VERLOREN ONSCHULD - hoofdstuk 9
Geplaatst: ma 05 jan 2026, 17:48
Een verhaal van Lucky Eye
Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
VERLOREN ONSCHULD
Hoofdstuk 9
Jaap werd wakker met een gigantische pijn in zijn hoofd. Het leek wel of een hele horde wegwerkers met drilboren in zijn kop stond te boren. Wauw! Vreselijk gewoon! Heel voorzichtig waagde hij het om een oog te openen, maar meteen deed hij hem ook weer dicht. Het licht deed te veel pijn. Opnieuw proberen. Door zijn wimpers en oogharen keek hij de wereld in. Maar wat voor een wereld? Zijn tweede oog ging nu ook open en tezamen herkenden ze absoluut niet de plek waar hij was. Waar was hij in Godsnaam? Het was niet de kamer van Sander waar hij verwacht had wakker te zullen worden, en … ook niet zijn eigen kamer. En jemig, wat had hij een raar gevoel in zijn … Toen werd hij zich bewust van het geluid van die ander. Die ander die naast hem lag. Vol schrik was hij ineens klaarwakker. Naast hem lag in geheel ontklede staat Job Hensbroek met een glimlachend gezicht naar hem toegedraaid, maar gelukkig nog diep in slaap. Jaap schrok zich een ongeluk. Had hij de nacht hier bij Job doorgebracht? Zijn ogen vlogen over het bed heen en vol afschuw zag hij een aantal condooms liggen. De weeïge geur in de lucht verraadde de duidelijke inhoud van de rubbers. Verdomme, wat had hij gedaan? En dat gevoel in zijn achterste? Zou hij zich werkelijk door Job hebben laten nemen? NEE, NEE!!! schreeuwde het in zijn hoofd. NIET met Job!!!
Zijn gedachten totaal in de war stond hij op van het bed. Mijn kleren, dacht hij. Waar zijn mijn kleren. Hij zag zijn spijkerbroek en T-shirt liggen en ook zijn schoenen. Snel trok hij deze aan en liep zonder veel geluid te maken de kamer uit en de trap af. Bij de voordeur lag zijn spijkerjack en gelukkig zaten de sleutels in het slot. Hij opende de deur en ging naar buiten waar zijn fiets tegen de muur stond. Het was een mistige ochtend. In ijltempo fietste Jaap het erf af en de weg op maar waar in vredesnaam woonde Job, en hoe moest hij naar huis komen. Na een paar kilometer had hij door dat hij een verkeerde afslag had genomen. Snel reed hij terug en kwam zo op de goede weg naar huis uit. De gedachten bleven als mistflarden door zijn hoofd spoken. Hoe was het toch mogelijk geweest dat Job hem zover had gekregen dat hij seks met die idioot gehad had. Hij haatte die vent. Had altijd al een hekel aan hem gehad en nu … nu had hij hem het meest intieme gegeven dat hij had. De tranen rolden over zijn wangen. Tranen die hem diep van binnen pijn deden.
Iets na zes uur was hij thuis. Voorzichtig liep hij naar binnen en de trap op naar zijn kamer. Gelukkig kwam hij niemand tegen, niemand die hij uitleg zou moeten geven. Op zijn kamer wierp hij zich op het bed en smoorde zijn luide snikken in het kussen. Jelmer, dacht hij ineens. Hij moest het Jelmer vertellen. Hij wilde niet met deze leugen voortleven. Hij zou het niet kunnen verdragen net te doen alsof er niets was gebeurd. Gelaten ging hij achter zijn computer zitten en opende zijn hotmail-account. De woorden die anders zo makkelijk uit zijn vingers vloeiden, wilden dit keer niet komen. Niet gemakkelijk in elk geval maar na een lange worsteling had hij toch het een en ander op papier staan.
---
Beste Jelmer,
Net thuis en de koele ochtendlucht heeft me doen besluiten om je meteen de waarheid maar te vertellen. Woorden en daden, daar draait het om. En deze twee hebben de afgelopen uren op een vreselijke manier bij mij gebotst. Zodanig dat ik gewoon niet verder kan.
Van zondag op maandag sprak ik nog met je. Heel serieus over seks en liefde en nu … nu heb ik er zelf een puinhoop van gemaakt. Ik zal het je proberen uit te leggen. Niet als excuus, maar gewoon om de waarheid nog eens hard onder ogen te zien.
Gisteravond gaf een goede vriend van mij zijn verjaardagsfeestje. Hij was in maart al jarig geweest maar nu, nu waren zijn ouders op vakantie en hadden we wat meer "ruimte" voor een feest. Al met al waren er zo’n 20 mensen denk ik, boys and girls. Onder de gasten was een jongen waar ik normaal een vreselijke hekel aan heb, maar nu - op de een of andere manier - bleef ik maar naar hem luisteren. Ik had toen eigenlijk gewaarschuwd moeten zijn, maar hoe het nu eigenlijk gekomen is, weet ik niet maar zo’n uur geleden werd ik dus wakker in het bed van die jongen. Voor mij een hele schok, want van al hetgeen dat we gedaan hebben, heb ik niets meegekregen. Echter, de hoeveelheid condooms, het feit dat we beiden spiernaakt waren en een vreemd gevoel van achteren, zijn bewijs genoeg om te weten dat HET gebeurd is!
En terwijl ik jou nog zo duidelijk had gezegd dat dat niet zou gebeuren voor ik iemand gevonden had waar ik echt van hield. Geen seks zonder liefde en nu … nu kan ik mezelf wel gigantisch voor de kop slaan, en durf ik mezelf niet onder ogen te komen.
Loze woorden dus achteraf! Ik kan me zelf dus totaal niet vertrouwen en wil daarbij niet de schuld afschuiven op de drank, want dat is het waarschijnlijk geweest. Het schuldgevoel komt terecht op mij en alleen op mij. Maar dat vreselijke schuldgevoel tegenover jou moet ik toch eerst kwijt, want anders … anders durf ik er zelf helemaal niet meer te zijn!
En … wat ik het allerergste vind is dat van een eventueel ONS voor mij geen sprake meer kan zijn. Ik durf, nu ik jou zo bedrogen heb, je zo voor de gek gehouden heb je niet meer onder ogen te komen … ik durf mezelf niet eens meer onder ogen te komen. Godverdomme, Jelmer ik heb iets dat misschien zo mooi had kunnen worden volkomen naar de kloten geholpen!!!
Jelmer ik hoop dat je heel spoedig een goede vriend zult vinden die jou waard is, want ik ben dat dus niet!
Jaap
---
De tranen dropen over zijn wangen toen hij op de knop "verzenden" drukte. Hij sloot de computer af, kleedde zich uit en stapte in bed. Snikkend verstopte hij zijn hoofd in het kussen.
De rust die hij zo nodig had, kwam echter niet. Hij voelde zich van binnen verscheurd en kon op geen enkele manier een oplossing vinden. Heel af en toe leek het of hij insliep, maar dan meteen was er weer een schok door zijn lijf die hem wakker maakte. Zijn gedachten vlogen als een gek heen en weer en voorkwamen dat hij echt in slaap zou vallen.
Sander werd wakker van de telefoon die maar bleef rinkelen. De eerste tonen had hij genegeerd, maar nu het ding weer van voren af aan begon te luiden, moest hij hem toch wel opnemen, vond hij. Moe stapte hij zijn bed uit en liep naar het bureau waar het draagbare toestel lag. Waarom had hij dat ding dan ook niet naast zijn bed gelegd, verweet hij zichzelf, en met een kort "Sander" nam hij op.
'Hé, met Job! Ben je al wakker?'
'Ja, nu wel.'
'Je lag nog te maffen, dus!'
'Ja!'
'Nou ik wou je bedanken voor dat knalgoeie feestje van gisteren. Echt te gek, man. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel plezier gehad heb.'
'Oké! Was dat alles, want dan ga ik weer slapen.'
'Nee, nee nog niet ophangen. Wist jij dat Jaap homo was?'
Sanders ogen sperden zich plotsklaps wijd open, en van verbazing liet hij zowat de telefoon uit zijn hand vallen. Snel ging hij op de rand van het bed zitten. 'WAT?'
'Ja, gisteravond is hij met mij mee naar huis gegaan, en we hebben heerlijk met elkaar gevreeën, man. Hij is echt helemaal te wauw in bed. Vurig, gepassioneerd, en wat een lekker strak gaatje heeft die gozer, zeg!'
Sander wilde dat Job zijn bek zou houden. Hij kon en wilde het niet aanhoren allemaal. 'Je raaskalt, Hensbroek! Je bent knettergek!'
'Nee, echt. Ik dacht wel dat je het niet zou geloven, maar voor deze keer vertel ik eens echt de waarheid. Vraag het anders zelf aan hem als je wilt! Echt ik heb een ongelofelijke nacht met hem gehad.'
'En nu! Waar is hij nu dan?'
'Ja, naar huis gegaan denk ik, want toen ik wakker werd, was hij al verdwenen. Maar ik moet straks nog even bij hem langs, omdat hij wat kledingstukken heeft laten liggen,' gniffelde Job.
'Ik geloof er geen snars van, Job, volgens mij zuig je een gigantisch stuk uit je duim.'
'Zelf weten, Sander, je hoort nog wel eens van mij.' En daarmee verbrak Job de verbinding.
Sander bleef zitten waar hij zat, en staarde naar de telefoon in zijn hand. Waarom Jaap, waarom, vroeg hij zich af. Als je dan … waarom dan niet met mij. Nee, dit kon gewoon niet waar zijn!!! Job verzon dingen om hem uit te dagen waarschijnlijk, en als het toch waar was … dan was het in elk geval heel anders gegaan dan Job had verteld. Even dacht hij eraan om meteen Jaap te bellen, maar uiteindelijk deed hij het niet.
Toen het elf uur geworden was, kon Lianne zich niet langer bedwingen. Ze had Jaap in alle vroegte horen thuiskomen, maar had zich gewoon weer omgedraaid. Ze had Leon en Marianne horen vertrekken en nadat ze heerlijk met haar man had gevreeën was ook hij weggegaan. Tegen tienen was ze zelf uit bed gekomen. Ze had zich gedoucht en daarna koffie voor haar en Jaap gezet, en toen hij er om elf uur nog niet uit was, werd ze ongerust. Ze liep de trap op en klopte op zijn deur. Eerst hoorde ze niets, dus nog maar eens geklopt. Een heel iel stemmetje reageerde, en meteen wist ze dat er iets niet in orde was. Ze opende de deur en stapte de kamer binnen. Haar oudste lag diep onder het dekbed verscholen en toen ze naast zijn bed op de stoel ging zitten en hem recht in zijn gezicht kon kijken, zag ze zijn rood betraande ogen en de sporen die de tranen op zijn wangen hadden getrokken.
'Wat is er, Jaap? Wat is er gebeurd?'
'Oh, mam, het is zo verschrikkelijk.' Ze ging op de rand van zijn bed zitten en strekte haar armen naar hem uit. Jaap ging rechtop zitten en liet zich in de troostende armen van zijn moeder glijden. De tranen kwamen opnieuw. Schokkende tranen die zijn onmacht uitdrukten en met de tranen deed hij zijn verhaal zonder namen te noemen.
'Maar het is toch niet zo erg,' concludeerde Lianne voorzichtig, 'dat je seks met iemand gehad hebt, en dat …dat ook gebeurd is?'
'Op zich niet,' snotterde Jaap, 'maar wel als je weet dat het met Job Hensbroek is geweest, en dat ik me bovendien helemaal niets meer kan herinneren.'
'Wat?'
CORRECTIE
'Ik weet er helemaal niets van, mam. Ik weet alleen dat ik gisteravond met hem aan de praat kwam op het feestje bij Sander, en dat hij voor mij een biertje haalde alhoewel ik gezegd had dat dat niet nodig was. Daarna is het één groot gat in mijn geheugen, tot ik naast hem wakker werd.'
'Verdomme, Jaap, hij zou je toch niet gedrogeerd hebben met GHB of GBH? Hoe heet die drug ook alweer?'
'Ik weet het niet, mam, misschien heb ik wel gewoon te veel gedronken.'
'Jaap, dat doe je anders ook nooit dat weet je!'
'Nee, mam! Ik weet het dus niet!'
Bedroefd keek ze naar haar zoon. Het deed haar zo vreselijk veel verdriet dat hem dit was overkomen.
'En het meeste baal ik nog van mezelf, weet je. Ik heb laatst nog tegen Jelmer gezegd dat ik nooit zomaar met iemand seks zou hebben. Dat er voor mij liefde zou moeten zijn voor de seks en nu … Nu heb ik mij eigen woorden gebroken dus.'
'Dat kan gebeuren, Jaap, in een opwelling kan zoiets.'
'Het voelt alsof hier,' en hij legde zijn gebalde linkervuist op de plaats van zijn hart, 'helemaal niets meer zit, mam, en dat voelt zo vreselijk rot.'
