VERLOREN ONSCHULD - hoofdstuk 6
Geplaatst: ma 05 jan 2026, 17:38
Een verhaal van Lucky Eye
Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
VERLOREN ONSCHULD
Hoofdstuk 6
Jaap had hard gefietst, maar al met al had hij er toch drie kwartier over gedaan om thuis te komen. Shit, het was nu al 23.15 uur en Jelmer zou zeker op hem wachten. Snel zette hij de fiets in de schuur en rende het huis in. Hij stak zijn hoofd om de hoek van de kamer en zei met een brede smile: 'Ik ben er, maar ben ook meteen weer weg. Welterusten!'
'Moet je niet wat drinken?'
'Nee, ik heb geen dorst.'
'Wacht je vriendje weer op je soms?' vroeg Marianne.
'Ja! Wil je soms ook weten hoe hij heet?'
'Graag!' reageerde zijn zus met wijd opengesperde ogen van verbazing.
'Hij heet Jelmer, en nou moet ik echt gaan.'
'Jelmer, lekkere naam zeg!'
Jaap sloot de deur, en rende naar zijn kamer toe. Straks maar wassen en tandenpoetsen eerst achter de computer. Jelmer wachtte inderdaad al.
***
Jaap zegt:
Sorry, dat ik zo laat ben.
Jelmer zegt:
Geeft niets ik blijf wel wachten op je
Jaap zegt:
Ik was bij een vriend en vergat helemaal de tijd.
Jelmer zegt:
Leuke vriend.
Jaap zegt:
Ja!
Jelmer zegt:
O…
Jaap zegt:
Wees maar niet bang voor concurrentie hoor. Sander is niet zoals jij en ik.
Jelmer zegt:
Gelukkig)
Jaap zegt:
Hoezo???
Jelmer zegt:
Nou gewoon, ik vind je wel leuk.
Jaap zegt:
Ik jou ook wel.
Jaap zegt:
Ben je nu niet zo verdrietig meer als gisteren.
Jelmer zegt:
Gaat weer een stuk beter dank je.
***
Jelmer begon te vertellen over zijn broer en hoe gezellig het vroeger bij hem thuis altijd was, tot die dag dat ze te horen kregen dat Samuel zou komen te overlijden. De ziekte had zich al te diep geworteld om nog uitgeroeid te kunnen worden en alles was ineens heel snel gegaan.
***
Jelmer zegt:
De laatste weken waren het ergst. Niemand van ons durfde eigenlijk meer naar het ziekenhuis toe te gaan.
Jaap zegt:
Dat moet ook steeds een loodzware opgave geweest zijn voor jullie.
Jelmer zegt:
Ja, maar wat mijn ouders deden kon gewoon niet! Vaak gingen ze er gewoon niet heen.
Jaap zegt:
Ja, misschien wel een rare reactie.
Jelmer zegt:
Ik ben elke dag naar hem toegegaan. En ook al kon hij niets tegen me zeggen dan hield ik toch zijn hand vast.
Jaap zegt:
Moeilijk man als je nog zo jong bent.
***
Er viel een grote stilte en Jaap durfde die gewoon niet te verbreken. Hij wilde wachten tot Jelmer eraan toe was om weer wat te zeggen.
***
Jelmer zegt:
En nadien was het nog moeilijker. Toen Samuel eenmaal overleden was, werd het nooit meer zo als voorheen. We leefden compleet langs elkaar heen. Mijn ouders, ik en mijn zusje. Het leek wel ook we helemaal van elkaar vervreemd waren. Zelfs het geloof bond ons niet meer. Ik wilde niet meer mee naar de kerk.
Jaap zegt:
Hoezo?
***
Moeilijk kwam hij uit zijn woorden, maar Jaap herkende al snel het godsbeeld dat kinderen op de basisschool aangepraat krijgen. Een god die zorgt dat je niets zal overkomen, die je beschermt wat er ook mag gebeuren. En ja, als je dan op zo’n jonge leeftijd en met zo’n godsbeeld zoiets meemaakt, dan valt die god natuurlijk van zijn voetstuk. Jelmer had niet de tijd gehad om zich een godsbeeld eigen te maken. Om te ontdekken hoe een god anders kon zijn. Heel voorzichtig probeerde Jaap daarop aan te sturen, maar het zat gewoon te diep. Jelmer was furieus toen Jaap trachtte erop in te gaan, en hij verbrak de verbinding plotseling.
