De nieuwe tent deel 09

Plaats hier je eigen verhalen.
Gesloten
Bingo
Berichten: 192
Lid geworden op: ma 22 dec 2008, 23:32

De nieuwe tent deel 09

Bericht door Bingo » di 03 mei 2022, 15:29

De nieuwe tent deel 09
“Oké, dat is de rede waarom jij een jaar over heb moeten doen?” vroeg Margot.
“Ja, maar gelukkig ben ik zo wel helemaal bij Ben in de klas gekomen. Hij heeft mij als het ware ingehaald en vanaf toen zijn we ook nooit meer gescheiden geweest en kon ik hem met het huiswerk goed helpen en bijles geven”.
“Dat klopt, voor die tijd waren we al de beste vrienden, maar nadat wij nu ook eindelijk de klas konden delen is het alleen maar hechter geworden. Voor die tijd logeerde we vaak bij elkaar en werden onze ouders nog meer bevriend dan ze al waren” zei ik.
“Als er thuis wat mis was en mijn moeder naar het ziekenhuis moest sliep ik altijd bij Ben en zijn familie. Wat zal de langste periode zijn geweest Ben dat ik bij jullie woonde, ik denk zelf dat het een maand of drie vier was?”
“Nee Geert, dat was vijf en een halve maand, dat was toen het met je Oma zo slecht ging en je Moeder bij haar bleef tot aan haar dood toe. Die drie maanden dat was dat ik bij jullie in huis was nadat mijn Moeder zo ziek was dat we zelf voor haar leven moesten bidden”.
“Klopt Ben dat heb ik door elkaar gehaald, maar de hoofdzaak was dat wij samen konden blijven en elkaar troosten waar we konden en vooral dat we samen naar school konden blijven gaan!”
“Ja, dat weet ik nog, wij hadden ook al voorgesteld dat jij tijdelijk hier in huis zou komen. Maar dan had je ook tijdelijk hier naar school moeten gaan aangezien jou school te ver weg was geweest, zodoende ben jij bij Geert in huis opgenomen en dat is schijnbaar heel goed gegaan “ zei Margot.
“Wat was er goed gegaan?” wilde Bas weten die ondertussen terug was.
“Dat gaat jou eigenlijk niets aan maar Ben zijn Moeder is ooit eens erg ziek geweest en daarom wilde wij Ben in huis nemen maar I.V.M. de school is hij bij Geert in huis gebleven. En nu liggen jij en verder stil zijn en waar blijf Bram eigenlijk?”
“Ik vermoed dat hij nog van zijn lichaam aan het genieten is, moet ik hem gaan halen?”
“Nee, laat maar, anders blijf jij ook weer weg. Ik ken jullie boefjes door en door zeker als het om tijdrekken gaat, volgens mij was het de beurt van Bram om boven te blijven!”
Bas laat zich op het luchtmatras vallen en zegt “kom maar Bram, Mam heeft ons door!”
Meteen nadat Bas dat zei kwam Bram om de hoek van de keukendeur gelopen en keek geërgerd naar zijn Mam.
“Tja jochie, om jullie Moeder voor de gek te houden moeten jullie je toch echt wat anders laten invallen” lacht Oom Albert en wees met zijn vinger naar het matras waar Bas al lag.
“liggen Bram en wel nu meteen en blijf!”
Het ging zo hard dat zelf Boris zijn kop optilde en vast dacht wat nou ik lig toch braaf in mijn mand!
Ik zag dat en moest lachen, ik knipte met mijn vingers en zei terwijl ik op mijn bovenbeen sloeg “kom maar Boris, jij bent braaf maar Bram niet”.
Boris kwam meteen naar mij toe gelopen en legde zijn hoofd in mijn schoot, ik aaide heb stevig over zijn kop en zei “Ja jij bent een brave hond hoor”.
Onder tussen kwam ook Ruud terug en ging zitten op de lege stoel waar zijn glas wijn op hem stond te wachten.
“En alles in orde Ruud?” vroeg Bas.
“Bas, koest en slaap, je weet wat Papa heeft gezegd hij wil geen woord meer horen van jullie twee!”
“Ja, maar Mam, dit was een belangrijke vraag voor mij?”
“Bas voor de laatste keer, mond dicht en probeer te slapen. Droom maar over dat paard wat jij gaat krijgen, dat heet als je braaf gaat slapen het is genoeg geweest voor vandaag!”