'Jongen toch,' verzuchtte ze. 'Ik wou dat ik je kon zeggen dat het allemaal niet zo erg is, maar zo voelt dat niet voor jou. Voor jou is het wel een groot probleem en ik kan dat begrijpen. Ik kan er alleen maar zijn en naar jouw verhalen luisteren, en echt geloof me … ik zal naar je luisteren en als het kan je ook van advies voorzien.' Beneden ging de deurbel. 'Ik zal maar even gaan kijken wie er is.' Lianne stond op en liep de kamer uit. Snel was ze echter weer terug. 'Jaap, het is Job. Hij heeft een tasje bij zich met wat spullen van jou, zegt hij, en hij wil graag met je praten.'
'Verdomme, nee hè! Niet nu al!'
'Misschien kun je het beter nu maar afronden, dan heb je het achter de rug, Jaap! Zoiets uitstellen is niet het beste lijkt me.'
'Je hebt gelijk. Ik ga me even aankleden, dus laat hem nog maar even wachten.'
Lianne liep naar beneden.
'Hij kleedt zich even aan, Job, zodra hij klaar is roept hij je wel,' zei ze tegen de wachtende jongen.
'Oh, voor mij had hij geen moeite hoeven doen hoor, mevrouw!' antwoordde de jongeman met een grijns op zijn gezicht.
Ineens wist Lianne waarom haar man en Jaap zo’n hekel aan de Hensbroeken hadden. Zo’n antwoord was toch gewoon ongepast! Net toen ze hem van repliek wilde diende, verscheen Jaap op de overloop, en riep dat Job kon komen.
'Hé, lover,' begon Job terwijl hij de trap opliep, 'nog lekker van mij gedroomd vannacht.'
Wat een eikel was die jongen toch eigenlijk. Die opmerking had hij toch ook wel achter de gesloten deur van Jaaps kamer kunnen maken? Hij deed het vast met opzet om haar te shockeren, maar dan kende hij haar nog niet!
Jaap deed de deur achter Job dicht. De jongen stond dichtbij hem en leunde naar voren.
'Krijg ik geen kus van je?' vroeg hij.
'Zou niet weten waarom, Job. Ik heb niets met je. Helemaal niets.'
'Je hebt niets met me? En vannacht dan? Telt dat niet meer mee?'
'Job, ik zal er niet om heen draaien. Ik weet niet wat er allemaal gebeurd is, en bij God ik hoef het ook niet te weten! Als je gekomen bent om me de schunnige details van ons samenzijn te onthullen, dan kun je maar beter meteen oprotten!'
'Niet zo driftig, Japie,' zei Job terwijl hij op de stoel achter het bureau ging zitten. 'Ik kom je wat spullen terugbrengen.' En een voor een haalde hij Jaaps sokken en onderbroek tevoorschijn uit zijn tas. 'Die zijn van jou en had je laten liggen in je haast om weg te komen.'
'Dank je.'
'Maar wat ik niet snap is dat nu ineens alles over lijkt te zijn tussen ons?'
'Er is nooit iets geweest tussen ons, Job! '
'Verdomme, Jaap, dat is niet fair! Gisteravond en vannacht heb je me bezworen dat je verliefd op me was. Dat je geil van me werd, en vreselijk opgewonden raakte als je me zag en nu, NU ineens is er niets meer … '
'Read my lips, Hensbroek! Ik vind je de allergrootste eikel die er hier in de buurt rondloopt en dat heb ik altijd al gevonden! Wat mij bezield heeft om met jou mee naar je huis te gaan weet ik niet. Er is een gigantisch groot gat in mijn geheugen, waarin zich dingen afgespeeld hebben die normaal nooit zouden zijn voorgevallen en aan die dingen wil ik geen consequenties verbinden. Waarschijnlijk heb ik teveel gezopen, en is dit de tol die ik daarvoor moet betalen, maar ik wil zeker niet aan jou gebonden worden, Job! Dus alsjeblieft! Bedankt dat je mijn spullen hebt gebracht, maar rot je op!' Jaap opende de kamerdeur wijd voor hem, en bleef net zo lang wachten tot de jonge Hensbroek opstond en langs hem heen de kamer uitliep.
'Je bent nog niet van mij af, Jaap! Dit pik ik niet van je! Mij dingen beloven, en alles dan binnen een paar uur weer terugdraaien? Nee, jongetje, zo gemakkelijk kom je niet van mij af!' Stampend liep hij de overloop over, de trap af, en met een geweldige knal sloeg hij de voordeur achter zich dicht. Jaap bleef staan waar hij stond en leunde tegen de deurpost. God, dit kostte hem jaren van zijn leven. Langzaam kwam hij in beweging en zette zich achter zijn computer. Zou er al een mail van Jelmer zijn? Hij startte zijn Hotmailaccount op en zag dat er in zijn Postvak In een bericht zat. Inderdaad een van Jelmer. Hij klikte het bericht aan en las:
---
Hoi Jaap,
Ik schrok erg van je mailtje maar zoiets kan gebeuren. Je was denk ik erg benieuwd naar seks met een jongen. Ik vind alleen je conclusie niet juist. Het kan voor mij niet zo zijn dat het nu tussen ons over is. Ik had gehoopt dat ik een jongen ontmoet had met wie ik verder zou kunnen en denk dat je de drank de schuld kunt geven. Ook ik heb wel eens te diep in het glaasje gekeken hoor!
Verder zou je het kunnen zien dat die jongen misbruik van je heeft gemaakt. Hij heeft je mee naar huis genomen terwijl hij waarschijnlijk wist dat je dronken was. Ik denk dat je het niet gedaan zou hebben als je volledig bij je positieven was in elk geval.
Ik zou willen zeggen, denk er nog eens over na. En … vanavond wil ik je toch graag ontmoeten op Messenger. Kom alsjeblieft!
xxx Jelmer
---
Wauw, dacht Jaap. Gelukkig viel de reactie van Jelmer op zich mee. Geen harde veroordeling, maar … toch schortte er iets aan. Nogmaals las Jaap het mailbericht door en toen wist hij wat het was dat hem niet zinde. Hij kon de schuld niet geven aan de drank! Stel dat hij inderdaad te veel gedronken had, dan was dat nog altijd zijn eigen stomme fout geweest! Had hij maar niet zoveel moeten drinken, tenslotte. Nee, de schuld van zich afschuiven kon en wilde Jaap niet. Alles wat er gebeurd was, had hij zich zelf op de hals gehaald.
Vreemd genoeg was Jan Bloemendael tussen de middag thuis om te eten. Normaal bleef hij altijd op kantoor, maar nu ineens zat hij met Lianne en Jaap aan de tafel. Al snel begreep Jaap waarom. Lianne had haar man gebeld en hem op de hoogte gebracht van de "crisis". Jan wilde alles van Jaap weten, en opnieuw deed hij zijn verhaal.
'Als er een Hensbroek bij betrokken is, dan weet ik haast wel zeker dat het geen zuivere koffie is, Jaap,' concludeerde hij nadat Jaap uitgepraat was. 'Ik kan het gewoon niet anders zien. Je weet heus wel dat je nooit te veel drinkt, dus dat kan het niet zijn, en voor je lol zou je nooit met hem meegegaan zijn, toch?'
'Nee, zeker niet.'
'Dus …'
'Dus … weet ik nog steeds niet wat er allemaal gebeurd is en hoe het heeft kunnen plaatsvinden. Ik ken alleen de feiten, en dat is dat ik bij Job Hensbroek in bed wakker werd in geheel ontklede staat, en dat er voldoende condooms lagen die aantoonden dat wij behoorlijk tekeer gegaan moeten zijn. Verder deed mijn kont behoorlijk zeer, en dat kan maar één oorzaak hebben.'
'En toch geloof ik er niets van, jongen!'
'Ik ook niet, Jaap. Je tekent de feiten prima, maar dat gat in je geheugen zint me helemaal niet,' vulde Lianne aan.
'Wat denk je van mij? Mij zint het ook helemaal niet, maar ik weet goddomme gewoon niet wat er gebeurd is. En alsjeblieft laten we erover ophouden! Al dat geklets brengt mij geen stap verder! Het spijt me!' Jaap schoof zijn stoel achteruit en liep van tafel.
'Dit kan gewoon niet gebeurd zijn, Lianne,' begon Jan. 'Dit is Jaap niet! Tegen ons vertelde hij ook dat hij dat nooit zou doen, tenzij … '
'Jij weet het, ik weet het, maar hij wil er niet aan. Hij houdt vast aan de dingen die hij met zijn eigen ogen gezien heeft, en als je daar vanuit gaat, moet je wel tot zijn conclusies komen.' Ze schrokken op van de klop op de achterdeur. Het was Sander.
'Hé, Sander,' zei Jan, 'kom erin, joh!'
Sander stapte naar binnen en begroette hen om vervolgens te vragen: 'Is Jaap thuis?'
'Ja, maar niet echt in een vrolijke bui.'
'Is het waar dan wat Job mij verteld heeft?'
'Heeft hij het jou verteld?' vroeg Jan duidelijk verbaasd.
Sander knikte.
'Hangt ervan af wat hij jou verteld heeft,' zei Lianne.
'Nou ja … dat hij en Jaap …'
'Of het waar is weten we niet, Sander,' reageerde Jan, 'maar we weten wel dat Jaap ervan overtuigd is dat het zo gebeurd is. Alleen … nee, laat hij je dat zelf maar zeggen. Ga maar naar hem toe.'
'Oké!'
Jaap lag met een bonkende hoofdpijn op zijn bed naar het plafond te staren. Nee, nergens zag hij een uitweg. Iedereen praatte er zo gemakkelijk overheen. De drank, verkrachting, twijfel of het wel gebeurd was. Maar voor hem was het overduidelijk: het was gebeurd. Die pijn in zijn achterste had hij niet voor niets! Hij schrok van het geklop op zijn deur. Wie nu weer?
'JA!'
'Kun je mij even gebruiken?' vroeg Sander toen hij zijn hoofd om de hoek van de deur had gestoken.
'Jou altijd. Kom maar binnen.' Sander liep op het bed af en ging er vlakbij Jaap op zitten.
'Job belde me vanmorgen vroeg, dus ik weet ervan!'
'Shit, wat een eikel zeg!'
'Ja, gewoon geen manier van doen gewoon. Zelfs als het waar is … '
'Begin jij nou ook niet, hè? Het is waar. Hoe het gebeurd is, en waarom weet ik niet, maar vanmorgen werd ik wakker in zijn bed.'
'Maar … '
'Geen "maren", Sander. Het is een feit. Bovendien lagen er zat voldoende condooms en mijn kont doet nog steeds zeer!'
'Jij zou nooit zoiets doen, Jaap! Ik weet het gewoon zeker! Ik ken jou lang genoeg om te weten dat jij niet zomaar met iemand mee zou gaan voor een avontuurtje. Zo ben jij niet!'
'Hoe verklaar jij dan de feiten?'
'Ik weet het niet, Jaap! Ik heb geen flauw idee! Maar … '
'Ja, en verder komt niemand!' Heel lang bleef het stil tussen de twee vrienden. Zwijgend keken ze voor zich uit.
'En nu?' vroeg Sander.
'De lul was hier vanmorgen om me op te eisen. Ik zou hem verteld hebben dat ik verliefd op hem was en zo …'
'De zak!'
'Inderdaad. Echt, Sander, geloof me. Ik weet helemaal niets meer vanaf het moment dat hij met een biertje voor me terugkwam. Dat heb ik opgedronken, en daarna … totale leegte.'
'Je gedroeg je heel vreemd gisteren, Jaap. Je had de grootste lol met hem en jullie lagen continue in een deuk van het lachen. Ik begreep er helemaal niets van … '
'Kan ik me voorstellen. Misschien is het bier me slecht gevallen, of heb ik er gewoon te veel gehad.'
'Jij?'
'Ja, dat hoor ik dus ook al de hele morgen. "Zo ben jij niet, Jaap". Verdomme! Alsof iedereen me kent …'
'Trouwens, waarom heb je me nooit gezegd dat je homo was. Ik ben toch je vriend?'
'Ja, maar ik was er nog niet aan toe om het wereldkundig te maken. Mijn ouders, Marianne en Leon weten het nu al drie jaar, en verder nog niemand. Echt, als ik het verder verspreid zou hebben, zou jij de eerste geweest zijn die ik het verteld had. Echt.'
'Oké, ik geloof je.'
'Maar, vind je het nou vervelend dat wij het afgelopen weekeinde zo "intiem" zijn geweest?'
Sander wist niet wat hij moest doen. De angst gierde hem door keel, want hij durfde het hoge woord er nog steeds niet uit te gooien. Voor het eerst zou hij iemand, anders dan zijn ouders, moeten gaan vertellen dat hij van jongens hield, en misschien zelfs wel zeggen dat hij van de jongen hier zo dicht bij hem hield. Maar wat maakte het ook uit! Nu was misschien wel het allerbeste moment ervoor!
'Ben je gek! Het was toch leuk? En bovendien … bovendien hou ik net als jij van jongens.'
Jaap keek hem verbaasd aan. 'Echt? Je maakt er toch geen grapje over, hè?'
'Nee. Geloof niet dat het een goed tijdstip is om daarover grapjes te maken.'
'Maar waarom …'
'Ja, waarom heb ik er nooit eerder iets over gezegd? Zelfde reden als jij, denk ik. Het is toch vreemd, het is toch raar om gevoelens voor jongens te hebben?' Ze glimlachten naar elkaar. Sander trok zijn vriend overeind in zittende positie en omhelsde hem. 'Je bent mijn allerbeste vriend, Jaap!'
