De nieuwe tent deel 15

Plaats hier je eigen verhalen.
Gesloten
Bingo
Berichten: 192
Lid geworden op: ma 22 dec 2008, 23:32

De nieuwe tent deel 15

Bericht door Bingo » di 14 jun 2022, 15:26

De nieuwe tent deel 15
“Maar maak jij je dan geen zorgen om hoe je Papa gaat reageren, als jij opeens het huis verlaat samen met Vera en Raymond?”
“Hoezo, we hebben Papa al zo vaak gewaarschuwd dat er iets niet klopt met onze stiefmoeder, zelfs toen ze ons laats opeens verraste in de badkamer ( ik was zo dom genoeg geweest om vergeten de deur af te sluiten ) en wij naakt waren omdat we ons intieme zone wilde gaan scheren, stelde ze voor om ons te helpen!” zelfs dat was volgens hem normaal.
“Juist Annie, Papa zegt altijd wie niet luisteren wil, moet maar voelen en nu is hij zelf aan de beurt”.
“Ja, ik heb ook al vaker tegen Papa gezegd dat ze mij allerlei dingen laat doen wat eigenlijk meer meiden zaken zijn zoals bedden verschonen, stofzuigen, afstoffen en de keuken dweilen daar kreeg ik het antwoord op dat ik er later dankbaar voor zou zijn als ik ga studeren en op kamers ga wonen!” zei Raymond.
“Dus als ik het goed begrijp kan zij niets fout doen en jullie zien het altijd verkeerd?” zegt Geert.
“Ja, dat Raymond eens enkele huishoudt klusjes doet is natuurlijk oké, maar niet dag in dag uit die jongen krijgt bijna geen tijd om te gaan trainen voor het voetballen. Het is al zelfs zo erg dat hij niet meer wordt opgesteld en steeds op de bank zit als reservespeler” zegt Annie.
Vera keek over de heg en zag niemand in hun tuin en zegt iets zachter “en dan zegt die bits, dat is zijn eigenschuld, moet hij maar sneller werken” sorry, voor die uitdrukking maar ik heb geen ander woord voor ze.
“Wat dacht je van heks?” vroeg Raymond aan Vera.
“Daar is ze helaas te knap voor” lacht ze.
“Nou laatst heb ik haar toevallig naakt in de badkamer gezien, met naakt bedoel ik letterlijk naakt maar ook zonder make-up op. Nou ik kon haar bijna niet terug, ik werd meteen uit de badkamer gestuurd met de woorden kan je niet even aankloppen?”
“Die dag moest ik voor straf de hele dag op mijn kamertje blijven, ook al zei ik dat ik niet wist dat zij in de badkamer was en dat de deur ook een slot heeft” daarop werd ze furies en werd ik dus naar mijn kamer gestuurd en mocht ik weer eens niet naar de training van ze.
“En wat zei je Pa daarvan?” vroeg ik hem.
“Ze had gelijk, ik had eerst moeten aankloppen!”
“Ook als ik niet weet dat de badkamer bezet is, de deur was niet eens op slot gedaan door haar” ik kreeg een draai om mijn oren van hem en hij wees meteen naar mijn kamer.
“Was dat die avond dat jij niet beneden kwam om te eten? Pa zei dat jij ziek was en daarom niets wilde eten”.
“Ja, ik mocht die avond niet eens naar beneden komen van hem om te eten”.
“Ik vertrouwde het gelukkig niet en heb hem een glas melk en wat gesmeerde boterhammen gebracht” zei Annie.
“Dat is bijna een zaak voor de kinderbescherming” zei Geert.
“Nee, dat doe ik niet, straks zijn we weg hier en zorg ik samen met Vera voor elkaar”.
“De volgende training heb ik met mijn coach aangesproken, ik vertelde hem dat ik wilde stoppen met voetballen door familiare omstandigheden” ik wist dat hij bevriend was met mijn Pa zei Raymond.
“Raymond, was daar die ruzie om een paar dagen later?” vroeg Vera jij was die avond niet thuis Annie.
“Ja, dat was die avond, als jij er niet was geweest had Pa me bond en blauw geslagen. Hij bedaarde toen jij dreigde met de kinderbescherming en aangifte zou gaan doen bij de politie” hierop liet hij de leren broeksriem vallen en is hij naar de kroeg gegaan.
“Daar hebben jullie nooit wat van verteld!” zei Annie verontwaardigd ik had meteen de politie gebeld.