Op eens zegt Bram “Bas stil nou, dadelijk krijg ik mijn tractor niet en jij het paard niet!”
Ik liep lachend naar het matras van hun en aaide Bram over zijn haren en zeg “braaf zo baasje is trots op je”.
“Jij bent niet eens zijn baasje dat zijn Mama en Papa” zei Bas en draaide zich boos op de andere zijde en trok het laken over zijn hoofd.
Hierdoor lag Bram weer in zijn blootje.
Wij glimlachte naar elkaar toen Bram niets zei en zich gewoon omdraaide en tegen zijn broertje aankroop ( jullie weten het, het zijn maar tien minuten maar hij is wel de oudste ) zo vielen ze toch later lepeltje, lepeltje in slaap en keerde de rust weer terug bij ons op de veranda.
Wij bleven nog zeker twee uur zitten, ik keek naar de jongens en zei “kijk ze eens slapen, dat waren de mannen die geen slaap hadden!”
“Maar kom lieverd, ook ik begin moe te worden en morgen is een drukke dag voor ons we moeten de tent droog inpakken en voor de komende dagen zegt men dat het weer afgaat” en Geert trekt me uit de stoel.
“Dus jullie vertrekken morgen al, als ik dat goed begrijp?” vroeg Oom Albert.
“Nou ik wil in ieder geval de tent al afbreken zodat hij mooi droog is, willen de jongens hebben dat we morgennacht nog blijven dan moeten ze plaats maken onder de veranda de luchtmatras en slaapzakken zijn later zo opgerold” lacht Geert.
Wij wenste elkaar een goede nachtrust toe en meteen zei ik ‘morgen printen we de recepten uit voor de marinades voor het barbecue vlees.
“Wie weet kunnen we morgen nog een gezellige barbecue avond maken, als afsluiting van deze week want het was echt gezellig en ook heerlijk. Daarbij willen onze kinderen nu eens echt kennis maken met onze nieuwe buren die hun kinderen zo hebben veranderd” dus morgen bij ons thuis lacht Carla.
“Wij hebben niets gedaan hoor het waren de tweeling van ons” verdedigd Albert zich.
De Jongens draaide zich op hun andere zijde, kwamen nu helemaal bloot te liggen. Bas prevelde wat in zijn slaap wat hij precies zie konden we niet verstaan “maar het was zoiets als kan het wat rustiger mijn paard moet hier nog eerste wennen”.
“Dat was toch die jongen die zei dat hij geen slaap had, moeten jullie nu eens zien hij of eigenlijk beiden zijn al vertrokken naar dromenland” grijnst Margot.
Bij de tent aangekomen deden Geert en ik even een vlugge kattenwasje en poetste onze tanden, om een sprong in de beek te doen vonden we aan de late kant.
Eenmaal in de slaapzak liggende vroeg ik “Geert meende jij dat van het afbreken van de tent nu we vermoedelijk morgen middag en avond gaan barbecueën?”
Terwijl Geert zich tegen me aandrukte fluisterde hij in mijn oor “eigenlijk wel, maar morgen maar eerst even naar de radio luisteren wat de weersvoorspellingen zijn!”
Geert begon met zijn hand over mijn tepels te strijken waardoor ik stijf werd, maar niet alleen ik werd stijf maar hij zelf ook.
Ahaa, kreunde ik vooral toen zijn andere hand mijn pik begon te masseren ik vroeg plagend “Geert voel ik het nou goed, het is net of ik een stijve pik tussen mijn billen voel drukken?”
“Nee mallerd, van wie zou die moeten zijn, ik ben toch de enige hier in de tent die bij jou ligt?” en drukt zich nog vaster tegen me aan.
Ik voelde nu duidelijk hoe zijn pik tegen mijn gaatje aandrukte en zelf een heel klein beetje bij me binnendrong.
Opnieuw moest ik kreunen maar zei gelijk “niet doen Beertje, niet zonder een condoom of glijmiddel dat hadden we toch afgesproken?”
“Sorry lieverd, maar ik zie er zo naar uit om je eens heerlijk te nemen!”
“Dat komt wel in de vakantie, dan moeten we er wel voor zorgen dat we hier in Nederland de benodigde spullen kopen” Geert en dat mag jij doen.
“Waarom ik lieverd?”