'En jij de mijne, Sander!'
'Hoe ga je er nu mee verder?'
'Ik weet het nog niet. Ik elk geval wil ik niets met Job. BAH!!!! Maar verder … Ik heb een chatvriendje die ik na de vakantie zou ontmoeten … '
CORRECTIE
Het nieuws sloeg bij Sander in als een bom. Shit! Eerst Hensbroek die Jaap voor zijn neus weggekaapt had en … en … en nu nog een ander.
'Ik heb hem alles geschreven. Zijn reactie was aardig positief, maar ik weet nog niet hoe hij vanavond zal reageren.'
'Ik hoop dat het goed komt,' zei Sander, alhoewel hij de woorden met moeite uit zijn keel kon krijgen. Hij realiseerde zich ook meteen dat hij zich natuurlijk nooit aan Jaap zou kunnen opdringen. Die moest zelf voor hem kiezen.
'Ik ook. Heb echt het gevoel dat ik van hem hou.'
'Dat is mooi, Jaap!' Sander bleef nog geruime tijd bij zijn vriend en at die avond ook bij hem thuis. Pas na het eten ging hij terug naar huis.
Nadat Sander naar huis was gegaan, had Jaap meteen gemeld dat hij naar boven zou gaan. Om tien uur zat hij al achter zijn computer; klaar om met Jelmer te chatten. Het duurde echter nog anderhalf uur voor hij kwam.
***
Jelmer zegt:
Hoi
Jaap zegt:
Hoi
Jelmer zegt:
Nou nou
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
Hoe bedoel je?
Jelmer zegt:
Gewoon, ben er al sinds ik dat mailtje gelezen heb helemaal van slag door wil je dat wel geloven?
Jaap zegt:
Ja kan ik me voorstellen
Jaap zegt:
Zelf ook nog steeds erg verward
Jelmer zegt:
Maar voor mij blijf je erg leuk hoor
Jelmer zegt:
dus om nou te zeggen ik ben je niet waard.
Jaap zegt:
Ken je het beeld van Zadkine in Rotterdam dat herinnert aan het bombardement?
Jelmer zegt:
Ja???
Jaap zegt:
Zo voel ik me nu ook, alsof er een stuk uit me weg is.
Jaap zegt:
En dat ik je niet waard ben, dat vind ik nog steeds.
Jaap zegt:
Ik zeg dingen, maar doe ze dus niet! En daar kan ik zelf niet mee uit de voeten.
Jelmer zegt:
HUH??
Jelmer zegt:
Ja, maar geef die drank en die jongen de schuld.
Jaap zegt:
Nee, dat kan ik dus niet, hè! Ik heb zelf die drank genomen. Gezien de "bewijsstukken" die ik gezien heb, is er kans dat ik ook hem genomen heb. Dus dan zou het wel erg goedkoop zijn om hem de schuld te geven, niet dan?
Jelmer zegt:
Weet je wat je moet doen
Jelmer zegt:
gewoon geen drank meer nemen.
Jaap zegt:
Ja, dat is misschien het allerbeste
Jaap zegt:
en ben ik echt van plan!
Jaap zegt:
Ik heb door die drank gewoon niet geweten wat ik gedaan heb en in zo'n situatie wil ik dus nooit weer verzeild raken.
Jelmer zegt:
Maar zeg tegen jezelf dat je nog waardevol bent. In elk geval voor mij.
Jaap zegt:
Nee, dat kan ik nog niet Jelmer.
Jaap zegt:
Ik ben nog steeds bezig mezelf te beoordelen en val mezelf flink tegen!
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
Het spijt me!
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Ik vind je nog steeds lief Jaap!
Jaap zegt:
Dank je.
Jelmer zegt:
Kan ik je ergens mee helpen??
Jaap zegt:
Nee, denk dat dit iets is waar ik zelf doorheen moet.
Jaap zegt:
Moet mezelf weer vinden en recht in de ogen durven kijken.
Jelmer zegt:
Ja dat moet je zeker doen.
Jaap zegt:
En als ik mezelf nu in de spiegel bekijk dan word ik beroerd.
Jelmer zegt:
Kom op zeg je bent en blijft gewoon een lekkere jongen.
Jaap zegt:
Ja, daar heb ik wat aan.
Jelmer zegt:
Iedereen maakt op zijn tijd wel eens een grote fout.
Jaap zegt:
Ja, maar zijn ze allemaal zo hypocriet als ik?
Jelmer zegt:
Weet niet.
Jelmer zegt:
Wel een aantal in elk geval!
Jaap zegt:
Ik heb altijd gezegd dat seks niet zonder liefde kan
Jaap zegt:
en dan ineens doe ik het omgekeerde.
Jelmer zegt:
Ja
Jelmer zegt:
valt me ook best wel tegen van je.
Jaap zegt:
Dank je zeg!
Jaap zegt:
ik heb jou laatst nog gezegd dat ik me nooit zou laten neuken als er geen liefde in het spel is en nu ...
Jelmer zegt:
Ja.
Jaap zegt:
Ja!
Jaap zegt:
En zo'n eerste keer had heel bijzonder moeten zijn Jelmer!
Jelmer zegt:
Ja dat is zeker waar.
Jaap zegt:
En nu, nu kan ik het me niet eens herinneren, weet niet eens hoe het geweest is!
Jelmer zegt:
Tja wat denk je nu van mij.
Jaap zegt:
Ja, dat vind ik nog het meest beroerde Jelmer dat mijn stommiteit doorwerking heeft op iemand die ik alleen maar bezeer en pijn doe!
Jelmer zegt:
Ik had eindelijk een leuke jongen ontmoet die over een heel aantal dingen, en zeker seks, hetzelfde dacht als ik en dan maakt die zo’n grote blunder.
Jaap zegt:
Ja.
Jelmer zegt:
Ik zit er zelf ook over na te denken om te stoppen met alcohol drinken.
Jelmer zegt:
Vanwege hetgeen de alcohol en die jongen met je gedaan hebben.
Jaap zegt:
Ik doe dat in elk geval wel!
Jaap zegt:
Geen druppel neem ik meer!
Jaap zegt:
Maar dat helpt nu niets meer natuurlijk!
Jaap zegt:
Als het kalf verdronken is ...
Jelmer zegt:
Je hebt gelijk.
Jelmer zegt:
Ja.
Jelmer zegt:
Heb er echt veel over na gedacht
Jelmer zegt:
van zal ik nog wel met Jaap chatten
Jelmer zegt:
maar ja de positieve dingen aan je wegen toch zwaarder dan die ene vergissing.
Jaap zegt:
Dat vind ik heel aardig van je.
Jaap zegt:
Echt!
Jelmer zegt:
Zo vind ik het nou eenmaal.
Jelmer zegt:
Ja ik lieg niet.
Jelmer zegt:
Praat echt zoals ik het voel.
Jaap zegt:
Je bent een goede knul.
Jaap zegt:
Te goed!
Jelmer zegt:
Ja dat zeg jij.
Jelmer zegt:
Voor jou ben ik heel goed.
Jelmer zegt:
Heb een heel lief en zorgzaam karakter.
Jaap zegt:
Ja, dat blijkt.
Jelmer zegt:
En jij maakt echt het goede in me los.
Jaap zegt:
Zo'n eikel als ik maakt het goede in jou los!
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
En dan maak je zo’n fout.
Jelmer zegt:
Had ik echt niet verwacht van jou Jaap!
Jelmer zegt:
Maar je bent geen eikel.
Jaap zegt:
Ja dat ben ik wel!
Jaap zegt:
Een levensgrote eikel.
Jelmer zegt:
Tja als je dat maar van jezelf zegt
Jelmer zegt:
komt het echt allemaal weer goed.
Jelmer zegt:
WORDT WAKKER
Jelmer zegt:
!!!!!!!!!!!
Jaap zegt:
Ben ik, heb de ogen wijd ogen voor de werkelijkheid.
Jaap zegt:
Denk veel te veel!
Jelmer zegt:
Waarover
Jaap zegt:
Over wat ik voor stoms heb gedaan.
Jelmer zegt:
Zet dat ene uit je hoofd.
Jaap zegt:
Hoe ik jou bezeerd heb.
Jaap zegt:
Hoe ik mijn
"maagdelijkheid" verloren heb.
Jaap zegt:
Ik wou dat ik terug in de tijd kon gaan.
Jelmer zegt:
Ja maar dat gaat niet!
Jaap zegt:
En zodra ik die oetlul dan zag zou ik hem meteen tegen de grond slaan.
Jaap zegt:
Maar ja, het is natuurlijk ook niet zijn schuld alleen.
Jelmer zegt:
HIJ HEEFT JOU GEBRUIKT MAN
Jaap zegt:
Maar het was wel mijn eigen schuld.
Jelmer zegt:
Door zo te blijven denken kwets je mij nog veel harder.
Jaap zegt:
Het spijt me maar ik kan daar maar zo niet overheen stappen.
Jelmer zegt:
Begrijp ik ook wel.
Jaap zegt:
En jou kwetsen wil ik niet.
Jaap zegt:
Sorry
Jelmer zegt:
Maar ik dacht eindelijk een echt leuke jongen te hebben leren kennen.
Jaap zegt:
Ik ben misschien ook wel een echt leuke jongen maar ...
Jaap zegt:
Vind mezelf nu een idioot grote eikel doordat ik gewoon niet eerlijk ben!
Jaap zegt:
Ik zeg het ene en doe het andere.
Jaap zegt:
Dubbele moraal heet zoiets!
Jelmer zegt:
Ja dat weet ik ook wel.
Jaap zegt:
En zo'n leuke lieve jongen als jij bent, ben ik niet waard!
Jaap zegt:
Echt niet!
Jelmer zegt:
Mag ik een directe vraag stellen??
Jaap zegt:
Ja!
Jelmer zegt:
Wil je nog verder met mij Jaap????
Jaap zegt:
Ik weet het niet!
Jaap zegt:
ik voel me gewoon heel rot en beroerd op dit moment
Jaap zegt:
en kan niet nuchter denken.
Jelmer zegt:
Dus antwoord is NEE???
Jaap zegt:
Als jij het zegt!
Jelmer zegt:
Tja wat moet ik anders? Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????
Jaap zegt:
Jelmer! Dit is vreselijk ingrijpend voor mij ...
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
hoe zou jij je voelen als jou zoiets overkomen was?
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Mij overkomt zoiets niet!!!
Jaap zegt:
Dat heb ik ook altijd gezegd
Jaap zegt:
en gedacht ...
Jelmer zegt:
Ik roep het
Jelmer zegt:
i.p.v. te zeggen.
Jelmer zegt:
sorry dat ik nu wat grover ben
Jelmer zegt:
Had dit niet moeten zeggen.
Jaap zegt:
Geeft niet ik denk toch al slecht over mezelf kan er nog wel bij!
Jelmer zegt:
Ik moet je juist troosten niet verder de grond intrappen.
Jelmer zegt:
Sorry.
Jaap zegt:
Laat maar!
Jelmer zegt:
Nee.
Jelmer zegt:
Ik kan nu niet zeggen van ik wil je niet meer
Jelmer zegt:
lieg ik tegen jou maar ook tegen mezelf
Jelmer zegt:
als ik dat zou zeggen.
Jaap zegt:
Ja, dat kun je wel als je mij niet meer moet, als ik je tegenval, als ik niet voldoe aan je verwachtingen moet je dat gewoon zeggen of ROEP het maar!
Jelmer zegt:
Nee bedoel krijg je misschien nog andere rare gedachten.
Jelmer zegt:
En dat allemaal door zo’n klootzak!
Jaap zegt:
Wat voor andere rare gedachten?
Jelmer zegt:
Nee, laat ik niet gebeuren.
Jelmer zegt:
Weet ik veel!
Jelmer zegt:
Ik begon net om je te geven man.
Jaap zegt:
Wat dacht je van mij?
Jelmer zegt:
Ja ik weet niet wat jij voor me voelt???l
Jelmer zegt:
Weet nou echt niet meer wat ik moet geloven!!!
Jaap zegt:
shit, dit vind ik pas echt een rotopmerking Jelmer!
Jelmer zegt:
Tja ik ging weer te ver.
Jelmer zegt:
Meende dit echt niet.
Jaap zegt:
Ik denk dat we beter nu dit gesprek kunnen kappen
Jaap zegt:
de emoties lopen te hoog op.
Jelmer zegt:
Nou ik wil wel met je verder chatten
Jelmer zegt:
ik kan toch niet slapen.
Jaap zegt:
Ik ook niet maar ik denk toch dat het beter is om te stoppen.
Jelmer zegt:
Voorgoed?
Jaap zegt:
Ik ga goed nadenken over hoe ik verder moet gaan. Zodra ik meer weet laat ik het je horen. Maar heb vooral over je laatste opmerkingen geen goed gevoel Jelmer. Misschien dat ik morgen nog antwoord voordat we 2 weken op vakantie gaan maar anders wordt het nadien.
Jelmer zegt:
Oh oké
Jelmer zegt:
Nou toch prettige vakantie.
Jaap zegt:
En geloof me als ik besluit om definitief te kappen dan ligt het niet aan jou maar 100% aan mij.
