap voorspoedig en de studie lonkte.
In een zomerse nacht begin juli 2002 ontmoette hij vlak voor het middernachtelijk uur een leuke jongen op www.homo.nl. De jongen noemde zich Bas. De twee besloten verder te chatten via Messenger. Het gesprek liep daar vlot en ze kwamen al snel veel van elkaar te weten. Jelmer, dat was dus zijn echte naam, werkte als kok ergens in de buurt van Maastricht. Jaap vertelde hem van zijn studieplannen. Na hun eerste gesprek ging Jaap met een goed gevoel slapen. Hoog nodig tijd, want het was inmiddels halftwee geworden.
De volgende dag sliep hij lang uit, en daarna hielp hij zijn moeder met het opknappen van de tuin. Werk waarvoor hij zich vrijwillig had aangemeld. Marianne en Leon hadden beiden een vakantiebaantje, en ook Jaap verdiende meestal wat bij in de zomervakantie. Dit jaar moest zijn vader echter langer doorwerken dan normaal, omdat hij sinds kort de enige eigenaar van zijn bedrijf was. Daarom kon hij dus het werk dat thuis gedaan moest worden niet aan. Jaap had toen voorgesteld dat hij thuis flink de handen uit de mouwen zou steken. De tuin was het eerste object dat hij samen met zijn moeder zou doen. Daarna was er nog het nodige schilderwerk aan de binnen- en buitenkant van het huis. Aan het eind van de middag was Jaap pikzwart van de modder en zijn moeder zag er ook al niet veel beter uit.
'Zeg,' zei Lianne tegen haar zoon, 'ga voor het eten eerst maar even onder de douche, want je ziet er niet uit!'
'Jij wel zeker,' kaatste hij de bal terug.
'Nee, ik ook niet, maar ik ga eerst de aardappelen opzetten. Zodra jij klaar bent, stap ik eronder.'
Zo gezegd zo gedaan. Jaap stond zich al snel schoon te spoelen en dacht ineens terwijl hij daar zo stond aan Jelmer. Gut, het gesprek van gisteravond was echt goed geweest en … heel vreemd … ze hadden het niet eens over seks gehad. Meestal werd dat onderwerp, ook in de serieuzere gesprekken, toch vaak wel eventjes aangesneden. In het gesprek met Jelmer echter niet. Misschien vanavond, dacht hij met een lach om zijn lippen.
'Hé, Jaap! Schiet op!' riep zijn moeder.
'Ja, ja. Bijna klaar!'
Tegen elf uur ging Jaap die avond naar bed en iedereen keek hem verbaasd aan.
'Nu al?' vroeg zijn vader.
'Ja, is dat vreemd? Ik heb hard gewerkt hoor vandaag!'
De anderen lachten.
'Of ga je soms nog effe chatte?' zei Leon op geaffecteerde toon.
'Hoezo?'
'Nou dat getik op dat toetsenbord van jou hoor ik heus wel, hoor!'
'Ah, heb je een leuk vriendje ontmoet?' begon Marianne hem te plagen.
Jaap bloosde meteen.
'JAA!' juichte ze, terwijl ze uit haar stoel opsprong.
'Dat gaat je helemaal niets aan! Nieuwsgierig Aagje!' Jaap kuste zijn moeder en vader en wenste allen "welterusten". Snel liep hij de trap op. Zou Jelmer er al zijn? Hij waste zich in de badkamer en poetste zijn tanden. Daarna ging hij in zijn ochtendjas achter de computer zitten, startte deze op en maakte verbinding met het internet. Hij logte in op Messenger en zag dat Jelmer er al was.
***
Jelmer zegt:
Hé Jaap je bent er.
Jaap zegt:
Ja heb je al lang op me gewacht.
Jelmer zegt:
Nee ben er zelf ook nog maar net maar wel speciaal voor jou gekomen.
Jaap zegt:
Ahhhh! Dat vind ik lief om te horen.
Jelmer zegt:
Ja maar ik ben ook wel een lieve jongen?
Jelmer zegt:
Soms…
Jaap zegt:
Niet altijd?
Jelmer zegt:
Nee soms ben ik echt een etter.
Jaap zegt:
Dat kan ik haast niet geloven.
Jelmer zegt:
Maar toch is het zo! Ik kan heel snel driftig worden en pas dan maar op …
Jaap zegt:
Oei!
***
Jelmer begon te vertellen en al snel bleek Jaap dat de jongen vreselijk met zichzelf overhoop lag. Toen hij negen jaar was, was zijn oudere broer overleden aan een ernstige vorm van kanker, En als je dan kind bent en men je verdriet niet ziet, raak je al snel in de problemen, zo bleek. Jelmer zei een hekel te hebben aan school en leerkrachten. Niet een had hem goed behandeld. Niet een had hem begrepen. Hulpverleners had hij niet willen hebben en wilde hij nog steeds niet.
***
Jaap zegt:
Maar waarom wil je je dan door niemand laten helpen.
Jelmer zegt:
Omdat ze toch niet naar je luisteren. Ze denken te weten hoe jij je voelt en vullen alles in. Je mag het verdriet niet blijven voelen. Dat moet overgaan en ik weet verdomme heel zeker dat het verdriet nooit overgaat.
Jaap zegt:
Sorry! Ik had het niet zo moeten zeggen.
Jelmer zegt:
Ik stop nu want ik zit te janken.
***
Meteen daarna verbrak hij de verbinding. Verslagen had Jaap nog een tijdje achter de computer gezeten voor hij zelf ook de verbinding verbrak. Wauw, wat een vreselijk verhaal. Een jongen die geheel in de knel zat met zichzelf en de dingen die hem overkomen waren, maar er zelf niets aan kon doen. Het verleden en de dingen die daarin waren misgegaan, hadden hem gesloopt en gemaakt tot wat hij was. Jaap kroop in bed en zond een gebed omhoog: voor Jelmer.
De dag daarna klusten hij en zijn moeder ’s ochtends opnieuw in de tuin en ’s middags stuurde ze hem naar Sander toe.
'Jongen, je hoeft niet steeds bezig te zijn hier thuis! Je hebt ook vakantie! Ga genieten!'
Natuurlijk had hij tegengestribbeld, want hij had er toch in toegestemd dat hij zou helpen.
'Ik ga zelf ook in de tuin zitten, Jaap. Ik doe vanmiddag niets meer!'
Met deze woorden nam Jaap genoegen en reed hij op zijn fiets naar Sander.
Wordt vervolgd …
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.