De reünie (deel 9) Slot
Geplaatst: vr 16 okt 2026, 07:57
De reünie (deel 9)
Tien jaar na het verlaten van het college kreeg ik bericht van het oud-leerlingencomité dat men ons uitnodigde voor een jubileumeditie.
Ik hoefde niet aan te dringen bij Ludwig. We waren intussen een paar jaar getrouwd. Het voelde toch spannend om als stel te gaan.
"Ik had nooit verwacht dat je homo zou zijn."
"Wisten jullie het van elkaar?"
"Waren jullie al op school samen?"
Er volgde een aantal verbaasde opmerkingen en vragen van oud-klasgenoten op de bijeenkomst. Ik vertelde dat de vonk tijdens de reünie van vijf jaar geleden was overgeslagen.
"En dan nog wel met Ludwig," merkte Rob op. "Die keuze had ik niet van je verwacht."
Ik werd een beetje nijdig van de opmerking. "Sommigen zijn klein van buiten en groot van binnen. Anderen zijn klein van binnen en zullen nooit groot worden," reageerde ik. Ik zag aan enkele gezichten dat de boodschap overkwam.
Mijn opmerking viel tussen de plooien van een aangenaam weerzien.
Onderweg naar huis zei Ludwig: "Dat had je niet moeten zeggen."
Ik keek even op van de weg en lachte zachtjes. "Dit moest ik wél zeggen, Ludwig," antwoordde ik, terwijl ik mijn hand op de zijne legde. "Vijftien jaar geleden durfde ik het op de speelplaats niet voor je op te nemen uit angst voor wat de anderen van mij zouden denken. Vandaag doe ik het wel. Niet omdat jij verdediging nodig hebt, maar omdat ik mijn mond niet meer houd voor bekrompenheid. De cirkel is nu helemaal rond."
Ludwig keek stil naar buiten, naar de voorbijflitsende straatverlichting, en er verscheen een glimlach om zijn mond. Hij trok zijn hand weg en legde nu zijn hand op die van mij.
"Op naar de volgende reünie," zei hij.
Tien jaar na het verlaten van het college kreeg ik bericht van het oud-leerlingencomité dat men ons uitnodigde voor een jubileumeditie.
Ik hoefde niet aan te dringen bij Ludwig. We waren intussen een paar jaar getrouwd. Het voelde toch spannend om als stel te gaan.
"Ik had nooit verwacht dat je homo zou zijn."
"Wisten jullie het van elkaar?"
"Waren jullie al op school samen?"
Er volgde een aantal verbaasde opmerkingen en vragen van oud-klasgenoten op de bijeenkomst. Ik vertelde dat de vonk tijdens de reünie van vijf jaar geleden was overgeslagen.
"En dan nog wel met Ludwig," merkte Rob op. "Die keuze had ik niet van je verwacht."
Ik werd een beetje nijdig van de opmerking. "Sommigen zijn klein van buiten en groot van binnen. Anderen zijn klein van binnen en zullen nooit groot worden," reageerde ik. Ik zag aan enkele gezichten dat de boodschap overkwam.
Mijn opmerking viel tussen de plooien van een aangenaam weerzien.
Onderweg naar huis zei Ludwig: "Dat had je niet moeten zeggen."
Ik keek even op van de weg en lachte zachtjes. "Dit moest ik wél zeggen, Ludwig," antwoordde ik, terwijl ik mijn hand op de zijne legde. "Vijftien jaar geleden durfde ik het op de speelplaats niet voor je op te nemen uit angst voor wat de anderen van mij zouden denken. Vandaag doe ik het wel. Niet omdat jij verdediging nodig hebt, maar omdat ik mijn mond niet meer houd voor bekrompenheid. De cirkel is nu helemaal rond."
Ludwig keek stil naar buiten, naar de voorbijflitsende straatverlichting, en er verscheen een glimlach om zijn mond. Hij trok zijn hand weg en legde nu zijn hand op die van mij.
"Op naar de volgende reünie," zei hij.