Jelmer zegt:
xjes van iemand die wel om je geeft
Jaap zegt:
Ik durf je niet eens een kusje te geven zo vies en smerig voel ik me
Jelmer zegt:
Nou probeer toch te genieten van je vakantie.
Jaap zegt:
Zal het proberen.
Jaap zegt:
Doei.
Jelmer zegt:
Hoop dat je voor mij kiest en
Jelmer zegt:
ik vergeef je alles
Jelmer zegt:
als je voor mij kiest.
Jaap zegt:
Praat maar niet meer tegen me Jelmer je maakt het alleen maar beroerder.
***
En met deze laatste opmerking verbrak Jaap het contact met Jelmer. Hij sloot de computer niet af, maar knipte de transscriptie van hun gesprek en plakte dat in een Worddocument. De tranen brandden achter zijn ogen. Hij moest praten anders deed hij de hele nacht geen oog dicht, maar met wie in vredesnaam. Zijn ouders wilde hij niet lastigvallen, die sliepen natuurlijk allang. Zachtjes liep hij naar de woonkamer beneden en tikte het nummer van Sander in. Hij hoorde iemand met een slaperige stem opnemen. 'Met Jaap. Sorry dat ik zo laat nog bel, maar … kan ik Sander even spreken?' Een reactie kwam er niet. Wel hoorde hij wat gerommel op de achtergrond.
'Sander!' Hij was klaarwakker sinds zijn vader hem uit bed had geschud en verteld dat Jaap voor hem aan de telefoon was.
'Sorry dat ik je bel, vriend, maar ik heb je nodig.'
'NU???'
'Ja, als je het niet erg vindt?'
'Ik kom eraan. Geef me een paar minuten!' Hij hing op.
Jaap sloop naar de hal en ging op de trap zitten wachten. Al na tien minuten hoorde hij een auto voorrijden. Snel deed hij de deur van het slot en liet Sander binnen. Stilletjes liepen ze naar boven.
'Wat is er aan de hand?' wilde Sander weten toen Jaap de deur van zijn slaapkamer achter hem gesloten had.
'Ik ben verdrietig en heb iemand nodig om tegenaan te praten, dat is alles,' zei Jaap. Hij ging op de rand van het bed zitten en Sander zette zich naast hem.
'Is het misgegaan met Jelmer?'
'Ja, heb het gevoel van wel. Hij … hij reageerde zo vreemd op bepaalde momenten. Zo totaal onverwacht … Had eerst het idee dat hij me goed aanvoelde, en toen … toen kwam hij met van die onzinnige opmerkingen.' Jaap stond op en laadde het bestand waarin hij de transcriptie had geplakt op de computer die nog steeds aanstond. 'Hier lees maar.'
Sander ging op de bureaustoel zitten en begon te lezen. Al snel begreep hij Jaaps problemen met deze weergave van het gesprek, maar … eigenlijk zou hij er helemaal niets over willen zeggen, bang als hij was dat hij Jaap in een bepaalde richting zou sturen en dat wilde hij absoluut niet.
'En …?' vroeg Jaap toen Sander weer op het bed kwam zitten.
'Moet een rot gesprek geweest zijn, denk ik.'
'Ja, was het ook. Ik kan zo niet met hem verder, Sander. Wat is hij voor iemand die zulke stomme dingen kan zeggen als "Tja wat moet ik anders? Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????". Dat is toch een gigantisch kloterige opmerking? Dat getuigt toch niet van een relatie die je met elkaar hebt? Als ik een slechte bui heb vanwege het een of ander, zeg jij toch ook niet zulke dingen tegen mij? Dan gun je me toch ook de tijd die ik nodig heb? Onze allereerste crisis, en hij wil meteen bepalen hoelang ik over iets mag rouwen. Hoe lang ik in de put mag zitten. Dit kan ik niet, Sander. Dit wil ik niet.'
'Ik begrijp het, Jaap. Helemaal.'
'En dan dat allerlaatste dat hij zegt over dat vergeven en zo. Dat schoot me helemaal verkeerd, man! Toen ik ontdekte dat ik homo was heb ik jarenlang dat gevoel van zonde gehad. Ik deed dingen verkeerd en was dus zondig. God op mijn knieën, letterlijk, gesmeekt om die zonde van me weg te nemen, me te vergeven, maar altijd ging ik weer de mist in. En nu ik eindelijk weet dat mijn manier van leven niets met zonde te maken heeft, komt hij met dat begrip van vergeving terug. Alsof ik hem daarom gevraagd heb!!! Hij hoeft me helemaal niets te vergeven! Ik wil niet eens dat hij me iets vergeeft! Waar haalt hij het idee vandaan dat hij me iets kan vergeven! Ik wil zijn verdomde vergeving helemaal niet. "Ik vergeef je alles als je voor mij kiest" zei hij. Hij schept de voorwaarden en dan pas vergeeft hij. Voorwaardelijke liefde dus! Je bent een lieve jongen als je maar doet wat ik je zeg …' De tranen begonnen te komen. De woede sloeg om in onmacht.
Sander sloeg zijn armen om zijn vriend heen en troostte hem zo goed en kwaad als dat ging. Af en toe kwamen er nog flarden van het gesprek tussen Jaap en Jelmer naar boven en uitte Jaap zijn boosheid, maar het meeste was onverstaanbaar door zijn snikken. Toen hij eindelijk na lange tijd rustig werd, stelde Sander vraag: 'En nu …?'
'Nu schrijf ik hem meteen een mail om te zeggen dat het over en uit is voor mij!' Vastberaden stond Jaap op en opende achter de computer zijn account. Hij klikte het tabblad "opstellen" aan, koos Jelmers naam uit het lijstje en begon te tikken.
---
Jelmer,
Als het gesprek van zo-even me iets duidelijk heeft gemaakt, is het dat wij samen geen enkele toekomst hebben. Als je niet verder wilt lezen, is dat jouw keuze. Je kunt hier stoppen … De tekst verderop vind je misschien niet interessant genoeg!
Wellicht heb ik een fout gemaakt, ik weet het niet. Ik weet helemaal niet wat er gebeurd is alleen maar dat ik naakt met een andere naakte jongen in bed wakker werd, dat er diverse condooms om ons heen lagen en dat ik een raar gevoel van achteren had. Fout? Ja, want zo had ik het nooit willen doen!
Dat ik daar wanhopig van word, lijkt me heel normaal want zo had het niet moeten zijn, zo had ik het me niet voorgesteld. Ik had me altijd voorgenomen, altijd gezegd, dat ik het zo niet zou doen. Wat nu werkelijk de reden is dat het toch zover is gekomen weet ik niet, maar ik zal er achter komen! Het kost mij echter wel tijd, veel tijd om het verlies van mijn onschuld te verwerken, en daar heb ik dus die tijd voor nodig. Een opmerking van jouw kant als 'Tja wat moet ik anders. Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????' geeft duidelijk aan dat jij niet van plan bent mij die tijd te geven, terwijl jij zelf toch wel zult weten wat is het is als wonden moeten helen. Een kusje, een aai over de bol, zeggen dat ik een lieve jongen ben, is in dit geval niet voldoende, NOOIT VOLDOENDE. Ik ben een stuk van mezelf kwijtgeraakt! Het hart uit het beeld van Zadkine in Rotterdam dat eruit is gerukt, zo voel ik me!
Verder is het voor mij onmogelijk een gelijkwaardige relatie met iemand aan te gaan met de conditie van 'ik vergeef je alles' 'als je voor mij kiest'. Ik hoef geen vergeving! Fout gemaakt, stom, maar ik kan er op een gegeven moment wel verder mee. Daar is geen vergeving voor nodig. Dat hele gedoe van schuld, zonde en vergeving uit de kerkleer heb ik achter me gelaten en laat er nu NIEMAND, NOOIT meer mee aankomen dat ik vergeving voor wat dan ook nodig heb! Alleen als ik iemand bewust pijn heb gedaan, dan zal ik bereid zijn om hem of haar mijn excuses aan te bieden en om vergeving te vragen!
Al met al twee redenen om voor mij te kappen met wat wij hadden, en aan het ontwikkelen waren. Ik hoop dat je een leuke en lieve jongen zult vinden die goed bij je past en het beste in jou naar boven kan halen, want ik weet zeker dat jij een lieve en leuke jongen bent. Misschien ben ik toch niet zo lief en leuk …
Groeten,
Jaap
---
'Kom je even kijken?' vroeg Jaap zachtjes aan Sander nadat hij uitgerammeld was.
Sander liep naar hem toe en las over zijn schouders de tekst mee. 'Weet je zeker dat je het zo moet doen?'
'Ja, heel zeker.'
'Alles wat jullie hebben, wordt hiermee teniet gedaan!' gaf Sander een waarschuwing af.
'Ik wil helemaal niets meer met Jelmer, Sander. Finito! Uit!'
'Dan doe je er denk ik goed aan om het zo te versturen.'
Jaap klikte op de knop "verzenden" en wachtte eventjes op het bericht dat de mail verzonden was. Toen sloot hij de computer af. 'Blijf je slapen?'
'Ja, ik kan het niet maken om mijn vader nog een keer uit zijn slaap te halen. Ik was al hartstikke blij dat hij me weg wilde brengen.'
'Natuurlijk, stomme vraag van me.'
'Ik lag zelf ook al in bed dus ik hoef me niet meer te douchen, of mijn tanden nog te poetsen, want je hebt me helemaal niets aangeboden.'
'Sorry, wil je nog wat drinken of eten?'
'Ben je gek! Laten we gaan slapen! Het is al hartstikke laat!' De jongens begonnen zich uit te kleden en stapten in bed. Jaap kroop dicht tegen Sander aan, en deze voelde hoe zich langzaam bij zijn vriend een erectie begon te ontwikkelen. 'Jaap,' fluisterde hij.
'Ja.'
'Ik zal heel eerlijk zijn tegenover je. Ik wil nu geen seks met je hebben. Ik snap goed dat je op dit moment zoekt naar iets intiems vanwege je verdriet, maar het zou niet goed zijn. Je zou het alleen maar met mij doen vanwege dat verdriet. Ik zou de compensatie voor Jelmer zijn, en dat wil ik niet, Jaap. Ik zal je eerlijk vertellen dat ik al heel lang verliefd op jou ben, maar voor liefde heb je twee personen nodig. Dat weet ik, en dat weet jij ook. Nu seks met elkaar hebben, zou iets wat ooit tussen ons zou kunnen groeien kapot maken, en dat risico moeten we niet nemen, denk ik.'
'Ben jij verliefd op mij?'
'Ja, al heel ontzettend lang. Maar ik heb het altijd verzwegen, bang als ik was dat jij niet eens iets voor jongens zou voelen, en ik me belachelijk zou maken.'
'Je bent lief, Sander.' En zachtjes wreef Jaap met zijn hand over Sanders gezicht.
'Jij bent veel liever, Jaap, maar laten we geen gekke dingen doen.'
'Waarom ga je morgen niet met ons mee naar Vira dan kunnen we misschien aan iets werken.'
'Nee, dat lijkt me geen goed idee. Morgen gaan jullie naar op vakantie en dan heb je twee weken de tijd om over een mogelijk "ons" na te denken. Ik wil je als mijn geliefde en vriend, Jaap, maar wil dat jij zeker bent van jouw zaak. Ik wil niet de positie van een substituut, maar een volwaardige plaats naast jou. Denk daar de komende dagen over na, en zodra je terug bent, kunnen we besluiten wat we gaan doen.'
Het bleef een lange tijd stil. Jaap dacht na over dat wat Sander hem gezegd had, en Sander vroeg zich af of hij de dingen wel goed gezegd had.
'Oké, Sander. Het lijkt me een goed voorstel. Ik geloof dat ik heel goed van je zou kunnen houden, en heus niet alleen vanwege de seks.'
'Vind het fijn dat te horen, Jaap, maar denk goed na voor je iets besluit. Neem je tijd. En zelfs als je er na die veertien dagen nog niet uit bent, heb ik nog wel tijd.'
'Je bent te lief voor mij, Sander. En weet wel dat ik geen maagd meer ben, hè?'
'Volgens mij heb je je onschuld nog niet verloren, Jaap. Ik ben er haast van overtuigd dat het niet zo is.'
'Het voelt wel zo, Sander. Het voelt alsof ik mijn onschuld verloren heb.'
'Ik begrijp het, lieve jongen, maar zullen we gaan slapen?'
Jaap knikte en zo dicht bij elkaar gelegen gaven ze zich over in Morpheus’ armen.
---
Toen Lianne de volgende ochtend haar zoon wilde wekken, schrok ze van de aanblik in diens bed. Sander??? Hier in huis??? Ze was echter ook vertederd bij hun aanblik in dat tweepersoonsbed. De arm van Jaap lag om zijn vriend heengeslagen. Awww, dacht ze. Voorzichtig deed ze de deur een eindje dicht en wenkte Jan die net de overloop op kwam.
'Moet je eens kijken,' zei ze.
Jan keek en was ook verbaasd. 'Ik wist niet eens dat hij hier was?'
'Is het geen prachtig plaatje die twee daar zo te zien liggen?'
'Ja, dat is het. En jij hebt je zin nietwaar.' Voorzichtig trok Jan de deur weer dicht.
'Ik wil alleen maar dat hij gelukkig is. Meer niet.' Ze glimlachten naar elkaar en liepen naar beneden.