‘Dat is toch logisch Beertje, jij bent ruim een kop groter dan ik en ook nog eens ouder!”
“Ja maar, ik weet niet of ik dat wel ga durven ik ben nog nooit in dat soort winkels geweest”.
“Hoezo, dat soort winkels? bij kruitvat of zo hebben ze ook alles liggen wat we nodig hebben. Ik vind het ook zo lullig om Mark en Mario te vragen of zij dat willen kopen voor ons, ze weten dan meteen wat we van plan zijn om te gaan doen”.
“Maar het zou wel een optie zijn, mijn Pa of die van jou kunnen we ook moeilijk gaan vragen. Zo van Pap wij willen het gaan doen zou U voor ons glijmiddel en condooms kunnen kopen, wij durven het zelf niet te doen maar wij willen het wel veilig gaan doen?”
Ik kreeg de slappe lach en proestte het uit “en dat zouden we wel durven te doen, ik dacht het echt niet hoor?”
Geert kneep hierop harder in mijn stijve en begon me sneller te masseren, ik draaide me om op mijn rug en kreunde “niet zo snel Beertje, ik wil nog even genieten ik voel al dat ik bijna ga klaarkomen”.
Geert stopte meteen maar in plaats daarvan ging hij met zijn mond verder “oei, Beertje ik kom zo hoor, dit is nog erger dan jouw hand Kreunde ik!” nu veel luider.
Ik wilde nog in standje 69 gaan liggen maar het was al te laat, ik spoot vijf of zes flinke stralen nectar in de mond van Geert. Hij slikte een gedeelte in en de rest hield hij in zijn mond en begon mij te zoenen, waardoor ik mijn eigen sperma proefde.
Onder het zoenendoor trok ik flink aan zijn pik en zei toen we klaar waren met tongen nog half kreunend “nu is het jou beurt Beertje!” en nu begon ik hem als een bezetene te pijpen en half af te trekken.
Door de combinatie van pijpen en rukken had ook Geert niet veel meer nodig en begon hij zuchtend en kreunend te roepen “o lieverd, ga door ik kom zo in dat lekker mondje van jou klaar” hij had het nog maar net uitgesproken of ik voelde de eerste stralen al in mijn mond terecht komen.
Ik moest moeite doen om niet alles door te slikken want ook ik wilde hem van zijn eigen zaad laten genieten door hem flink te beginnen te tongen. Nagenietend van elkaar vielen we al snel in elkaars armen in slaap, tot we de volgende ochtend werden gewekt door Bas en Bram.
“Hé, slaapmutsen komen jullie nog ontbijten, vraagt onze Mam, jullie moeten echt opschieten de keuken gaat zo dicht” lachte de jongens.
Op handen en knieën kropen we uit de slaapcabine van de tent, buiten wisten we niet hoe snel we naar de beek moesten komen om onze ochtendplas te doen.
Tijdens het plassen waren de tweeling achter ons komen staan en gaven ons een zetje zodat we in de beek vielen “zo we nemen aan dat jullie stijve nu ook wakker worden en zich weer netjes gaan gedragen. Hebben jullie altijd een stijve bij het wakker worden of hebben jullie altijd geile dromen in de ochtend” lacht Bas.
“Help ons er liever uit, dan zulke domme vragen te stellen” zei Geert gespeeld boos ook al was het water wel heel erg koud deze morgen.
De jongens reikte ons hun handen ze waren gekleed in een T-shirt en sportbroekje maar daar trokken we ons niets van aan en in een mum van tijd lagen ze gekleed in de beek.
“Koud hé jongens?” lacht Geert.
“Wat zijn jullie gemeen zeg, jullie zagen toch dat we gekleed waren?” zegt Bram boos.
“Wie is ermee begonnen om ons in de beek te duwen, dat waren jullie beiden toch. Dadelijk krijgen we niet eens meer een ontbijt van jullie Ma?”
“Dat was een grapje, jullie hebben nog ruim een uur de tijd” grinnikte Bas.
“Ja, en nu zitten jullie met de gebakken peren, vertellen jullie Ma maar eens hoe het komt dat jullie er als verzopen katten uitzien?” zeg ik.
Wij droogden ons snel af, want om deze tijd was het water extra koud. Gezamenlijk liepen we daarna naar de veranda voor ons ontbijtje.