“Daarom hebben we niets verteld, ik wilde niet hebben dat Raymond uit huis werd geplaatst en mogelijk in een internaat was terecht gekomen, dan had die Bits nog haar zin gekregen”.
“Ik weet dat ik soms te impulsief reageer, maar nu weet ik het zeker jullie twee gaan mooi met mij mee naar oma’s huis wat nu op mijn naamstaat en ik ga voor jullie zorgen. Volgens mij had Oma al een voorgevoel dat er iets niet klopte met onze stiefmoeder, daarom heeft ze mij het huis nagelaten” die lieve schat van een oma.
“Maar jongens dit blijft voorlopig wel onder ons hé, ik denk dat die bits/heks tot alles in staat is”.
“Ja natuurlijk, wij zwijgen als een graf. Wij staan voor 100% achter jullie, wij zullen jullie zelfs helpen waar het nodig is”.
“Woonde jullie Oma hier in de beurt, we willen natuurlijk wel contact houden met jullie drieën”.
“Ja, natuurlijk jongens, Oma woonde aan het eind van het dorp. Links heb je toch een doodlopende weg het is zelfs aangegeven als eigenweg en net waar de boomgaard begint staat ons toekomstig huis”.
“Ik denk dat Ben wel weet waar het is hé lieverd?”
“Ja, de Opa van hun heeft ons vaak genoeg achter de veren aangezeten, die peren en appels waren echt onwijs lekker en vooral zoet. We gingen stiekem via de brede sloot aan het einde van de boomgaard naar de bomen, poedelnaakt klommen we in de bomen thuis mochten ze natuurlijk niet weten dat wij daar de appels en peren gingen pikken. Maar we pikte er nooit meer dan we op konden, daar hielden we wel rekening mee” lachte Ben.
“Opa heeft er vaker over verteld, op het laatst op iedere verjaardag vertelde hij dat er ooit een jongen uit de boom was gevallen en hem te pakken heeft gekregen, hij was niet gewond maar wel geheel naakt. Hij heeft hem gevraagd waarom hij bloot was, de jonge vertelde dat zijn ouders niet mochten weten dat ze appels en peren stelden bij boer Harm’ s en daarom maar naakt via de sloot naar de boomgaard waren gezwommen om die heerlijke peren en appels te plukken, hij vroeg naar zijn naam en die jongen zei ik heet”.
“Opeens, zegt Ben stop die jongen was ik, maar boer Harm’ s was niet boos of zoiets hij zei kom de volgende keer maar via de voorkant. Jullie groepje is zo goed bezig geweest dat jullie alle takken en zo hebben ontzien, jullie kunnen zelfs een zakcentje verdien als jullie me helpen bij het oosten. Maar dan wel gekleed hé, had hij lachend gezegd”.
“Zo is het gekomen dat wij met zijn alle drie pluk seizoenen bij boer Harm ’s hebben geplukt en ik mijn eerste wielrenners fiets zelf heb kunnen kopen, helaas is toen jullie Opa overleden. Wij hebben jullie Oma nog willen helpen, maar ook zij was erg ziek en is al snel achter jullie Opa gestorven maar dat weten jullie zelf wel!”
“Ja, Opa heeft het veel te vaak verteld. Maar hij was ook lovend te spreken over dat groepje jonge plukkers wat hij toen had, zulke voorzichtige plukkers had hij nog nooit gehad. De andere plukkers waren ruwe opdonders en maakte veel schade aan de bomen, zo beschreef hij ze altijd”.
“Inderdaad, hij beloonde ons altijd extra door te veel te betalen en we mochten altijd een zak peren of appels meenemen. Ik kan jullie verzekeren dat onze ouders er erg blij mee waren, mede dat wij van de straat waren en dat we nooit meer in de sloot naakt hebben gezwommen ( tenminste dat dachten ze dan ) zei ik met een brede glimlach wij hebben onze ouders maar in die geloof gelaten ze hoeven toch niet alles te weten wat hun kroos uitvraten.
“Ja, nu je het zegt er werd vaak gezwommen in die mooie sloot achter onze Opa zijn bongerd. Maar jullie hebben we er jammer genoeg nooit gezien?” zegt Annie met een kleurtje op haar wangen.
“Maar wij hebben jullie wel degelijk gezien, hoe jullie met de vriendentjes daar naakt zwommen, wij lagen achter de bramenstruiken en hadden de prikken van de takken er graag voorover” grinnikte ik.