Wordt vervolgd …
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.
Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
VERLOREN ONSCHULD
Hoofdstuk 9
Jaap werd wakker met een gigantische pijn in zijn hoofd. Het leek wel of een hele horde wegwerkers met drilboren in zijn kop stond te boren. Wauw! Vreselijk gewoon! Heel voorzichtig waagde hij het om een oog te openen, maar meteen deed hij hem ook weer dicht. Het licht deed te veel pijn. Opnieuw proberen. Door zijn wimpers en oogharen keek hij de wereld in. Maar wat voor een wereld? Zijn tweede oog ging nu ook open en tezamen herkenden ze absoluut niet de plek waar hij was. Waar was hij in Godsnaam? Het was niet de kamer van Sander waar hij verwacht had wakker te zullen worden, en … ook niet zijn eigen kamer. En jemig, wat had hij een raar gevoel in zijn … Toen werd hij zich bewust van het geluid van die ander. Die ander die naast hem lag. Vol schrik was hij ineens klaarwakker. Naast hem lag in geheel ontklede staat Job Hensbroek met een glimlachend gezicht naar hem toegedraaid, maar gelukkig nog diep in slaap. Jaap schrok zich een ongeluk. Had hij de nacht hier bij Job doorgebracht? Zijn ogen vlogen over het bed heen en vol afschuw zag hij een aantal condooms liggen. De weeïge geur in de lucht verraadde de duidelijke inhoud van de rubbers. Verdomme, wat had hij gedaan? En dat gevoel in zijn achterste? Zou hij zich werkelijk door Job hebben laten nemen? NEE, NEE!!! schreeuwde het in zijn hoofd. NIET met Job!!!
Zijn gedachten totaal in de war stond hij op van het bed. Mijn kleren, dacht hij. Waar zijn mijn kleren. Hij zag zijn spijkerbroek en T-shirt liggen en ook zijn schoenen. Snel trok hij deze aan en liep zonder veel geluid te maken de kamer uit en de trap af. Bij de voordeur lag zijn spijkerjack en gelukkig zaten de sleutels in het slot. Hij opende de deur en ging naar buiten waar zijn fiets tegen de muur stond. Het was een mistige ochtend. In ijltempo fietste Jaap het erf af en de weg op maar waar in vredesnaam woonde Job, en hoe moest hij naar huis komen. Na een paar kilometer had hij door dat hij een verkeerde afslag had genomen. Snel reed hij terug en kwam zo op de goede weg naar huis uit. De gedachten bleven als mistflarden door zijn hoofd spoken. Hoe was het toch mogelijk geweest dat Job hem zover had gekregen dat hij seks met die idioot gehad had. Hij haatte die vent. Had altijd al een hekel aan hem gehad en nu … nu had hij hem het meest intieme gegeven dat hij had. De tranen rolden over zijn wangen. Tranen die hem diep van binnen pijn deden.
Iets na zes uur was hij thuis. Voorzichtig liep hij naar binnen en de trap op naar zijn kamer. Gelukkig kwam hij niemand tegen, niemand die hij uitleg zou moeten geven. Op zijn kamer wierp hij zich op het bed en smoorde zijn luide snikken in het kussen. Jelmer, dacht hij ineens. Hij moest het Jelmer vertellen. Hij wilde niet met deze leugen voortleven. Hij zou het niet kunnen verdragen net te doen alsof er niets was gebeurd. Gelaten ging hij achter zijn computer zitten en opende zijn hotmail-account. De woorden die anders zo makkelijk uit zijn vingers vloeiden, wilden dit keer niet komen. Niet gemakkelijk in elk geval maar na een lange worsteling had hij toch het een en ander op papier staan.
---
Beste Jelmer,
Net thuis en de koele ochtendlucht heeft me doen besluiten om je meteen de waarheid maar te vertellen. Woorden en daden, daar draait het om. En deze twee hebben de afgelopen uren op een vreselijke manier bij mij gebotst. Zodanig dat ik gewoon niet verder kan.
Van zondag op maandag sprak ik nog met je. Heel serieus over seks en liefde en nu … nu heb ik er zelf een puinhoop van gemaakt. Ik zal het je proberen uit te leggen. Niet als excuus, maar gewoon om de waarheid nog eens hard onder ogen te zien.
Gisteravond gaf een goede vriend van mij zijn verjaardagsfeestje. Hij was in maart al jarig geweest maar nu, nu waren zijn ouders op vakantie en hadden we wat meer "ruimte" voor een feest. Al met al waren er zo’n 20 mensen denk ik, boys and girls. Onder de gasten was een jongen waar ik normaal een vreselijke hekel aan heb, maar nu - op de een of andere manier - bleef ik maar naar hem luisteren. Ik had toen eigenlijk gewaarschuwd moeten zijn, maar hoe het nu eigenlijk gekomen is, weet ik niet maar zo’n uur geleden werd ik dus wakker in het bed van die jongen. Voor mij een hele schok, want van al hetgeen dat we gedaan hebben, heb ik niets meegekregen. Echter, de hoeveelheid condooms, het feit dat we beiden spiernaakt waren en een vreemd gevoel van achteren, zijn bewijs genoeg om te weten dat HET gebeurd is!
En terwijl ik jou nog zo duidelijk had gezegd dat dat niet zou gebeuren voor ik iemand gevonden had waar ik echt van hield. Geen seks zonder liefde en nu … nu kan ik mezelf wel gigantisch voor de kop slaan, en durf ik mezelf niet onder ogen te komen.
Loze woorden dus achteraf! Ik kan me zelf dus totaal niet vertrouwen en wil daarbij niet de schuld afschuiven op de drank, want dat is het waarschijnlijk geweest. Het schuldgevoel komt terecht op mij en alleen op mij. Maar dat vreselijke schuldgevoel tegenover jou moet ik toch eerst kwijt, want anders … anders durf ik er zelf helemaal niet meer te zijn!
En … wat ik het allerergste vind is dat van een eventueel ONS voor mij geen sprake meer kan zijn. Ik durf, nu ik jou zo bedrogen heb, je zo voor de gek gehouden heb je niet meer onder ogen te komen … ik durf mezelf niet eens meer onder ogen te komen. Godverdomme, Jelmer ik heb iets dat misschien zo mooi had kunnen worden volkomen naar de kloten geholpen!!!
Jelmer ik hoop dat je heel spoedig een goede vriend zult vinden die jou waard is, want ik ben dat dus niet!
Jaap
---
De tranen dropen over zijn wangen toen hij op de knop "verzenden" drukte. Hij sloot de computer af, kleedde zich uit en stapte in bed. Snikkend verstopte hij zijn hoofd in het kussen.
De rust die hij zo nodig had, kwam echter niet. Hij voelde zich van binnen verscheurd en kon op geen enkele manier een oplossing vinden. Heel af en toe leek het of hij insliep, maar dan meteen was er weer een schok door zijn lijf die hem wakker maakte. Zijn gedachten vlogen als een gek heen en weer en voorkwamen dat hij echt in slaap zou vallen.
Sander werd wakker van de telefoon die maar bleef rinkelen. De eerste tonen had hij genegeerd, maar nu het ding weer van voren af aan begon te luiden, moest hij hem toch wel opnemen, vond hij. Moe stapte hij zijn bed uit en liep naar het bureau waar het draagbare toestel lag. Waarom had hij dat ding dan ook niet naast zijn bed gelegd, verweet hij zichzelf, en met een kort "Sander" nam hij op.
'Hé, met Job! Ben je al wakker?'
'Ja, nu wel.'
'Je lag nog te maffen, dus!'
'Ja!'
'Nou ik wou je bedanken voor dat knalgoeie feestje van gisteren. Echt te gek, man. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel plezier gehad heb.'
'Oké! Was dat alles, want dan ga ik weer slapen.'
'Nee, nee nog niet ophangen. Wist jij dat Jaap homo was?'
Sanders ogen sperden zich plotsklaps wijd open, en van verbazing liet hij zowat de telefoon uit zijn hand vallen. Snel ging hij op de rand van het bed zitten. 'WAT?'
'Ja, gisteravond is hij met mij mee naar huis gegaan, en we hebben heerlijk met elkaar gevreeën, man. Hij is echt helemaal te wauw in bed. Vurig, gepassioneerd, en wat een lekker strak gaatje heeft die gozer, zeg!'
Sander wilde dat Job zijn bek zou houden. Hij kon en wilde het niet aanhoren allemaal. 'Je raaskalt, Hensbroek! Je bent knettergek!'
'Nee, echt. Ik dacht wel dat je het niet zou geloven, maar voor deze keer vertel ik eens echt de waarheid. Vraag het anders zelf aan hem als je wilt! Echt ik heb een ongelofelijke nacht met hem gehad.'
'En nu! Waar is hij nu dan?'
'Ja, naar huis gegaan denk ik, want toen ik wakker werd, was hij al verdwenen. Maar ik moet straks nog even bij hem langs, omdat hij wat kledingstukken heeft laten liggen,' gniffelde Job.
'Ik geloof er geen snars van, Job, volgens mij zuig je een gigantisch stuk uit je duim.'
'Zelf weten, Sander, je hoort nog wel eens van mij.' En daarmee verbrak Job de verbinding.
Sander bleef zitten waar hij zat, en staarde naar de telefoon in zijn hand. Waarom Jaap, waarom, vroeg hij zich af. Als je dan … waarom dan niet met mij. Nee, dit kon gewoon niet waar zijn!!! Job verzon dingen om hem uit te dagen waarschijnlijk, en als het toch waar was … dan was het in elk geval heel anders gegaan dan Job had verteld. Even dacht hij eraan om meteen Jaap te bellen, maar uiteindelijk deed hij het niet.
Toen het elf uur geworden was, kon Lianne zich niet langer bedwingen. Ze had Jaap in alle vroegte horen thuiskomen, maar had zich gewoon weer omgedraaid. Ze had Leon en Marianne horen vertrekken en nadat ze heerlijk met haar man had gevreeën was ook hij weggegaan. Tegen tienen was ze zelf uit bed gekomen. Ze had zich gedoucht en daarna koffie voor haar en Jaap gezet, en toen hij er om elf uur nog niet uit was, werd ze ongerust. Ze liep de trap op en klopte op zijn deur. Eerst hoorde ze niets, dus nog maar eens geklopt. Een heel iel stemmetje reageerde, en meteen wist ze dat er iets niet in orde was. Ze opende de deur en stapte de kamer binnen. Haar oudste lag diep onder het dekbed verscholen en toen ze naast zijn bed op de stoel ging zitten en hem recht in zijn gezicht kon kijken, zag ze zijn rood betraande ogen en de sporen die de tranen op zijn wangen hadden getrokken.
'Wat is er, Jaap? Wat is er gebeurd?'
'Oh, mam, het is zo verschrikkelijk.' Ze ging op de rand van zijn bed zitten en strekte haar armen naar hem uit. Jaap ging rechtop zitten en liet zich in de troostende armen van zijn moeder glijden. De tranen kwamen opnieuw. Schokkende tranen die zijn onmacht uitdrukten en met de tranen deed hij zijn verhaal zonder namen te noemen.
'Maar het is toch niet zo erg,' concludeerde Lianne voorzichtig, 'dat je seks met iemand gehad hebt, en dat …dat ook gebeurd is?'
'Op zich niet,' snotterde Jaap, 'maar wel als je weet dat het met Job Hensbroek is geweest, en dat ik me bovendien helemaal niets meer kan herinneren.'
'Wat?'
CORRECTIE
'Ik weet er helemaal niets van, mam. Ik weet alleen dat ik gisteravond met hem aan de praat kwam op het feestje bij Sander, en dat hij voor mij een biertje haalde alhoewel ik gezegd had dat dat niet nodig was. Daarna is het één groot gat in mijn geheugen, tot ik naast hem wakker werd.'
'Verdomme, Jaap, hij zou je toch niet gedrogeerd hebben met GHB of GBH? Hoe heet die drug ook alweer?'
'Ik weet het niet, mam, misschien heb ik wel gewoon te veel gedronken.'
'Jaap, dat doe je anders ook nooit dat weet je!'
'Nee, mam! Ik weet het dus niet!'
Bedroefd keek ze naar haar zoon. Het deed haar zo vreselijk veel verdriet dat hem dit was overkomen.
'En het meeste baal ik nog van mezelf, weet je. Ik heb laatst nog tegen Jelmer gezegd dat ik nooit zomaar met iemand seks zou hebben. Dat er voor mij liefde zou moeten zijn voor de seks en nu … Nu heb ik mij eigen woorden gebroken dus.'
'Dat kan gebeuren, Jaap, in een opwelling kan zoiets.'
'Het voelt alsof hier,' en hij legde zijn gebalde linkervuist op de plaats van zijn hart, 'helemaal niets meer zit, mam, en dat voelt zo vreselijk rot.'
'Jongen toch,' verzuchtte ze. 'Ik wou dat ik je kon zeggen dat het allemaal niet zo erg is, maar zo voelt dat niet voor jou. Voor jou is het wel een groot probleem en ik kan dat begrijpen. Ik kan er alleen maar zijn en naar jouw verhalen luisteren, en echt geloof me … ik zal naar je luisteren en als het kan je ook van advies voorzien.' Beneden ging de deurbel. 'Ik zal maar even gaan kijken wie er is.' Lianne stond op en liep de kamer uit. Snel was ze echter weer terug. 'Jaap, het is Job. Hij heeft een tasje bij zich met wat spullen van jou, zegt hij, en hij wil graag met je praten.'