Shit, zei Jaap tegen zichzelf, dat heb je niet zo slim aangepakt.
Op vrijdagavond praatten ze opnieuw met elkaar, en meteen verontschuldigde Jelmer zich ervoor dat hij zo rot had gedaan.
***
Jelmer zegt:
Sorry, dat ik gisteren de verbinding verbrak.
Jaap zegt:
Oké, excuses aanvaard.
Jelmer zegt:
Zie je nou wel dat ik gewoon een rotzak ben!
Jaap zegt:
Jij bent de enige die dat zegt Jelmer. Je hoort mij dat niet zeggen.
Jelmer zegt:
Maar je denkt het wel! Of niet soms?
Jaap zegt:
Jij kunt niet weten wat ik denk Jelmer. Maar je mag het wel weten hoor!
Jelmer zegt:
Nou zeg het maar!!!
Jaap zegt:
Ik vind je een heel lieve jongen die ik graag nog veel beter wil leren kennen.
***
Jaaps woorden snoerden Jelmer de mond. Opnieuw een tijd lang stilte op Messenger.
***
Jelmer zegt:
Maar hoe kun je mij nou lief vinden? Ik word hartstikke snel boos, verbreek zomaar de verbinding en zo…
Jaap zegt:
Nou en?
Jaap zegt:
Ondanks dat kan ik jou toch nog wel lief vinden. Je hebt veel meer kanten dan dat boos en driftig worden, Jelmer! Misschien zie je dat zelf niet en zal ik het je heel vaak moeten vertellen maar er is meer aan jou te ontdekken dan dat alleen. Geloof me!
Jelmer zegt:
Ik geloof dat ik opnieuw moet janken. Je hebt een rare invloed op me weet je dat.
Jaap zegt:
Oh ja?
Jelmer zegt:
Ja, vandaag heb ik diverse keren zomaar ineens aan jou moeten denken. En ik weet niet eens hoe je eruit ziet. Daar hebben we het nog niet eens over gehad.
Jaap zegt:
1.78 meter lang/68 kilo/lichtblond haar/blauwe ogen. Is dat voldoende voor eerst?
Jelmer zegt:
Ja, het lijkt me dat je er goed uitziet.
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Wil je die gegevens ook van mij?
Jaap zegt:
Ja dat verwacht ik nu eigenlijk wel!
Jelmer zegt:
1.82/65/donkerbruin/bruin.
Jaap zegt:
Ook niet slecht hoor!
***
Nog lange tijd bleven ze met elkaar chatten, maar toen gaf Jelmer aan dat hij moest stoppen omdat hij weer op tijd op moest staan.
***
Jelmer zegt:
Zie ik je morgen?
Jaap zegt:
Nee helaas zul je het een nacht zonder mij moeten doen, want ik ga logeren bij Sander.
Jelmer zegt:
Oh, jammer.
Jaap zegt:
Je gaat me toch niet zeggen dat je me nu al gaat missen hè!!!
Jelmer zegt:
Nee, natuurlijk niet! Hoe kom je daar nou bij! Ik kan heus wel zonder jou hoor!
Jelmer zegt:
Maar zondagavond ben je er toch wel weer?
Jaap zegt:
Ja, zondag wacht ik weer op je op onze vaste tijd.
Jelmer zegt:
C ya l8er.
Jaap zegt:
Ja, tot dan!
Jelmer zegt:
En … denk erom …
Jelmer zegt:
Wel de handjes boven de lakens houden hè als je bij Sander slaapt.
Jaap zegt:
Wow, wat denk je wel niet van ons. Maar … we slapen wel in een tweepersoonsbed.
Jelmer zegt:
Als je je maar gedraagt Jaap! Ik wil geen rare praatjes horen op zondagavond! Bye!
Jaap zegt:
Bye.
***
Met een vreemd gevoel bleef Jaap, nadat hij de computer afgesloten had, nog even zitten. Jelmer had echt gigantisch verschillende kanten. De ene keer was hij echt, ja hoe moest je het noemen … dramatisch?? En de andere keer weer uitermate vrolijk. Een jongen met twee tegengestelde kanten. Maar ook een heel lieve jongen, zo voelde Jaap. Een jongen waar je vreselijk verliefd op zou kunnen worden en dat … dat was begonnen.
Wordt vervolgd …
Wordt vervolgd …
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.
Disclaimer:
Dit verhaal is niet gebaseerd op feiten. Elke overeenkomst met gebeurtenissen, personen, plaatsen en tijden berust dan ook op toeval.