“Maar jij was toen toch al homo, lieverd, waarom dan de meiden begluren en de prikken van de dorens op de koop toenemen?” vroeg Geert.
“Ik moest de schijn toch bewaren, niemand wist van mijn geaardheid dat we met elkaar wel eens experimenteerde en elkaars piemeltjes opmaten om te zien wie de langste had en wie het eerste haar op zijn piemel had, dat was gewoon onder de mom van nieuwsgierigheid!”
“Inderdaad, ik vond het ook altijd spannend als we dat deden en jij was niet de enige die daarbij een stijve pik kreeg. In onze vriendenclub hadden daar de meeste wel last van”.
Opeens werden we verstoord, mijn ouders kwamen naar buiten gelopen en vroegen “mogen wij erbij komen zitten zoals jullie zien hebben we ons aangepast bij jullie out- fit, maar dan moet je wel even twee stoelen uit de schuur halen Ben”.
“Ja, ja, stotterde ik, ik haal ze wel eventjes, dat ze naakt bij ons kwamen zitten had ik niet echt verwacht!”
“De meiden stelde zich met hun naam voor aan mijn ouders en gaven ze een hand, natuurlijk bleef Raymond niet achter”.
“Oké, jullie namen hebben we al vaker gehoord, maar nu weten we wie, wie is dat jij Raymond was dat was wel duidelijk voor ons” lachte mijn moeder.
Ik kwam al snel terug met de gevraagde stoelen en zette ze voor hun klaar, Ma vroeg ik “wat moeten de andere buren wel niet denken van U denken dat U hier naakt zit?”
“Pa en Ik hebben binnen even gekeken op Google en vastgesteld dat jij gelijk had Ben, wij mogen zonnen zoals we dat willen, mits het maar niet zichtbaar is vanaf de openbare weg. Dus ga ik zeker niet met hun daar en ze wees naar de andere kant, praten en vertellen dat we voortaan naakt in de zon gaan liggen in onze tuin”.
“Hé, hé eindelijk na jaren luistert U eens naar U zoontje, maar goed dat er Google is hé Pa?”
“Ja jochie, het heeft me wel veel moeite gekost om Ma zover te krijgen om samen eens naar Google te gaan kijken. Maar de aanhouder wint in dit geval, het was inderdaad meteen duidelijk voor Ma dat jij gelijk had Ben”.
“Maar Pa, jullie hebben ons toch niet staan af te luisteren hoop ik?” vroeg ik.
“Nee Ben, wij komen net naar buiten, hoezo heb jij dan geheimpjes voor ons jongen?”
“Nee hoor, Maar U weet nog dat ik samen met mijn vriendenclub bij boer Harm’ s appels en peren hebben geplukt? Dat blijkt dus de Opa van onze buren te zijn en Annie heeft de boerderij geërfd van hun grootouders. Zij gaat er met haar zusje en broertje wonen als ze eenentwintig is en wij hebben besloten om hun bij het opknappen van de boerderij te helpen, misschien kunne jullie en de ouders van Geert ons daar bij helpen”.
Geert kijkt Ben verwonderd aan en zegt dan “ik weet daar nog niets vanaf, maar ik ga natuurlijk helpen waar ik kan. Pap krijg ik wel zover dat hij ons daarbij gaat helpen, al is het maar dat er een vakman naar komt kijken hoe wij dat varkentje moeten gaan wassen” lacht hij.
“En jullie ouders gaan daar toch zeker ook wonen hé?” vroeg mijn Ma.
“In geen geval, mijn Pa en onze stiefmoeder kunnen hier blijven, het is altijd onze stiefmoeder voor of na. Als we met Pa praten of eigenlijk klagen geloofd hij ons niet maar haar wel, onder het motto van het is voor jullie het beste”.
“Ja, ze heeft het zelfs geprobeerd om onze Raymond naar een internaat te sturen. Hij zou lastig zijn en er was geen kant met hem op te zeilen, maar door haar zit hij nu op de bank bij het voetballen en wil er zelfs mee stoppen. Ze laat hem allerlei klusjes opknappen die zij of wij eigenlijk zouden moeten doen, oké dat hij soms moet helpen is tot daar aan toe. Maar hij kan gewoon niet meer gaan trainen of hij komt veel te laat daaraan, hierdoor zit hij nu continu op de in aanhalingstekens strafbank” zegt Vera boos.