'Verdomme, nee hè! Niet nu al!'
'Misschien kun je het beter nu maar afronden, dan heb je het achter de rug, Jaap! Zoiets uitstellen is niet het beste lijkt me.'
'Je hebt gelijk. Ik ga me even aankleden, dus laat hem nog maar even wachten.'
Lianne liep naar beneden.
'Hij kleedt zich even aan, Job, zodra hij klaar is roept hij je wel,' zei ze tegen de wachtende jongen.
'Oh, voor mij had hij geen moeite hoeven doen hoor, mevrouw!' antwoordde de jongeman met een grijns op zijn gezicht.
Ineens wist Lianne waarom haar man en Jaap zo’n hekel aan de Hensbroeken hadden. Zo’n antwoord was toch gewoon ongepast! Net toen ze hem van repliek wilde diende, verscheen Jaap op de overloop, en riep dat Job kon komen.
'Hé, lover,' begon Job terwijl hij de trap opliep, 'nog lekker van mij gedroomd vannacht.'
Wat een eikel was die jongen toch eigenlijk. Die opmerking had hij toch ook wel achter de gesloten deur van Jaaps kamer kunnen maken? Hij deed het vast met opzet om haar te shockeren, maar dan kende hij haar nog niet!
Jaap deed de deur achter Job dicht. De jongen stond dichtbij hem en leunde naar voren.
'Krijg ik geen kus van je?' vroeg hij.
'Zou niet weten waarom, Job. Ik heb niets met je. Helemaal niets.'
'Je hebt niets met me? En vannacht dan? Telt dat niet meer mee?'
'Job, ik zal er niet om heen draaien. Ik weet niet wat er allemaal gebeurd is, en bij God ik hoef het ook niet te weten! Als je gekomen bent om me de schunnige details van ons samenzijn te onthullen, dan kun je maar beter meteen oprotten!'
'Niet zo driftig, Japie,' zei Job terwijl hij op de stoel achter het bureau ging zitten. 'Ik kom je wat spullen terugbrengen.' En een voor een haalde hij Jaaps sokken en onderbroek tevoorschijn uit zijn tas. 'Die zijn van jou en had je laten liggen in je haast om weg te komen.'
'Dank je.'
'Maar wat ik niet snap is dat nu ineens alles over lijkt te zijn tussen ons?'
'Er is nooit iets geweest tussen ons, Job! '
'Verdomme, Jaap, dat is niet fair! Gisteravond en vannacht heb je me bezworen dat je verliefd op me was. Dat je geil van me werd, en vreselijk opgewonden raakte als je me zag en nu, NU ineens is er niets meer … '
'Read my lips, Hensbroek! Ik vind je de allergrootste eikel die er hier in de buurt rondloopt en dat heb ik altijd al gevonden! Wat mij bezield heeft om met jou mee naar je huis te gaan weet ik niet. Er is een gigantisch groot gat in mijn geheugen, waarin zich dingen afgespeeld hebben die normaal nooit zouden zijn voorgevallen en aan die dingen wil ik geen consequenties verbinden. Waarschijnlijk heb ik teveel gezopen, en is dit de tol die ik daarvoor moet betalen, maar ik wil zeker niet aan jou gebonden worden, Job! Dus alsjeblieft! Bedankt dat je mijn spullen hebt gebracht, maar rot je op!' Jaap opende de kamerdeur wijd voor hem, en bleef net zo lang wachten tot de jonge Hensbroek opstond en langs hem heen de kamer uitliep.
'Je bent nog niet van mij af, Jaap! Dit pik ik niet van je! Mij dingen beloven, en alles dan binnen een paar uur weer terugdraaien? Nee, jongetje, zo gemakkelijk kom je niet van mij af!' Stampend liep hij de overloop over, de trap af, en met een geweldige knal sloeg hij de voordeur achter zich dicht. Jaap bleef staan waar hij stond en leunde tegen de deurpost. God, dit kostte hem jaren van zijn leven. Langzaam kwam hij in beweging en zette zich achter zijn computer. Zou er al een mail van Jelmer zijn? Hij startte zijn Hotmailaccount op en zag dat er in zijn Postvak In een bericht zat. Inderdaad een van Jelmer. Hij klikte het bericht aan en las:
---
Hoi Jaap,
Ik schrok erg van je mailtje maar zoiets kan gebeuren. Je was denk ik erg benieuwd naar seks met een jongen. Ik vind alleen je conclusie niet juist. Het kan voor mij niet zo zijn dat het nu tussen ons over is. Ik had gehoopt dat ik een jongen ontmoet had met wie ik verder zou kunnen en denk dat je de drank de schuld kunt geven. Ook ik heb wel eens te diep in het glaasje gekeken hoor!
Verder zou je het kunnen zien dat die jongen misbruik van je heeft gemaakt. Hij heeft je mee naar huis genomen terwijl hij waarschijnlijk wist dat je dronken was. Ik denk dat je het niet gedaan zou hebben als je volledig bij je positieven was in elk geval.
Ik zou willen zeggen, denk er nog eens over na. En … vanavond wil ik je toch graag ontmoeten op Messenger. Kom alsjeblieft!
xxx Jelmer
---
Wauw, dacht Jaap. Gelukkig viel de reactie van Jelmer op zich mee. Geen harde veroordeling, maar … toch schortte er iets aan. Nogmaals las Jaap het mailbericht door en toen wist hij wat het was dat hem niet zinde. Hij kon de schuld niet geven aan de drank! Stel dat hij inderdaad te veel gedronken had, dan was dat nog altijd zijn eigen stomme fout geweest! Had hij maar niet zoveel moeten drinken, tenslotte. Nee, de schuld van zich afschuiven kon en wilde Jaap niet. Alles wat er gebeurd was, had hij zich zelf op de hals gehaald.
Vreemd genoeg was Jan Bloemendael tussen de middag thuis om te eten. Normaal bleef hij altijd op kantoor, maar nu ineens zat hij met Lianne en Jaap aan de tafel. Al snel begreep Jaap waarom. Lianne had haar man gebeld en hem op de hoogte gebracht van de "crisis". Jan wilde alles van Jaap weten, en opnieuw deed hij zijn verhaal.
'Als er een Hensbroek bij betrokken is, dan weet ik haast wel zeker dat het geen zuivere koffie is, Jaap,' concludeerde hij nadat Jaap uitgepraat was. 'Ik kan het gewoon niet anders zien. Je weet heus wel dat je nooit te veel drinkt, dus dat kan het niet zijn, en voor je lol zou je nooit met hem meegegaan zijn, toch?'
'Nee, zeker niet.'
'Dus …'
'Dus … weet ik nog steeds niet wat er allemaal gebeurd is en hoe het heeft kunnen plaatsvinden. Ik ken alleen de feiten, en dat is dat ik bij Job Hensbroek in bed wakker werd in geheel ontklede staat, en dat er voldoende condooms lagen die aantoonden dat wij behoorlijk tekeer gegaan moeten zijn. Verder deed mijn kont behoorlijk zeer, en dat kan maar één oorzaak hebben.'
'En toch geloof ik er niets van, jongen!'
'Ik ook niet, Jaap. Je tekent de feiten prima, maar dat gat in je geheugen zint me helemaal niet,' vulde Lianne aan.
'Wat denk je van mij? Mij zint het ook helemaal niet, maar ik weet goddomme gewoon niet wat er gebeurd is. En alsjeblieft laten we erover ophouden! Al dat geklets brengt mij geen stap verder! Het spijt me!' Jaap schoof zijn stoel achteruit en liep van tafel.
'Dit kan gewoon niet gebeurd zijn, Lianne,' begon Jan. 'Dit is Jaap niet! Tegen ons vertelde hij ook dat hij dat nooit zou doen, tenzij … '
'Jij weet het, ik weet het, maar hij wil er niet aan. Hij houdt vast aan de dingen die hij met zijn eigen ogen gezien heeft, en als je daar vanuit gaat, moet je wel tot zijn conclusies komen.' Ze schrokken op van de klop op de achterdeur. Het was Sander.
'Hé, Sander,' zei Jan, 'kom erin, joh!'
Sander stapte naar binnen en begroette hen om vervolgens te vragen: 'Is Jaap thuis?'
'Ja, maar niet echt in een vrolijke bui.'
'Is het waar dan wat Job mij verteld heeft?'
'Heeft hij het jou verteld?' vroeg Jan duidelijk verbaasd.
Sander knikte.
'Hangt ervan af wat hij jou verteld heeft,' zei Lianne.
'Nou ja … dat hij en Jaap …'
'Of het waar is weten we niet, Sander,' reageerde Jan, 'maar we weten wel dat Jaap ervan overtuigd is dat het zo gebeurd is. Alleen … nee, laat hij je dat zelf maar zeggen. Ga maar naar hem toe.'
'Oké!'
Jaap lag met een bonkende hoofdpijn op zijn bed naar het plafond te staren. Nee, nergens zag hij een uitweg. Iedereen praatte er zo gemakkelijk overheen. De drank, verkrachting, twijfel of het wel gebeurd was. Maar voor hem was het overduidelijk: het was gebeurd. Die pijn in zijn achterste had hij niet voor niets! Hij schrok van het geklop op zijn deur. Wie nu weer?
'JA!'
'Kun je mij even gebruiken?' vroeg Sander toen hij zijn hoofd om de hoek van de deur had gestoken.
'Jou altijd. Kom maar binnen.' Sander liep op het bed af en ging er vlakbij Jaap op zitten.
'Job belde me vanmorgen vroeg, dus ik weet ervan!'
'Shit, wat een eikel zeg!'
'Ja, gewoon geen manier van doen gewoon. Zelfs als het waar is … '
'Begin jij nou ook niet, hè? Het is waar. Hoe het gebeurd is, en waarom weet ik niet, maar vanmorgen werd ik wakker in zijn bed.'
'Maar … '
'Geen "maren", Sander. Het is een feit. Bovendien lagen er zat voldoende condooms en mijn kont doet nog steeds zeer!'
'Jij zou nooit zoiets doen, Jaap! Ik weet het gewoon zeker! Ik ken jou lang genoeg om te weten dat jij niet zomaar met iemand mee zou gaan voor een avontuurtje. Zo ben jij niet!'
'Hoe verklaar jij dan de feiten?'
'Ik weet het niet, Jaap! Ik heb geen flauw idee! Maar … '
'Ja, en verder komt niemand!' Heel lang bleef het stil tussen de twee vrienden. Zwijgend keken ze voor zich uit.
'En nu?' vroeg Sander.
'De lul was hier vanmorgen om me op te eisen. Ik zou hem verteld hebben dat ik verliefd op hem was en zo …'
'De zak!'
'Inderdaad. Echt, Sander, geloof me. Ik weet helemaal niets meer vanaf het moment dat hij met een biertje voor me terugkwam. Dat heb ik opgedronken, en daarna … totale leegte.'
'Je gedroeg je heel vreemd gisteren, Jaap. Je had de grootste lol met hem en jullie lagen continue in een deuk van het lachen. Ik begreep er helemaal niets van … '
'Kan ik me voorstellen. Misschien is het bier me slecht gevallen, of heb ik er gewoon te veel gehad.'
'Jij?'
'Ja, dat hoor ik dus ook al de hele morgen. "Zo ben jij niet, Jaap". Verdomme! Alsof iedereen me kent …'
'Trouwens, waarom heb je me nooit gezegd dat je homo was. Ik ben toch je vriend?'
'Ja, maar ik was er nog niet aan toe om het wereldkundig te maken. Mijn ouders, Marianne en Leon weten het nu al drie jaar, en verder nog niemand. Echt, als ik het verder verspreid zou hebben, zou jij de eerste geweest zijn die ik het verteld had. Echt.'
'Oké, ik geloof je.'
'Maar, vind je het nou vervelend dat wij het afgelopen weekeinde zo "intiem" zijn geweest?'
Sander wist niet wat hij moest doen. De angst gierde hem door keel, want hij durfde het hoge woord er nog steeds niet uit te gooien. Voor het eerst zou hij iemand, anders dan zijn ouders, moeten gaan vertellen dat hij van jongens hield, en misschien zelfs wel zeggen dat hij van de jongen hier zo dicht bij hem hield. Maar wat maakte het ook uit! Nu was misschien wel het allerbeste moment ervoor!
'Ben je gek! Het was toch leuk? En bovendien … bovendien hou ik net als jij van jongens.'
Jaap keek hem verbaasd aan. 'Echt? Je maakt er toch geen grapje over, hè?'
'Nee. Geloof niet dat het een goed tijdstip is om daarover grapjes te maken.'
'Maar waarom …'
'Ja, waarom heb ik er nooit eerder iets over gezegd? Zelfde reden als jij, denk ik. Het is toch vreemd, het is toch raar om gevoelens voor jongens te hebben?' Ze glimlachten naar elkaar. Sander trok zijn vriend overeind in zittende positie en omhelsde hem. 'Je bent mijn allerbeste vriend, Jaap!'
'En jij de mijne, Sander!'
'Hoe ga je er nu mee verder?'