VERLOREN ONSCHULD
Hoofdstuk 6
Jaap had hard gefietst, maar al met al had hij er toch drie kwartier over gedaan om thuis te komen. Shit, het was nu al 23.15 uur en Jelmer zou zeker op hem wachten. Snel zette hij de fiets in de schuur en rende het huis in. Hij stak zijn hoofd om de hoek van de kamer en zei met een brede smile: 'Ik ben er, maar ben ook meteen weer weg. Welterusten!'
'Moet je niet wat drinken?'
'Nee, ik heb geen dorst.'
'Wacht je vriendje weer op je soms?' vroeg Marianne.
'Ja! Wil je soms ook weten hoe hij heet?'
'Graag!' reageerde zijn zus met wijd opengesperde ogen van verbazing.
'Hij heet Jelmer, en nou moet ik echt gaan.'
'Jelmer, lekkere naam zeg!'
Jaap sloot de deur, en rende naar zijn kamer toe. Straks maar wassen en tandenpoetsen eerst achter de computer. Jelmer wachtte inderdaad al.
***
Jaap zegt:
Sorry, dat ik zo laat ben.
Jelmer zegt:
Geeft niets ik blijf wel wachten op je
Jaap zegt:
Ik was bij een vriend en vergat helemaal de tijd.
Jelmer zegt:
Leuke vriend.
Jaap zegt:
Ja!
Jelmer zegt:
O…
Jaap zegt:
Wees maar niet bang voor concurrentie hoor. Sander is niet zoals jij en ik.
Jelmer zegt:
Gelukkig
)Jaap zegt:
Hoezo???
Jelmer zegt:
Nou gewoon, ik vind je wel leuk.
Jaap zegt:
Ik jou ook wel.
Jaap zegt:
Ben je nu niet zo verdrietig meer als gisteren.
Jelmer zegt:
Gaat weer een stuk beter dank je.
***
Jelmer begon te vertellen over zijn broer en hoe gezellig het vroeger bij hem thuis altijd was, tot die dag dat ze te horen kregen dat Samuel zou komen te overlijden. De ziekte had zich al te diep geworteld om nog uitgeroeid te kunnen worden en alles was ineens heel snel gegaan.
***
Jelmer zegt:
De laatste weken waren het ergst. Niemand van ons durfde eigenlijk meer naar het ziekenhuis toe te gaan.
Jaap zegt:
Dat moet ook steeds een loodzware opgave geweest zijn voor jullie.
Jelmer zegt:
Ja, maar wat mijn ouders deden kon gewoon niet! Vaak gingen ze er gewoon niet heen.
Jaap zegt:
Ja, misschien wel een rare reactie.
Jelmer zegt:
Ik ben elke dag naar hem toegegaan. En ook al kon hij niets tegen me zeggen dan hield ik toch zijn hand vast.
Jaap zegt:
Moeilijk man als je nog zo jong bent.
***
Er viel een grote stilte en Jaap durfde die gewoon niet te verbreken. Hij wilde wachten tot Jelmer eraan toe was om weer wat te zeggen.
***
Jelmer zegt:
En nadien was het nog moeilijker. Toen Samuel eenmaal overleden was, werd het nooit meer zo als voorheen. We leefden compleet langs elkaar heen. Mijn ouders, ik en mijn zusje. Het leek wel ook we helemaal van elkaar vervreemd waren. Zelfs het geloof bond ons niet meer. Ik wilde niet meer mee naar de kerk.
Jaap zegt:
Hoezo?
***
Moeilijk kwam hij uit zijn woorden, maar Jaap herkende al snel het godsbeeld dat kinderen op de basisschool aangepraat krijgen. Een god die zorgt dat je niets zal overkomen, die je beschermt wat er ook mag gebeuren. En ja, als je dan op zo’n jonge leeftijd en met zo’n godsbeeld zoiets meemaakt, dan valt die god natuurlijk van zijn voetstuk. Jelmer had niet de tijd gehad om zich een godsbeeld eigen te maken. Om te ontdekken hoe een god anders kon zijn. Heel voorzichtig probeerde Jaap daarop aan te sturen, maar het zat gewoon te diep. Jelmer was furieus toen Jaap trachtte erop in te gaan, en hij verbrak de verbinding plotseling.
Shit, zei Jaap tegen zichzelf, dat heb je niet zo slim aangepakt.