“Ja, en Pa wil niet hebben dat ik van het voetbal af ga, jij bent zo goed in het voetballen jongen denk daar eens aan. Maar als ik zeg dat ik door haar steeds op het reservebankje zit omdat ik nooit meer op tijd op de training ben, dan zegt hij dat zal wel meevallen jongen ik ga wel eens praten met mijn vriend jouw trainer!”
“Het moet nog de eerste keer worden, Pa heeft nooit tijd voor een gesprek met de trainer” zei Annie.
“Dus heeft Annie besloten om op haar eenentwintigste verjaardag met ons alle naar de boerderij van Oma en Opa te gaan verhuizen” lacht Vera.
“Ja, maar in die twee maanden moet wel de boerderij weer leefbaar zijn, dus het is maar kort dag voor ons. Iedereen moet aanpakken en er voor zorgen dat we een knus huisje/ boerderij gaan krijgen om in te wonen zonder die bits”.
“Ik ben even weg” zei Geert.
Annie keek hem na toen hij naar binnen liep.
“Nee Annie, Geert is van mij, maar ik denk dat hij zijn Pa op gaat bellen en om hulp vraagt voor jullie?”
“Hoezo, zijn Pa kent ons niet eens, waarom zou die ons gaan helpen”.
“Geloof mij Annie, als Geert klaar is met bellen dan kent zijn Pa jullie door en door. Zijn Vader helpt waar hij helpen kan, zeker als het om vrienden van zijn zoon gaat”.
“Ja maar, Geert kent me nog maar net, zo snel gaat vriendschap sluiten toch niet. Eerlijk ik snap er niets meer van, jullie wel lotgenoten?”
Opeens roept Geert dat Annie even moest komen.
Eenmaal binnen zegt Geert “komt het uit dat jij morgen om twee uur in of bij de boerderij van jullie bent?”
“Ja, morgen heb ik mijn vrije dag, maar hoezo moet ik naar de boerderij gaan?”
“Morgen komt er een aannemer en vakman van mijn Pa naar de boerderij, die gaan bekijken wat er allemaal moet gebeuren en maken meteen een schatting van de kosten?”
“Ja maar Geert, daar heb ik het geld niet voor, waar moet ik dat van betalen!”
“Voorlopig nog niet, het is gewoon vrijblijvend. Dit kost niets en jij weet dan wat er op je afkomt, trouwens over die kosten hoef jij je ook geen zorgen te maken, mijn Pa kennende schiet hij je dat voor, of nog beter maar daar zeg ik nog niets over dat heb ik mijn Pa beloofd” en geeft haar een knipoogje.
“Daarbij, Geert en ik zijn ook wel bijdehand als het om klussen gaat” zei ik toen ik binnen was om nieuwe drankjes in te schenken en wat opving van het gesprekje tussen hun beiden.
Toen ik weer buiten was zei ik “goh Mam, Pap willen jullie ook wat drinken, vergeet ik toch glad de beste paarden van de stal!”
“He, He ik dacht al vraagt hij het nog of moet ik het zelf gaan halen?” zegt Maarten tegen Maria.
“Excuseer mijn lompheid, wat kan ik voor jullie halen? allebeide een biertje” grinnikte ik.
“Jij weet donders goed dat Ma geen bier drinkt Bengel”.
“Sorry, hoe moet ik dat weten meneer, het is de eerste keer dat U hier bent?” speelde ik mijn rol af.
“Haal dan maar snel een glas witte wijn en voor mij een koud biertje” lacht mijn Pa.
“Zal ik er dan maar ijsblokjes in doen?” meneer.
“Hou op met die onzin, jij bent nog niet te oud voor klappen op je broek”.
“Sorry meneer, dan moet ik eerst een broek aan hebben!” en ik liep meteen snel naar binnen.
“Mijn god, wat kan die soms de clown uithangen”.
“Vertel mij wat, ik ken hem nu al vanaf de kleuterschool of nog eerder” lacht Geert die weer buiten was gekomen samen met Annie.
“Zo, zo wat een vrolijke boel, ik ben toch geen verjaardag vergeten hoop ik?” vroeg Paulus die net achterom bij hun op de plaats kwam en natuurlijk van daar wel inkijk had op onze tuin.
“Hoi Paulus, wil jij ook een koude cola hebben zo ja, dan kom er gezellig bij zitten maar wel een stoel meenemen of je moet op de grond gaan zitten!” zegt mijn Ma.
Even twijfelt hij maar zegt dan “ja graag, het is wel een luchtige boel bij jullie, maar mijn ouders zijn bij Opa en komen normaal gesproken voorlopig nog niet thuis. Ik moest maar een pizza in de oven schuiven of wat bij de patatkraam gaan halen als ik honger zou krijgen”.