“Hé jongens wat zijn jullie er vroeg bij vanmorgen?.
Geert wijst met zijn wijsvinger naar de tweeling en zegt “vraag het hun twee maar!”
“Mijn hemel, wat is er met jullie gebeurd jongens ga jullie maar snel droge kleren aantrekken!”
“Ja, Mam wij kunnen het uitleggen, wij waren op weg naar de tent van hun en werden overvallen door een lokale regenbui?” toch Ben zo was het hé.
“Ik weet het niet wij lagen nog heerlijk te slapen, totdat jullie er opeens waren en toen waren jullie beiden nog helemaal droog” dat klopt toch hé Geert.
“Ja, dat klopt, wij moesten heel erg plassen dat moet toch bijna iedereen bij het ontwaken. Dus zijn we naar de beek gelopen om onze blazen te legen en ineens Lagen we in de beek?” hoe zou dat nu kunnen hé.
“Trouwens Bas, is je paard al gewend hier?” vroeg Geert.
“Hé, welk paard bedoel jij Geert?”
“Nu jij vroeg ons of het wat stiller kon, omdat je paard nog moest wennen aan de omgeving hier” grijnst Geert.
“Nou jij was toch schijnbaar moe, in je slaap ( ook al was je niet moe ) vroeg je ons om wat stiller te zijn” zei Margot.
“Over welk paard hebben jullie het in godsnaam, buiten Frieda ken ik geen paard bij naam hier in de buurt” zei Bas toch wat geïrriteerd.
“Schijnbaar heb jij al een paard in je droom, maar in je droom waren wij iets te luidruchtig en kon hij/zij niet wennen aan de nieuwe plek” maar nu snel naar boven en trek wat droogs aan want dat van die regenbui daar geloof ik dus geen barst van.
“Waarom waren ze eigenlijk al aangekleed, dat is toch niets voor hen”? zei ik.
“Ruud heeft tegen Bram verteld dat hij bij de werkplaats van zijn vroegere dealer een Deuts tractor had zien staan en vroeg of Bram mee wilde gaan kijken of het wat was voor hem en natuurlijk wilde zijn broertje ook meegaan kijken”.
“Maar de verzekeringsagent of eigenlijk de expert wilde toch vandaag komen kijken naar de schade?”
‘Ja, maar door omstandigheden is er iets tussen gekomen, schijnbaar zijn er zoveel meer mensen getroffen door het onweer dat ze het een dag hebben uitgesteld en heeft hij de tijd om samen te gaan kijken naar de opknapper voor Bram.
“Nou dan sorry dat we ze in de beek hebben getrokken Tante Margot” zei Ben.
“Nee Ben, ze moeten leren tot hoe ver ze kunnen gaan. Ze moeten weten waar de grens ligt, ze zijn eigenlijk wel oud en wijs genoeg omdat te weten?” toch mannen.
“Tante maakt U zich geen zorgen, als ze dadelijk op het MBO zitten zullen de andere jongens en meisjes ze wel leren waar de grens ligt. Wij zijn er ook zo achter gekomen, ook wij waren in het begin eigenlijk wel kleine kliertjes”.
“Wat wij toch niet Ben!” grapt Geert.
“Och, nee hé, wij zaten steeds onschuldig bij de Rector op zijn kantoor voor iets wat wij nooit zouden gedaan hebben” grinnikt Ben.
“Wat valt er hier te lachen?” wilde Bram weten die al terug was van het omkleden.
“Och, wij hebben juist uitgelegd van die onverwachte regenbui” waar je broertje het over had.
“Werkelijk Ben, heb jij zitten klikken?”
“Nee niet echt, jullie Ma heeft meer door dan jullie beiden denken” ze kent jullie ondertussen al ruim 11 jaar en het duurt niet lang meer en jullie zijn er 12.
“Ja jongen, jij bent nu oud genoeg om te weten wat kan en wat niet” glimlacht zijn Ma.
“Geldt dit ook voor mijn broertje, hij is natuurlijk een stuk jonger dan mij” grinnikt hij.
“Ja Bram, maar die tien minuten wil echt niets zeggen, wrijf hem dat niet steeds onder zijn neus straks krijgt hij nog een complex hiervan. Een grapje op zijn tijd mag gerust maar niet telkens weer, wij zeggen toch ook nooit jij bent de oudste en daarom moet jij ook de verstandigste zijn”.