Op vrijdagavond praatten ze opnieuw met elkaar, en meteen verontschuldigde Jelmer zich ervoor dat hij zo rot had gedaan.
***
Jelmer zegt:
Sorry, dat ik gisteren de verbinding verbrak.
Jaap zegt:
Oké, excuses aanvaard.
Jelmer zegt:
Zie je nou wel dat ik gewoon een rotzak ben!
Jaap zegt:
Jij bent de enige die dat zegt Jelmer. Je hoort mij dat niet zeggen.
Jelmer zegt:
Maar je denkt het wel! Of niet soms?
Jaap zegt:
Jij kunt niet weten wat ik denk Jelmer. Maar je mag het wel weten hoor!
Jelmer zegt:
Nou zeg het maar!!!
Jaap zegt:
Ik vind je een heel lieve jongen die ik graag nog veel beter wil leren kennen.
***
Jaaps woorden snoerden Jelmer de mond. Opnieuw een tijd lang stilte op Messenger.
***
Jelmer zegt:
Maar hoe kun je mij nou lief vinden? Ik word hartstikke snel boos, verbreek zomaar de verbinding en zo…
Jaap zegt:
Nou en?
Jaap zegt:
Ondanks dat kan ik jou toch nog wel lief vinden. Je hebt veel meer kanten dan dat boos en driftig worden, Jelmer! Misschien zie je dat zelf niet en zal ik het je heel vaak moeten vertellen maar er is meer aan jou te ontdekken dan dat alleen. Geloof me!
Jelmer zegt:
Ik geloof dat ik opnieuw moet janken. Je hebt een rare invloed op me weet je dat.
Jaap zegt:
Oh ja?
Jelmer zegt:
Ja, vandaag heb ik diverse keren zomaar ineens aan jou moeten denken. En ik weet niet eens hoe je eruit ziet. Daar hebben we het nog niet eens over gehad.
Jaap zegt:
1.78 meter lang/68 kilo/lichtblond haar/blauwe ogen. Is dat voldoende voor eerst?
Jelmer zegt:
Ja, het lijkt me dat je er goed uitziet.
Jaap zegt:
Jelmer zegt:
Wil je die gegevens ook van mij?
Jaap zegt:
Ja dat verwacht ik nu eigenlijk wel!
Jelmer zegt:
1.82/65/donkerbruin/bruin.
Jaap zegt:
Ook niet slecht hoor!
***
Nog lange tijd bleven ze met elkaar chatten, maar toen gaf Jelmer aan dat hij moest stoppen omdat hij weer op tijd op moest staan.
***
Jelmer zegt:
Zie ik je morgen?
Jaap zegt:
Nee helaas zul je het een nacht zonder mij moeten doen, want ik ga logeren bij Sander.
Jelmer zegt:
Oh, jammer.
Jaap zegt:
Je gaat me toch niet zeggen dat je me nu al gaat missen hè!!!
Jelmer zegt:
Nee, natuurlijk niet! Hoe kom je daar nou bij! Ik kan heus wel zonder jou hoor!
Jelmer zegt:
Maar zondagavond ben je er toch wel weer?
Jaap zegt:
Ja, zondag wacht ik weer op je op onze vaste tijd.
Jelmer zegt:
C ya l8er.
Jaap zegt:
Ja, tot dan!
Jelmer zegt:
En … denk erom …
Jelmer zegt:
Wel de handjes boven de lakens houden hè als je bij Sander slaapt.
Jaap zegt:
Wow, wat denk je wel niet van ons. Maar … we slapen wel in een tweepersoonsbed
. Jelmer zegt:
Als je je maar gedraagt Jaap! Ik wil geen rare praatjes horen op zondagavond! Bye!
Jaap zegt:
Bye.
***
Met een vreemd gevoel bleef Jaap, nadat hij de computer afgesloten had, nog even zitten. Jelmer had echt gigantisch verschillende kanten. De ene keer was hij echt, ja hoe moest je het noemen … dramatisch?? En de andere keer weer uitermate vrolijk. Een jongen met twee tegengestelde kanten. Maar ook een heel lieve jongen, zo voelde Jaap. Een jongen waar je vreselijk verliefd op zou kunnen worden en dat … dat was begonnen.
Wordt vervolgd …
Wordt vervolgd …
Reacties zijn van harte welkom op de site waar dit verhaal legaal geplaatst is, maar ook via mijn e-mailadres: lucky_eye2@yahoo.co.uk
©Lucky Eye, december 2025
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de houder van het auteursrecht.