“Gezellige ouders heb jij Paulus zijn ze altijd zo lief voor jou?” vroeg mijn Pa.
Paulus had zijn fiets weg gezet en ging bij ons op de grond zitten en vertelde “mijn Ma is wel lief, maar Pa is nogal stoer. Toen ze hier kwamen wonen, was Pa helemaal niet blij met de tuin volgens hem bood die helemaal geen privacy. Maar als ik hem vertel dat ik bij jullie in de tuin was uitgenodigd op een colaatje en jullie allemaal in jullie blootje zaten, zou hij wel veranderen!”
Paulus stond op en trok zijn T-shirt en sportbroekje uit en ging met zijn blote billen in het gras zitten kijk zei hij “Pap is van huis uit als naturist opgevoed, hier durfde hij zich niet vrij te bewegen!”
“Had je Pa maar een gesprek met ons aangegaan, dan waren wij ook eerder als naturist uit de kast gekomen. Door de terughoudendheid van jullie en dikkoppigheid van Ben, zijn we vandaag voor het eerst vrij in onze tuin gaan zitten. Ben wist dat Annie en Vera topless in de tuin lagen te zonnen, Raymond was wat terughoudender en worstelde steeds met zijn broekje om zoveel mogelijk zon op zijn billen te krijgen” zegt mijn Ma.
“Dat heeft mijn Ma ook al zo vaak gezegd tegen hem, maar Pa is te bang voor jullie reactie geweest zei hij altijd. Daarom kwam hij ook nooit mee op de koffie bij de verjaardagen van een van jullie”.
“Wat is de wereld toch klein, ik kan het gewoon niet geloven dat er hier drie families naast elkaar wonen die naturisten zijn” lacht Paulus en slaat op zijn knieën.
“Wacht eventjes Annie en Vera zonnen even zoals na vandaag graag in hun tuin Bloot, maar zijn geen echte naturisten hoor. Ze zijn wel helemaal niet preuts of zo maar worden wel zo door hun moeder opgevoed” zeg ik tegen hem.
“Correctie Ben, ze is onze stiefmoeder en niet moeder, die kijkt nu vanaf boven op ons neer en is blij met jullie allemaal!” dat weet ik zeker zegt Annie.
“Sorry Annie, ik wist niet of ik dat zomaar mocht vertellen van jullie”.
“Geeft niet Ben, daarom zeg ik het nu zelf”.
Opeens gaat de keukendeur bij Paulus open en zijn Moeder roept “Paul, waar zit je we zijn al thuis en gaan zo eten” zij had natuurlijk de fiets tegen de schuur zien staan.
“Ik ben bij de buren Ma, ze hebben me uitgenodigd op een colaatje of twee!”
“Ja buurvrouwtje kom er bij zitten maar wel stoelen meebrengen en dit keer bestaan we erop dat U man meekomt” lacht Maarten.
“Ik kom wel, maar of Anton ook komt dat betwijfel ik hoor?”
“Sleep hem nu maar gewoon mee Mam, hij zal er blij van worden als hij ons ziet zitten” schatert Paul.
“Sorry, Paulus is mijn zondagse naam en als ik iets heb gedaan wat ik niet mag. Normaal gesproken zeggen ze gewoon Paul tegen mij”.
“Nou ik weet het niet hoor?”
“Kijk nu maar eventjes over de heg Mam, daarna sleept U Pa gewoon mee dat weet ik zeker maar niets verklappen hoor”.
Nu werd de buurvrouw toch wel nieuwsgierig en keek over de heg, nadat ze ons helemaal bloot zag zitten kwam er een brede glimlach op haar gezicht en zegt “ik ga hem halen, of hij wil of niet. Dit keer komt hij met me mee, al moet ik een klein leugentje voor bestwil vertellen” lacht ze.
Meteen holt ze naar binnen en roep “Anton, Anton kom snel naar de buren, er is iets met onze Paul gebeurd de buren hebben hem gelukkig opgevangen!”
Anton was zo bezorgd om zijn zoon dat hij niet eens over de heg keek maar meteen de plaats op kwam gelopen. En daar zat Paul helemaal bloot tussen de anderen, dat de andere ook naakt waren zag hij pas later toen hij had gezien dat het goed ging met onze Paul.