'Ik weet het nog niet. Ik elk geval wil ik niets met Job. BAH!!!! Maar verder … Ik heb een chatvriendje die ik na de vakantie zou ontmoeten … '
CORRECTIE
Het nieuws sloeg bij Sander in als een bom. Shit! Eerst Hensbroek die Jaap voor zijn neus weggekaapt had en … en … en nu nog een ander.
'Ik heb hem alles geschreven. Zijn reactie was aardig positief, maar ik weet nog niet hoe hij vanavond zal reageren.'
'Ik hoop dat het goed komt,' zei Sander, alhoewel hij de woorden met moeite uit zijn keel kon krijgen. Hij realiseerde zich ook meteen dat hij zich natuurlijk nooit aan Jaap zou kunnen opdringen. Die moest zelf voor hem kiezen.
'Ik ook. Heb echt het gevoel dat ik van hem hou.'
'Dat is mooi, Jaap!' Sander bleef nog geruime tijd bij zijn vriend en at die avond ook bij hem thuis. Pas na het eten ging hij terug naar huis.
Nadat Sander naar huis was gegaan, had Jaap meteen gemeld dat hij naar boven zou gaan. Om tien uur zat hij al achter zijn computer; klaar om met Jelmer te chatten. Het duurde echter nog anderhalf uur voor hij kwam.
***
Jelmer zegt:
Hoi
Jaap zegt:
Hoi
Jelmer zegt:
Nou nou
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
Hoe bedoel je?
Jelmer zegt:
Gewoon, ben er al sinds ik dat mailtje gelezen heb helemaal van slag door wil je dat wel geloven?
Jaap zegt:
Ja kan ik me voorstellen
Jaap zegt:
Zelf ook nog steeds erg verward
Jelmer zegt:
Maar voor mij blijf je erg leuk hoor
Jelmer zegt:
dus om nou te zeggen ik ben je niet waard.
Jaap zegt:
Ken je het beeld van Zadkine in Rotterdam dat herinnert aan het bombardement?
Jelmer zegt:
Ja???
Jaap zegt:
Zo voel ik me nu ook, alsof er een stuk uit me weg is.
Jaap zegt:
En dat ik je niet waard ben, dat vind ik nog steeds.
Jaap zegt:
Ik zeg dingen, maar doe ze dus niet! En daar kan ik zelf niet mee uit de voeten.
Jelmer zegt:
HUH??
Jelmer zegt:
Ja, maar geef die drank en die jongen de schuld.
Jaap zegt:
Nee, dat kan ik dus niet, hè! Ik heb zelf die drank genomen. Gezien de "bewijsstukken" die ik gezien heb, is er kans dat ik ook hem genomen heb. Dus dan zou het wel erg goedkoop zijn om hem de schuld te geven, niet dan?
Jelmer zegt:
Weet je wat je moet doen
Jelmer zegt:
gewoon geen drank meer nemen.
Jaap zegt:
Ja, dat is misschien het allerbeste
Jaap zegt:
en ben ik echt van plan!
Jaap zegt:
Ik heb door die drank gewoon niet geweten wat ik gedaan heb en in zo'n situatie wil ik dus nooit weer verzeild raken.
Jelmer zegt:
Maar zeg tegen jezelf dat je nog waardevol bent. In elk geval voor mij.
Jaap zegt:
Nee, dat kan ik nog niet Jelmer.
Jaap zegt:
Ik ben nog steeds bezig mezelf te beoordelen en val mezelf flink tegen!
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
Het spijt me!
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Ik vind je nog steeds lief Jaap!
Jaap zegt:
Dank je.
Jelmer zegt:
Kan ik je ergens mee helpen??
Jaap zegt:
Nee, denk dat dit iets is waar ik zelf doorheen moet.
Jaap zegt:
Moet mezelf weer vinden en recht in de ogen durven kijken.
Jelmer zegt:
Ja dat moet je zeker doen.
Jaap zegt:
En als ik mezelf nu in de spiegel bekijk dan word ik beroerd.
Jelmer zegt:
Kom op zeg je bent en blijft gewoon een lekkere jongen.
Jaap zegt:
Ja, daar heb ik wat aan.
Jelmer zegt:
Iedereen maakt op zijn tijd wel eens een grote fout.
Jaap zegt:
Ja, maar zijn ze allemaal zo hypocriet als ik?
Jelmer zegt:
Weet niet.
Jelmer zegt:
Wel een aantal in elk geval!
Jaap zegt:
Ik heb altijd gezegd dat seks niet zonder liefde kan
Jaap zegt:
en dan ineens doe ik het omgekeerde.
Jelmer zegt:
Ja
Jelmer zegt:
valt me ook best wel tegen van je.
Jaap zegt:
Dank je zeg!
Jaap zegt:
ik heb jou laatst nog gezegd dat ik me nooit zou laten neuken als er geen liefde in het spel is en nu ...
Jelmer zegt:
Ja.
Jaap zegt:
Ja!
Jaap zegt:
En zo'n eerste keer had heel bijzonder moeten zijn Jelmer!
Jelmer zegt:
Ja dat is zeker waar.
Jaap zegt:
En nu, nu kan ik het me niet eens herinneren, weet niet eens hoe het geweest is!
Jelmer zegt:
Tja wat denk je nu van mij.
Jaap zegt:
Ja, dat vind ik nog het meest beroerde Jelmer dat mijn stommiteit doorwerking heeft op iemand die ik alleen maar bezeer en pijn doe!
Jelmer zegt:
Ik had eindelijk een leuke jongen ontmoet die over een heel aantal dingen, en zeker seks, hetzelfde dacht als ik en dan maakt die zo’n grote blunder.
Jaap zegt:
Ja.
Jelmer zegt:
Ik zit er zelf ook over na te denken om te stoppen met alcohol drinken.
Jelmer zegt:
Vanwege hetgeen de alcohol en die jongen met je gedaan hebben.
Jaap zegt:
Ik doe dat in elk geval wel!
Jaap zegt:
Geen druppel neem ik meer!
Jaap zegt:
Maar dat helpt nu niets meer natuurlijk!
Jaap zegt:
Als het kalf verdronken is ...
Jelmer zegt:
Je hebt gelijk.
Jelmer zegt:
Ja.
Jelmer zegt:
Heb er echt veel over na gedacht
Jelmer zegt:
van zal ik nog wel met Jaap chatten
Jelmer zegt:
maar ja de positieve dingen aan je wegen toch zwaarder dan die ene vergissing.
Jaap zegt:
Dat vind ik heel aardig van je.
Jaap zegt:
Echt!
Jelmer zegt:
Zo vind ik het nou eenmaal.
Jelmer zegt:
Ja ik lieg niet.
Jelmer zegt:
Praat echt zoals ik het voel.
Jaap zegt:
Je bent een goede knul.
Jaap zegt:
Te goed!
Jelmer zegt:
Ja dat zeg jij.
Jelmer zegt:
Voor jou ben ik heel goed.
Jelmer zegt:
Heb een heel lief en zorgzaam karakter.
Jaap zegt:
Ja, dat blijkt.
Jelmer zegt:
En jij maakt echt het goede in me los.
Jaap zegt:
Zo'n eikel als ik maakt het goede in jou los!
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
En dan maak je zo’n fout.
Jelmer zegt:
Had ik echt niet verwacht van jou Jaap!
Jelmer zegt:
Maar je bent geen eikel.
Jaap zegt:
Ja dat ben ik wel!
Jaap zegt:
Een levensgrote eikel.
Jelmer zegt:
Tja als je dat maar van jezelf zegt
Jelmer zegt:
komt het echt allemaal weer goed.
Jelmer zegt:
WORDT WAKKER
Jelmer zegt:
!!!!!!!!!!!
Jaap zegt:
Ben ik, heb de ogen wijd ogen voor de werkelijkheid.
Jaap zegt:
Denk veel te veel!
Jelmer zegt:
Waarover
Jaap zegt:
Over wat ik voor stoms heb gedaan.
Jelmer zegt:
Zet dat ene uit je hoofd.
Jaap zegt:
Hoe ik jou bezeerd heb.
Jaap zegt:
Hoe ik mijn
"maagdelijkheid" verloren heb.
Jaap zegt:
Ik wou dat ik terug in de tijd kon gaan.
Jelmer zegt:
Ja maar dat gaat niet!
Jaap zegt:
En zodra ik die oetlul dan zag zou ik hem meteen tegen de grond slaan.
Jaap zegt:
Maar ja, het is natuurlijk ook niet zijn schuld alleen.
Jelmer zegt:
HIJ HEEFT JOU GEBRUIKT MAN
Jaap zegt:
Maar het was wel mijn eigen schuld.
Jelmer zegt:
Door zo te blijven denken kwets je mij nog veel harder.
Jaap zegt:
Het spijt me maar ik kan daar maar zo niet overheen stappen.
Jelmer zegt:
Begrijp ik ook wel.
Jaap zegt:
En jou kwetsen wil ik niet.
Jaap zegt:
Sorry
Jelmer zegt:
Maar ik dacht eindelijk een echt leuke jongen te hebben leren kennen.
Jaap zegt:
Ik ben misschien ook wel een echt leuke jongen maar ...
Jaap zegt:
Vind mezelf nu een idioot grote eikel doordat ik gewoon niet eerlijk ben!
Jaap zegt:
Ik zeg het ene en doe het andere.
Jaap zegt:
Dubbele moraal heet zoiets!
Jelmer zegt:
Ja dat weet ik ook wel.
Jaap zegt:
En zo'n leuke lieve jongen als jij bent, ben ik niet waard!
Jaap zegt:
Echt niet!
Jelmer zegt:
Mag ik een directe vraag stellen??
Jaap zegt:
Ja!
Jelmer zegt:
Wil je nog verder met mij Jaap????
Jaap zegt:
Ik weet het niet!
Jaap zegt:
ik voel me gewoon heel rot en beroerd op dit moment
Jaap zegt:
en kan niet nuchter denken.
Jelmer zegt:
Dus antwoord is NEE???
Jaap zegt:
Als jij het zegt!
Jelmer zegt:
Tja wat moet ik anders? Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????
Jaap zegt:
Jelmer! Dit is vreselijk ingrijpend voor mij ...
Jelmer zegt:
Jaap zegt:
hoe zou jij je voelen als jou zoiets overkomen was?
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Mij overkomt zoiets niet!!!
Jaap zegt:
Dat heb ik ook altijd gezegd
Jaap zegt:
en gedacht ...
Jelmer zegt:
Ik roep het
Jelmer zegt:
i.p.v. te zeggen.
Jelmer zegt:
sorry dat ik nu wat grover ben
Jelmer zegt:
Had dit niet moeten zeggen.
Jaap zegt:
Geeft niet ik denk toch al slecht over mezelf kan er nog wel bij!
Jelmer zegt:
Ik moet je juist troosten niet verder de grond intrappen.
Jelmer zegt:
Sorry.
Jaap zegt:
Laat maar!
Jelmer zegt:
Nee.
Jelmer zegt:
Ik kan nu niet zeggen van ik wil je niet meer
Jelmer zegt:
lieg ik tegen jou maar ook tegen mezelf
Jelmer zegt:
als ik dat zou zeggen.
Jaap zegt:
Ja, dat kun je wel als je mij niet meer moet, als ik je tegenval, als ik niet voldoe aan je verwachtingen moet je dat gewoon zeggen of ROEP het maar!
Jelmer zegt:
Nee bedoel krijg je misschien nog andere rare gedachten.
Jelmer zegt:
En dat allemaal door zo’n klootzak!
Jaap zegt:
Wat voor andere rare gedachten?
Jelmer zegt:
Nee, laat ik niet gebeuren.
Jelmer zegt:
Weet ik veel!
Jelmer zegt:
Ik begon net om je te geven man.
Jaap zegt:
Wat dacht je van mij?
Jelmer zegt:
Ja ik weet niet wat jij voor me voelt???l
Jelmer zegt:
Weet nou echt niet meer wat ik moet geloven!!!
Jaap zegt:
shit, dit vind ik pas echt een rotopmerking Jelmer!
Jelmer zegt:
Tja ik ging weer te ver.
Jelmer zegt:
Meende dit echt niet.
Jaap zegt:
Ik denk dat we beter nu dit gesprek kunnen kappen
Jaap zegt:
de emoties lopen te hoog op.
Jelmer zegt:
Nou ik wil wel met je verder chatten
Jelmer zegt:
ik kan toch niet slapen.
Jaap zegt:
Ik ook niet maar ik denk toch dat het beter is om te stoppen.
Jelmer zegt:
Voorgoed?
Jaap zegt:
Ik ga goed nadenken over hoe ik verder moet gaan. Zodra ik meer weet laat ik het je horen. Maar heb vooral over je laatste opmerkingen geen goed gevoel Jelmer. Misschien dat ik morgen nog antwoord voordat we 2 weken op vakantie gaan maar anders wordt het nadien.
Jelmer zegt:
Oh oké
Jelmer zegt:
Nou toch prettige vakantie.
Jaap zegt:
En geloof me als ik besluit om definitief te kappen dan ligt het niet aan jou maar 100% aan mij.
Jelmer zegt:
xjes van iemand die wel om je geeft
Jaap zegt:
Ik durf je niet eens een kusje te geven zo vies en smerig voel ik me
Jelmer zegt:
Nou probeer toch te genieten van je vakantie.