“Nou, soms krijg ik dat toch wel te horen hoor!” Mam
“Ja, dat bedoel ik nou! soms is niet steeds en als grapje moet het toch gewoon kunnen” maar hou het wel binnen de perken Bram.
“Hebben jullie lekker kunnen roddelen terwijl ik me mijn droge kleren heb aangetrokken?’ vraagt Bas die op de veranda kwam gelopen.
“Ja, vooral om die jongen die gisteravond geen slaap had en binnen een kwartiertje naar dromenland was vertrokken?” lachte Ben.
“Maar zonder gekheid jullie twee zijn al zover ontwikkeld dat jullie moeten weten wat kan en wat je liever achterwegen kunt laten” wij Pap en Mam zijn echt trots op jullie twee jongens lacht Margot.
“En niet allen jullie ouders, maar ook ik als jullie oudere neef zijnde”.
“Geert heeft gisteravond voorgesteld om de tent vandaag al af te breken maar de weersverwachtingen zijn zo goed dat we morgen pas gaan inpakken. Vooral omdat wij vandaag nog even gaan barbecueën met jullie buren en de kinderen en natuurlijk ook de kleinkinderen van hun en dat konden we natuurlijk niet laten lopen” zegt Ben tegen de jongens.
“Maar ga nu maar gauw naar Ruud, die wacht vast al op jou Bram. Maar wel eventjes netjes vragen of Bas ook mee mag komen! zei Margot”.
“Dat zal ik zeker doen Ma, ik ben tenslotte de oudste” zegt hij met een knipoogje.
Bestraffend maar met een glimlachje steekt ze haar wijsvinger omhoog, zo van wacht maar jochie jij komt straks aan de beurt. Lachend beginnen Geert en ik aan ons ontbijtje, maar er ontbrak wat waar waren de eitjes die we normaal bij het ontbijt kregen?
“Ja, jongens de kippen zijn helemaal van de leg af door de brand van eergisteren, maar het komt wel goed met hun” heeft Carla ons beloofd.
“Ik hoop dat U sorry jij bedoelde ik, wel de nodige ingrediënten in huis heeft voor de marinades?”
“Ja, die heb ik nog van de vorige keer, althans de meeste dan”.
Na het ontbijt zegt Geert “laten we eens kijken wat er ontbreekt, hij kijkt door de gekruide lade en ziet maar een enkel ding wat hij toch echt wel moet hebben. En hij zei ik ben zo terug ik moet even naar de natuurwinkel!”
“Hé, wij hebben hier nergens een natuurwinkel. Wat bedoeld hij daarmee, ik begrijp hem echt niet Ben” zegt Margot.
“Ik soms ook niet, maar hij is echt een natuurmens en weet zijn kruiden wel te vinden!”
Even later komt hij binnen gelopen met een bosje paardenbloemen en nog wat groen planten.
“Zo nu heb ik alles wat ik nodig heb, ik kan beginnen met de voorbereidingen voor de marinades’ lacht hij.
“Wat met die onkruiden, wil jij een perfecte marinade maken?” vraag ik hem verbaasd.
“Ja, je zou eens moeten weten wat de natuur ons te bieden heeft, wij zeggen vaak och het is maar onkruid dus weg ermee” maar in dat wat ze noemen onkruid zitten zoveel lekkere dingen in als je maar weet hoe je ze moet gebruiken”.
Ook ik begreep hem niet en dacht hopelijk gaat hij ons niet vergiftigen, met dat onkruid van hem.
Maar Geert ging zijn gangetje en maakte een heerlijke marinade, hij legde het vlees er in en zei ”dit moet er minstens 10 uur in blijven liggen, van tijd tot tijd moet men even het vlees nat maken met haar eigen jus”.
Ik begon nu ook aan mijn marinade en liet Geert zijn gang gaan, soms keek ik even naar hem en schud dan niet begrijpend wat hij allemaal aan het uitspoken was. Ik moet wel toegeven dat er een heerlijke geur uit de bakjes en keteltjes kwam waar de marinade in zat, hij had zelfs het gehakt voor de burgers in een geheime marinade gelegd.
“Geert kan jij mij dat recept ook even geven, dan kan ik dat gelijk met de andere recepten uitprinten?”
“Nee, Ben dat is een recept wat geheim blijft, ze hoeven niet alles te weten!” lachte hij.