“Tja Pa, ik werd me toch overvallen door een plaatselijke stortbui, gelukkig waren de buren thuis ze hebben mij gelijk de natte kleren uitgetrokken en afgedroogd. Zelf zijn ze ook door en door nat geworden en nu laten we ons heerlijk drogen en opwarmen door de zon” schatert hij het uit.
“Ja manneke, had maar eerder naar mij geluisterd. Dan had je al meer als dertien jaar met plezier hier gewoond en onze buren ook, door jou stoerheid durfde zij ook niet bloot te gaan!” zegt de buurvrouw tegen haar man.
“Ik hoop dat jij het niet erg vindt dat wij zo luchtig gekleed zijn, doe gewoon met ons mee” nodigt Maarten de buurman en vrouw uit.
“Ik loop even terug naar huis om stoelen te halen!” lacht Paul als hij ziet dat zijn ouders hun kleren aan het uittrekken waren.
“Bedankt vlindertje, maar goed dat jij mij de leugen heb verteld. Anders was ik denk ik nooit meegekomen naar onze buren” en geeft zijn vlindertje een knuffel.
“Ik heb maar de lichtste stoel meegenomen, er was niemand die me wilde helpen” en ik ben al zo zielig vandaag.
“Hoezo zielig, jongen?” vraagt zijn Pa bezorgd.
“Nou eerst heb ik uren lang vakken gevuld in de supermarkt en dat bij deze hitte, dan op de terugweg werd ik overvallen door die stortbui en tot overmaat van alles hebben me mijn buren compleet uitgekleed?” zeg nu zelf is dat zielig of niet.
“Ja jochie, ik heb het echt met je te doen hoor. Straks mag je lekker vroeg naar bedje toe, ik zal er vandaag een extra dekentje op je bedje leggen en verwen ik je met een lekkere hete chocomel op bed” lacht zijn Ma.
“Waag dat niet Ma, ik ben opeens niet meer zo zielig hoor. Gelukkig was het in de supermarkt lekker koel en die regenbui was ook maar half zo erg. Mijn kleren heb ik trouwens zelf uitgetrokken hoor”.
“Dus het was allemaal maar gewoon toneelspel?” vroeg zijn Pa lachend.
“Hm ja, ik was voor het eindjaars schoolstuk aan het oefenen” U weet dat ik naar de kunstacademie wil dus moet ik goed toneel kunnen spellen.
“Hé Paul, dat is ook toevallig. Ik heb me namelijk ook op die academie in geschreven” zegt Raymond.
“Dat zou best tof zijn als we samen daar kunnen gaan studeren” zegt Paul.
“Ik hoop alleen dat mijn Pa dat goed gaat vinden, hij wil perse dat ik een beroep ga zoeken waar ik iets met mijn handen kan doen. Van toneel of zo wil hij niets weten, dat is wat voor mietjes zegt hij steeds. Daarbij weet ik niet eens wat mietjes zijn!” lacht Raymond.
“Dat is een scheldwoord voor wat Ben en Ik zijn, wij zijn namelijk verliefd op elkaar en dus homoseksueel” zegt Geert.
“Echt Geert! ik dacht dat jij bij Annie hoorde en Ben bij Vera”? jij houd me toch niet voor de gek hé vraagt Paul.
“Nee Paul, kijk maar en ik liet hem mijn deel van het hartje zien”.
Meteen zegt Ben “en kijk dit is de wederhelft van ons hartje” samen hielden we de deeltjes tegen elkaar en ze vormde samen een geheel.
Hierop werd Raymond plotseling stil en begon te huilen.
“Wat heb jij nu Raymond?”
“Ik weet het niet, ik ben gelukkig dat ik nu iemand heb waar ik met vragen heen kan, dat hoop ik tenminste?” en kijkt hierbij naar Geert en mij.
“Raymond, als wij twee je kunnen helpen dan doen we dat zeker knul. Maar vergeet niet dat we geen echte experts zijn, we zijn ook nog maar pas uit de kast gekomen hoe ze dat tegenwoordig noemen. Maar we weten wel de juiste wegen te vinden Raymond, dus als we kunnen helpen met jou problemen dan willen we je helpen. Maar enkel op theoretisch gebied, de praktijk is wat anders!”
“Hoe bedoel je dat Ben?”
“Wij kennen mensen van het COC, die gaan ons maar ook jou helpen als je problemen hebt. Stel dat je Pa denkt dat het gewoon een bevlieging of rage is, en jij maar eens meisje moet versieren om op andere gedachten te komen en zo van je homofilie afkomt. Dat is natuurlijk onzin, jij bent zoals je bent en daar zijn geen pilletjes voor of eigenlijk beter gezegd tegen!”