Jaap zegt:
Zal het proberen.
Jaap zegt:
Doei.
Jelmer zegt:
Hoop dat je voor mij kiest en
Jelmer zegt:
ik vergeef je alles
Jelmer zegt:
als je voor mij kiest.
Jaap zegt:
Praat maar niet meer tegen me Jelmer je maakt het alleen maar beroerder.
***
En met deze laatste opmerking verbrak Jaap het contact met Jelmer. Hij sloot de computer niet af, maar knipte de transscriptie van hun gesprek en plakte dat in een Worddocument. De tranen brandden achter zijn ogen. Hij moest praten anders deed hij de hele nacht geen oog dicht, maar met wie in vredesnaam. Zijn ouders wilde hij niet lastigvallen, die sliepen natuurlijk allang. Zachtjes liep hij naar de woonkamer beneden en tikte het nummer van Sander in. Hij hoorde iemand met een slaperige stem opnemen. 'Met Jaap. Sorry dat ik zo laat nog bel, maar … kan ik Sander even spreken?' Een reactie kwam er niet. Wel hoorde hij wat gerommel op de achtergrond.
'Sander!' Hij was klaarwakker sinds zijn vader hem uit bed had geschud en verteld dat Jaap voor hem aan de telefoon was.
'Sorry dat ik je bel, vriend, maar ik heb je nodig.'
'NU???'
'Ja, als je het niet erg vindt?'
'Ik kom eraan. Geef me een paar minuten!' Hij hing op.
Jaap sloop naar de hal en ging op de trap zitten wachten. Al na tien minuten hoorde hij een auto voorrijden. Snel deed hij de deur van het slot en liet Sander binnen. Stilletjes liepen ze naar boven.
'Wat is er aan de hand?' wilde Sander weten toen Jaap de deur van zijn slaapkamer achter hem gesloten had.
'Ik ben verdrietig en heb iemand nodig om tegenaan te praten, dat is alles,' zei Jaap. Hij ging op de rand van het bed zitten en Sander zette zich naast hem.
'Is het misgegaan met Jelmer?'
'Ja, heb het gevoel van wel. Hij … hij reageerde zo vreemd op bepaalde momenten. Zo totaal onverwacht … Had eerst het idee dat hij me goed aanvoelde, en toen … toen kwam hij met van die onzinnige opmerkingen.' Jaap stond op en laadde het bestand waarin hij de transcriptie had geplakt op de computer die nog steeds aanstond. 'Hier lees maar.'
Sander ging op de bureaustoel zitten en begon te lezen. Al snel begreep hij Jaaps problemen met deze weergave van het gesprek, maar … eigenlijk zou hij er helemaal niets over willen zeggen, bang als hij was dat hij Jaap in een bepaalde richting zou sturen en dat wilde hij absoluut niet.
'En …?' vroeg Jaap toen Sander weer op het bed kwam zitten.
'Moet een rot gesprek geweest zijn, denk ik.'
'Ja, was het ook. Ik kan zo niet met hem verder, Sander. Wat is hij voor iemand die zulke stomme dingen kan zeggen als "Tja wat moet ik anders? Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????". Dat is toch een gigantisch kloterige opmerking? Dat getuigt toch niet van een relatie die je met elkaar hebt? Als ik een slechte bui heb vanwege het een of ander, zeg jij toch ook niet zulke dingen tegen mij? Dan gun je me toch ook de tijd die ik nodig heb? Onze allereerste crisis, en hij wil meteen bepalen hoelang ik over iets mag rouwen. Hoe lang ik in de put mag zitten. Dit kan ik niet, Sander. Dit wil ik niet.'
'Ik begrijp het, Jaap. Helemaal.'
'En dan dat allerlaatste dat hij zegt over dat vergeven en zo. Dat schoot me helemaal verkeerd, man! Toen ik ontdekte dat ik homo was heb ik jarenlang dat gevoel van zonde gehad. Ik deed dingen verkeerd en was dus zondig. God op mijn knieën, letterlijk, gesmeekt om die zonde van me weg te nemen, me te vergeven, maar altijd ging ik weer de mist in. En nu ik eindelijk weet dat mijn manier van leven niets met zonde te maken heeft, komt hij met dat begrip van vergeving terug. Alsof ik hem daarom gevraagd heb!!! Hij hoeft me helemaal niets te vergeven! Ik wil niet eens dat hij me iets vergeeft! Waar haalt hij het idee vandaan dat hij me iets kan vergeven! Ik wil zijn verdomde vergeving helemaal niet. "Ik vergeef je alles als je voor mij kiest" zei hij. Hij schept de voorwaarden en dan pas vergeeft hij. Voorwaardelijke liefde dus! Je bent een lieve jongen als je maar doet wat ik je zeg …' De tranen begonnen te komen. De woede sloeg om in onmacht.
Sander sloeg zijn armen om zijn vriend heen en troostte hem zo goed en kwaad als dat ging. Af en toe kwamen er nog flarden van het gesprek tussen Jaap en Jelmer naar boven en uitte Jaap zijn boosheid, maar het meeste was onverstaanbaar door zijn snikken. Toen hij eindelijk na lange tijd rustig werd, stelde Sander vraag: 'En nu …?'
'Nu schrijf ik hem meteen een mail om te zeggen dat het over en uit is voor mij!' Vastberaden stond Jaap op en opende achter de computer zijn account. Hij klikte het tabblad "opstellen" aan, koos Jelmers naam uit het lijstje en begon te tikken.
---
Jelmer,
Als het gesprek van zo-even me iets duidelijk heeft gemaakt, is het dat wij samen geen enkele toekomst hebben. Als je niet verder wilt lezen, is dat jouw keuze. Je kunt hier stoppen … De tekst verderop vind je misschien niet interessant genoeg!
Wellicht heb ik een fout gemaakt, ik weet het niet. Ik weet helemaal niet wat er gebeurd is alleen maar dat ik naakt met een andere naakte jongen in bed wakker werd, dat er diverse condooms om ons heen lagen en dat ik een raar gevoel van achteren had. Fout? Ja, want zo had ik het nooit willen doen!
Dat ik daar wanhopig van word, lijkt me heel normaal want zo had het niet moeten zijn, zo had ik het me niet voorgesteld. Ik had me altijd voorgenomen, altijd gezegd, dat ik het zo niet zou doen. Wat nu werkelijk de reden is dat het toch zover is gekomen weet ik niet, maar ik zal er achter komen! Het kost mij echter wel tijd, veel tijd om het verlies van mijn onschuld te verwerken, en daar heb ik dus die tijd voor nodig. Een opmerking van jouw kant als 'Tja wat moet ik anders. Wachten tot jij uit je wanhopige bui bent????' geeft duidelijk aan dat jij niet van plan bent mij die tijd te geven, terwijl jij zelf toch wel zult weten wat is het is als wonden moeten helen. Een kusje, een aai over de bol, zeggen dat ik een lieve jongen ben, is in dit geval niet voldoende, NOOIT VOLDOENDE. Ik ben een stuk van mezelf kwijtgeraakt! Het hart uit het beeld van Zadkine in Rotterdam dat eruit is gerukt, zo voel ik me!
Verder is het voor mij onmogelijk een gelijkwaardige relatie met iemand aan te gaan met de conditie van 'ik vergeef je alles' 'als je voor mij kiest'. Ik hoef geen vergeving! Fout gemaakt, stom, maar ik kan er op een gegeven moment wel verder mee. Daar is geen vergeving voor nodig. Dat hele gedoe van schuld, zonde en vergeving uit de kerkleer heb ik achter me gelaten en laat er nu NIEMAND, NOOIT meer mee aankomen dat ik vergeving voor wat dan ook nodig heb! Alleen als ik iemand bewust pijn heb gedaan, dan zal ik bereid zijn om hem of haar mijn excuses aan te bieden en om vergeving te vragen!
Al met al twee redenen om voor mij te kappen met wat wij hadden, en aan het ontwikkelen waren. Ik hoop dat je een leuke en lieve jongen zult vinden die goed bij je past en het beste in jou naar boven kan halen, want ik weet zeker dat jij een lieve en leuke jongen bent. Misschien ben ik toch niet zo lief en leuk …
Groeten,
Jaap
---
'Kom je even kijken?' vroeg Jaap zachtjes aan Sander nadat hij uitgerammeld was.
Sander liep naar hem toe en las over zijn schouders de tekst mee. 'Weet je zeker dat je het zo moet doen?'
'Ja, heel zeker.'
'Alles wat jullie hebben, wordt hiermee teniet gedaan!' gaf Sander een waarschuwing af.
'Ik wil helemaal niets meer met Jelmer, Sander. Finito! Uit!'
'Dan doe je er denk ik goed aan om het zo te versturen.'
Jaap klikte op de knop "verzenden" en wachtte eventjes op het bericht dat de mail verzonden was. Toen sloot hij de computer af. 'Blijf je slapen?'
'Ja, ik kan het niet maken om mijn vader nog een keer uit zijn slaap te halen. Ik was al hartstikke blij dat hij me weg wilde brengen.'
'Natuurlijk, stomme vraag van me.'
'Ik lag zelf ook al in bed dus ik hoef me niet meer te douchen, of mijn tanden nog te poetsen, want je hebt me helemaal niets aangeboden.'
'Sorry, wil je nog wat drinken of eten?'
'Ben je gek! Laten we gaan slapen! Het is al hartstikke laat!' De jongens begonnen zich uit te kleden en stapten in bed. Jaap kroop dicht tegen Sander aan, en deze voelde hoe zich langzaam bij zijn vriend een erectie begon te ontwikkelen. 'Jaap,' fluisterde hij.
'Ja.'
'Ik zal heel eerlijk zijn tegenover je. Ik wil nu geen seks met je hebben. Ik snap goed dat je op dit moment zoekt naar iets intiems vanwege je verdriet, maar het zou niet goed zijn. Je zou het alleen maar met mij doen vanwege dat verdriet. Ik zou de compensatie voor Jelmer zijn, en dat wil ik niet, Jaap. Ik zal je eerlijk vertellen dat ik al heel lang verliefd op jou ben, maar voor liefde heb je twee personen nodig. Dat weet ik, en dat weet jij ook. Nu seks met elkaar hebben, zou iets wat ooit tussen ons zou kunnen groeien kapot maken, en dat risico moeten we niet nemen, denk ik.'
'Ben jij verliefd op mij?'
'Ja, al heel ontzettend lang. Maar ik heb het altijd verzwegen, bang als ik was dat jij niet eens iets voor jongens zou voelen, en ik me belachelijk zou maken.'
'Je bent lief, Sander.' En zachtjes wreef Jaap met zijn hand over Sanders gezicht.
'Jij bent veel liever, Jaap, maar laten we geen gekke dingen doen.'
'Waarom ga je morgen niet met ons mee naar Vira dan kunnen we misschien aan iets werken.'
'Nee, dat lijkt me geen goed idee. Morgen gaan jullie naar op vakantie en dan heb je twee weken de tijd om over een mogelijk "ons" na te denken. Ik wil je als mijn geliefde en vriend, Jaap, maar wil dat jij zeker bent van jouw zaak. Ik wil niet de positie van een substituut, maar een volwaardige plaats naast jou. Denk daar de komende dagen over na, en zodra je terug bent, kunnen we besluiten wat we gaan doen.'
Het bleef een lange tijd stil. Jaap dacht na over dat wat Sander hem gezegd had, en Sander vroeg zich af of hij de dingen wel goed gezegd had.
'Oké, Sander. Het lijkt me een goed voorstel. Ik geloof dat ik heel goed van je zou kunnen houden, en heus niet alleen vanwege de seks.'
'Vind het fijn dat te horen, Jaap, maar denk goed na voor je iets besluit. Neem je tijd. En zelfs als je er na die veertien dagen nog niet uit bent, heb ik nog wel tijd.'
'Je bent te lief voor mij, Sander. En weet wel dat ik geen maagd meer ben, hè?'
'Volgens mij heb je je onschuld nog niet verloren, Jaap. Ik ben er haast van overtuigd dat het niet zo is.'
'Het voelt wel zo, Sander. Het voelt alsof ik mijn onschuld verloren heb.'
'Ik begrijp het, lieve jongen, maar zullen we gaan slapen?'
Jaap knikte en zo dicht bij elkaar gelegen gaven ze zich over in Morpheus’ armen.
---
Toen Lianne de volgende ochtend haar zoon wilde wekken, schrok ze van de aanblik in diens bed. Sander??? Hier in huis??? Ze was echter ook vertederd bij hun aanblik in dat tweepersoonsbed. De arm van Jaap lag om zijn vriend heengeslagen. Awww, dacht ze. Voorzichtig deed ze de deur een eindje dicht en wenkte Jan die net de overloop op kwam.
'Moet je eens kijken,' zei ze.
Jan keek en was ook verbaasd. 'Ik wist niet eens dat hij hier was?'
'Is het geen prachtig plaatje die twee daar zo te zien liggen?'
'Ja, dat is het. En jij hebt je zin nietwaar.' Voorzichtig trok Jan de deur weer dicht.
'Ik wil alleen maar dat hij gelukkig is. Meer niet.' Ze glimlachten naar elkaar en liepen naar beneden.
Wordt vervolgd …
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.