Ondertussen waren Ruud en de jongens aangekomen bij de werkplaats van de dealer en tevens de garage van Ruud.
Ruud stelde ons voor aan de eigenaar en deze zei meteen “dus dat is die pientere jongen waar jij het over had?”
“Ja, deze hier!” en klopte Bram op de schouder met toch wel een beetje trots.
Bram keek zijn ogen uit en liep wat rond te kijken, bij een tractor die met de motorkap open stond bleef hij staan en vroeg “Wat mankeert er aan deze?”
“Die wil niet echt meer goed trekken en nu ben ik aan het uitzoeken waar het aan ligt?”
Bas stoot Ruud aan met een knipoogje, en moet even grinniken.
Braam bekeek het eventjes en zei wat tegen de baas, die gaf hem een steeksleutel aan en Bram rommelde wat aan onder de motorkap en zei “probeer hem maar eens uit, volgens mij moet hij het weer goed doen!” en gooide de kap dicht.
De baas keek hem lachend aan en zei “ja hallo, jij gelooft zeker ook nog in de paashaas”.
Bram liet hem links liggen en liep naar de poort en maakte die open en riep “komt er nog wat van, tijd is geld!”
Verbaasd startte hij de tractor en reed hem naar buiten, binnen tien minuten was hij terug en zei “dat heb ik nog nooit eerder meegemaakt, hij doet het weer perfect!”.
“Tja, dat is de rede waarom ik niet meer kom Freek. Maar vertel eens Freek wat is er met dat stuk oud ijzer daar achter op de achterplaats?”
“Welke, die oude Deuts in dat hoekje bedoel je?”
“Ja, die bedoel ik, hoe oud is dat kreng wel niet die valt van ouderdom bijna uiteen!”
“Klopt Ruud, dat ding is zeker al twintig jaar oud en gaat binnenkort naar de sloop”.
“Dat model is zeker rond de dertig jaar oud, als ik me niet vergis is die zevenentwintig of achtentwintig jaar” zei Bram eventjes tegen hem.
“Wacht eventjes, ik ga de papieren erbij halen en mocht jij gelijk hebben dan breng ik hem nog naar jullie thuis ook en wel gratis. Als jij die wil hebben, want die krijg je nooit meer aan de praat” lachte hij terwijl hij naar zijn bureautje liep.
“Let eens goed op, die Freek kijkt dadelijk flink op zijn neus Bas. Bel Pa maar vast op dat hij plaats moet maken voor de tractor van mij”.
“Eerst even afwachten Bram, nog is hij niet van jou” zei Ruud met een glimlachje.
Bram keek Ruud aan en zei “zullen we wedden dat die binnenkort bij ons staat”.
“Nou ja zeg, nu breek me mijn klomp, hij is van eind november 1995 en dus zevenentwintig jaar oud. Wil jij die hebben jongen, dan breng ik je hem morgenmiddag je heb eerlijk gewonnen!”
“Heeft U ook nog het boekje erbij, ik moet natuurlijk hem wel in oude staat terug brengen?” vroeg Bram aan hem.
“Niet van hem zelf, maar wel van het zelfde model. Heb je daar wat aan, dan haal ik die uit mijn privé verzameling maar wil die wel graag retour hebben als je klaar bent of het opgeeft”.
“Ik geef niet snel op, maar het boekje krijg je zeker terug en misschien ruilen we die tractor om voor een ander opknappertje. Dan heeft U een mooi exemplaar voor in U etalage te zetten!”
“Tegen die tijd hebben we het er nog wel over, ook al is het je hobby voor niets gaat de zon op”.
“Dat klopt niet helemaal Freek, zonder de zon zou er niets groeien buiten champignons” lacht Ruud.
Freek bedankte zich nog een keer omdat Bram de tractor in orde had gemaakt.
In de auto op de terug weg vroeg Ruud “Bram hoe weet jij dat toch allemaal, dat ding kwam notabenen uit de tijd dat jij nog in de pruimenboom hing?”
“Tja, je heb een hobby of niet, trouwens ik heb nooit in een pruimenboom gehangen mijn hebben ze tussen de bloemkool gevonden net als Bas vandaar de witte haren van ons”.