“Daar ben ik ook bang voor, en als stief moedertje daarachter komt dan stuurt ze me gelijk naar een internaat ook als Pa dat niet wilt” maar hij staat sowieso altijd achter haar.
“Klopt, ik heb ze toevallig eens beluisterd en toen zei Pa, als het niet anders is moet Raymond maar echt uit huis en naar een internaat” zei Vera.
“Maar Vera, waarom heb je me dat nooit eerder verteld, Ik had meteen geprobeerd om haar uit het huis te krijgen en Pa op de feiten gedrukt. Wat jij niet weet is dat ik van alles heb vast gelegd op video en foto’s”.
“Maar dat had je mij ook wel eens kunnen vertellen!” zegt Vera op haar beurt.
“Daar heb jij ook weer gelijk in, zeker nadat ik wist hoe jij over haar dacht?”
Iedereen zat aandachtig te luisteren naar wat die twee zussen elkaar aan het vertellen waren, ze konden hun oren bijna niet geloven.
“Ik heb vroeger als elektromonteur gewerkt, voordat ik werd afgekeurd. Maar als ik iets voor jullie kan doen help ik graag!” zei Paul zijn Pa.
“En wij vrouwen helpen bij het poetsen, toch buurvrouw?”
“Maar voorlopig niets laten merken hoor, als alles klaar is dan is het nog tijd genoeg” lacht Maria.
“Meiden komen jullie eten?” werd er over de heg geroepen.
“Alleen wij!” vroeg Annie en gaf ons een knipoogje.
“Nee, dat jochie mag ook komen eten. Na het eten heb ik nog enkele klusje voor hem” snauwt ze.
“O, o, ik ben weer eens de klos, zoals gebruikelijk. Wat zal ze nu weer eens hebben uitgedacht om mij te laten werken, ze weet dat ik om 19 uur voetbaltraining heb” zei Raymond.
“Vandaag ga jij gewoon trainen, daar zorgen wij wel voor hé Vera?” vraagt Annie haar zusje.
“Zeker te weten, voortaan zal jij geen training meer gaan missen. Daar gaan wij voor zorgen, zowaar ik Vera heet” lacht ze geniepig.
Ze gaven elkaar een high-five, trokken hun broekjes aan en gingen naar huis om te eten. Ook al was het met tegenzin, dat kon je aan alles merken.
Ook Paul en zijn ouders gingen naar huis maar zeiden “bedankt voor alles, we moeten die snel eens overdoen!”
“Dat moeten we zeker doen, met een heerlijke barbecue avond. Die twee kunnen er echt wat van!”
“Ja, Geert en Ben hebben ons al menige keren versteld laten staan van hun kunnen” lacht Maria.
“Nou we laten ons verrassen, bij ons is het Paul die voor de barbecue zorgt. Wat dat aangaat heb ik twee linkerhanden, misschien kan Paul wel helpen als het zover is?”
“Als we hulp nodig hebben laten we het wel horen, wij hebben nogal wat geheim recepten die we koesteren” zegt Geert.
“Die heb ik ook hoor, die heb ik van mijn Opa en die weer van zijn Opa” zo blijft dat in de familie.
De jongens geven elkaar een hand en ook de ouders nemen afscheid maar met de woorden “niet voor lang, we moeten het echt snel doen hoor. Wij vinden altijd dat een gezellige barbecue avond of middag verbroederd, op de eerste beste verjaardag kom jij ook voortaan mee hoor! en Ben zijn Pa wijst daarbij naar de vader van Paul.
“Vanaf nu ben ik ook van de partij, had ik maar eerder geluisterd naar Paul en mijn vrouw. Dan had ik met veel meer plezier hier gewoond, maar ja die verloren tijd kunnen we helaas niet meer inhalen”.
Nadat iedereen weer naar huis was, bleven wij nog lekker in de tuin zitten ook al was de zon al weg.
Opeens horen we vanaf de kant van Annie en Vera geschreeuw “nee, dat is vanaf nu afgelopen Raymond gaat voortaan naar de voetbaltrainingen, de klusjes die jij altijd verzint voor Raymond die moet je vanaf nu maar zelf opknappen Bits!” horen we Annie schreeuwen en er sloeg een deur met harde klap dicht.
“Annie, kom onmiddellijk hier, hoe spreek jij tegen je moeder. Dat zal ik morgen eens tegen je vader zeggen, daar ben ik niet van gediend!”
“Wat zeg jij daar, jij bent niet en zult ook nooit onze moeder worden ook al zou jij dat graag willen. Wij hebben maar een Moeder en die kijkt vanuit de hemel op ons neer hoe jij ons behandeld” en opnieuw slaat de deur dicht.
“Zo, volgens mij weet ze waar ze aan toe is, die meisjes laten niet meer met zich sollen en beschermen Raymond voor haar” fluistert Maarten met een lachje op zijn lippen.
“Ik dacht even dat we 112 moesten gaan bellen” zegt Ben onnozel.
Buurman komt naar buiten en vraagt “wat is er aan de hand, is dat bij jullie of bij jullie buren wij konden alles horen?”
“Nee, wij zitten gezellig naar een hoorspel te luisteren, het lijken we tijden van weleer” lacht Maria.
Anton draaide een kwartslag en zegt “Ilse, het is niet bij onze directe buren maar een poortje verder”.
“Dus jou Vlindertje heet in werkelijkheid Ilse?” leuk om te weten.
“Kom op Maarten, ik wist dit al lang ze heeft zich voorgesteld toen ze samen met Paul op mijn verjaardag kwamen. Maar jij was er weer eens niet bij, jij workaholic jij denk alleen maar aan werken soms kan ik jou wel eens met je hoofd in een emmer water stoppen zodat jij wat afkoelt!” lacht ze.
“Mam, zou ik dat mogen doen?” lachte Ben.
Meteen kreeg hij een tik tegen zijn schouder en Pa zegt “ik dacht dat wij mannen samen hielden, nu val je me opeens in de rug”.
“Ja mannen doen dit, maar U bent geen man maar een workaholic. Kijk Geert en ik houden wel samen, wij steunen elkaar waar we kunnen!”
“Ja hallo, jullie zijn ook een koppeltje. Ik zou je wat aandoen als jij Geert liet vallen Ben, maar ook andersom hoor Geert”.
“Dus wij moeten sowieso de telefoon bij de hand houden, mogelijk moeten we toch ooit 112 bellen” lachte Paul.
“Paul naar bed jij, morgen heb je weer een drukke dag” zegt Anton.
“ja, jullie twee ook, morgen is een belangrijke dag voor jullie. Jullie moeten een uur eerder op school zijn om met meneer Beursen te spreken hoe jullie het gaan aanpakken, om voor de hele klas uit de kast te komen. Dus snel naar boven, niet te lang kletsen en lekker slapen” zei Ben zijn Pa.
“Erg leuk hoor Pa, ons zonder avondeten naar bed sturen. En kijk Pa daarom hou ik zo van jou” grinnikte Ben we krijgen met U altijd een verrassing op tafel.
“Oeps, zal ik dan maar snel de friteuse aanzetten, een paar snacks hebben we vast nog wel in de diepvriezer liggen?”
“Laat maar Pa, ik bel wel even met de pizzeria. Die zijn drie keer zo snel als U, sorry Pa het is zo als het is!” lacht Ben.
“Nou ja zeg, is jouw familie ook zo direct?” Anton.
“Als ik eerlijk ben, drie keer zo erg. Maar Paul gaat nooit met een lege maag naar bed” toch Paul?
“Dat klopt Pa, ik ga eerst langs de frietkraam voordat ik ga slapen” lachte hij en maakte zich meteen uit de voeten om te voorkomen dat hij een trapje onder zijn kont kreeg.
“Och, zo is de jeugd vandaag de dag” zuchtte Anton.
“Ja, respect voor hun vaders hebben ze niet meer. Weet je wat Anton laten we een WG oprichten voor verstotende vaders” lacht Maarten.
“En wie gaat er dan voor jullie koken en zo?” zeg nou niet dat wij dat moeten gaan doen grinnikte Ilse.
“Daar rekenden we anders wel op vlindertje” glimlachte hij vriendelijk naar zijn vrouw en gaf Maarten gelijk een knipoogje.
“Ik dacht het niet, Maarten ga nu maar snel de frituurpan pakken we zijn aan het verhongeren en de jongens moeten echt op tijd naar bed. Hun kennende zijn ze nog wel eventjes bezig met het samen douchen, voor zij in bed liggen zijn we zeker een uurtje verder maar wel pas na het eten!” dus schiet op mopperde ze verder tegen Maarten.

Gesloten