Lachend reden we naar huis terug, daar aangekomen rende Bram en Bas meteen naar boven om hun kleren uit te trekken. Margot en Albert wilden hun nog wat vragen maar de jongens zwaaide het af en rende gelijk door naar boven.
Toen ze terug beneden waren vroeg hun Pa “en jongens hoe is het gegaan en de volgende keer eerst even begroeten, jullie doen net of de kleren pijn doen!”
“sorry, Pa maar pijn doen de kleren niet, maar het zweet stond wel tussen onze billen” grapte Bas.
“O ja Pa, morgen komen ze mijn tractor brengen. Dus dadelijk maar even snel plek maken voor de nieuwe aanwinst!” zei Bram.
“Ho, even Bram, dat was niet de afspraak dat jij meteen een tractor ging kopen. Hoe duur was die wel niet, het geld groeit ons niet op de rug hoor”.
“Ik zou maar even met de bank gaan bellen als ik U was voor een tweede hypotheek op ons huis, mijn tractor kost echt veel geld. Maar ik plunder wel mijn spaarbankboekje, dan delen we de kosten samen zelf Bas heb ik zo gek gekregen en wil meebetalen”.
“Kom op Bram nu even serieus, wat heb je er voor uitgegeven?”
“Pa ga eerst even zitten, de tractor kost me namelijk niets ik heb hem gewonnen door de leeftijd goed te raden!”
Pa keek even ongelovig naar Bas.
“Ja Pa, mijn broer heeft eerst een tractor gerepareerd, daar na ook nog eens de leeftijd van een oude Deuts geraden en de eigenaar was zo onder de indruk dat hij de tractor morgen al komt brengen gratis en voor niets” ook Ruud die ondertussen binnen was gekomen knikte ja met zijn hoofd, hij was overging ‘s nog wel gewoon gekleed.
“Ik weet niet waar hij het vandaan haalde, hij keek even naar de tractor en sleutelde er wat aan rond en dat ding deed het gewoon weer super. En dan raad hij ook nog eens de leeftijd van een oude tractor, hoe oud was die ook alweer?”
“Zevenentwintig jaar, bijna achtentwintig!” zei Bas trots zijnde op zijn broer.
Wij stonden figuurlijk met open mond te luisteren, ook Margot, Geert en Ik waren ondertussen naar de kamer gekomen en konden bijna niet geloven wat Ruud zojuist had verteld.
“Hum Bas, gaat jou het ook lukken om een paard te winnen? dan kunnen we misschien toch dit jaar op vakantie gaan?” grapte Margot.
“Ik weet veel van paarden af maar er eentje winnen daar geloof ik niet in” grijnst Bas op zijn beurt.
“Niets aan de hand Bas, dan gaan we gewoon volgend jaar op vakantie. En wie weet gaan we dan wel naar Corsica, gewoon even hard sparen dan lukt het ons wel” knipoogt Margot naar Bas.
Opeens werden we geroepen door Carla “mensen komen jullie de kinderen en kleinkinderen zijn gearriveerd, schijnbaar zijn ze hongerig en benieuw naar jullie als nieuwe buren”.
“Wat is de klederdracht de jongens en wij lopen er al luchtig bij, ik nog niet maar dat gaat vast niet lang meer duren” roept Ruud naar Carla.
“Komen jullie maar gewoon zoals jullie zijn gekleed, de kleinkinderen rennen ook al in hun nakie rond en zijn op zoek naar Frieda!”
Ze had het nog niet uitgesproken of de kleinkinderen van Ruud kwam er luid roepend aan gerend. “Opa, opa riepen ze waar is Frieda?”
“Die staat voorlopig hier in de stal, het stoute onweer heeft haar stal helemaal afgebrand. Maar ga nu maar snel naar Oma en zeg dat wij er ook zo aankomen!”
Geert en ik liepen toch wel iets of wat onzeker mee naar het huis van Ruud en Carla en stelde we ons voor aan hen, het klikte gelukkig meteen.
“Dus jullie hebben onze kinderen zo veranderd?” vroeg de Moeder van de kleinkinderen.
“Nee, dat waren Bram en Bas, wij zijn er pas later bij gekomen omdat Geert en ik een nieuwe tent gingen uitproberen!” bij mijn Oom en Tante zei ik.
“Sinds dat de kinderen Bram en Bas hebben ontmoet en hebben gezien dat de jongens meestal in hun blootje rond lopen, willen zij ook niet meer anders!” lacht de vader van de kindjes.
“Ja, zodra ze weten dat we naar Opa en Oma gaan, roepen ze meteen hoera dan kunnen we de kleren uitlaten. Wij hebben moeite met het duidelijk maken dat, dat pas gaat als we bij Opa en Oma zijn en ze niet in hun blootje in de auto kunnen gaan” vult de moeder haar man aan.
“Hoe oud zijn ze eigenlijk, volgens mij zijn ze ook wel lief?” vraagt Margot.
“De oudste Pascal is 8 en de jongste Riet is 6 jaar, wat dat laatste aangaat dat laat nog wel eens te wensen over. Vooral bij mooi weer dan willen ze meteen in de tuin hun kleren uit doen!” lacht Ma.
“Waarom niet is dan de standaard vraag van hun, bij Opa en Oma mag dat toch ook? Ook al hebben we het hun al zo vaak uit gelegd dat hier bij Opa en Oma niemand is die ziet dat ze bloot rondlopen, en bij ons in de tuin kan iedereen dat zien en dat wij dat niet zo netjes vinden” maar dat is steeds het zelfde liedje zegt nu de vader.
Geert heeft het vuur van de barbecue ondertussen aangestoken en zei “Pascal en Riet nu moeten jullie hier weg blijven hoor”.
“Waarom?” wilde Pascal weten.
“Pascal je weet toch nog wel dat vorig jaar je vriendje Luuk heel veel pijn heeft gehad, dat kwam omdat hij niet bij de barbecue weg was gebleven en hij zich heeft verbrand?”
“O ja Pa, nu weet ik het weer” en meteen pakt zijn zusje Riet bij de hand en gaat op een veilige afstand staan kijken hoe Geert met het vuur bezig was.
“Goed zo Pascal, jij bent al heel slim hé” zei ik en aaide hem door zijn haartjes.
“Weet je wat Ben, als jullie eens samen naar Frieda gingen kijken dan roep ik jullie als het eerste eten van de barbecue klaar is!” zei Geert.
“Jaaaaa, riepen de twee, gaan jullie ook mee Bram en Bas?”
“Natuurlijk, gaan we mee. Wij willen Frieda een suikerklontje geven omdat ze zich gisteren zo heeft geschrokken” zegt Bas lachend om de spontane reactie van de twee kinderen.
“Mogen wij haar ook een klontje geven?” vroeg Riet.
“Durf jij dat al te doen Riet?” Frieda is wel erg groot hé.
“Ja, hoor Ben, als Opa erbij is mag ik zelf op haar rug zitten en ben ik helemaal niet bang!”
“zo dat is dapper van jou!”
“Ik ben ook niet bang voor Frieda hoor Ben” protesteerde Pascal meteen.
“Nee kerel, maar jij bent ook al best wel een grote stoere jongen. Jij wilt vast wel een brandweerman worden als je groot bent?”
“Nee, ik ga bij de politie als ik groot ben, dan ga ik bandieten vangen” zegt hij met een harde blik in zijn ogen.
“Oei, dat is Cool man, maar als ik dan straks te hard rij met mijn tractor krijg ik dan een bekeuring van jou?”
“Nee, Bram de eerste keer krijg je van mij een waarschuwing, maar alleen de eerste keer hoor daarna ga je gewoon op de bon net als iedereen”.
“Jij bent wel een strenge agent hoor!”
“Dat moet ook, want Papa zegt altijd de wet is voor iedereen gelijk!” Papa is namelijk ook bij de politie en wil zelfs ooit commissaris worden.
“Daar heeft jullie Papa natuurlijk gelijk in!”
Bram was blij toen we eindelijk bij Frieda in de stal stond, zo’n kwebbel vod is best wel vermoeiend.
In de stal ging Bas meteen Frieda borstelen, Riet bekeek dat eventjes en vroeg “Bas waarom doe jij dat eigenlijk Frieda is toch van Opa?”
“Dat klopt wel, maar ik vind haar lief en jij wilt er toch ook mooi uitzien na het slapen. Ik weet zeker dat jullie mama jullie ook kammen voordat jullie naar school gaan, of niet soms?”
“Ja maar, Pascal doet zijn haren altijd dooreen voordat we de school binnen gaan. Maar niet tegen Mama zeggen hoor, want dan word ze boos op hem!”
“Moet jij me weer verraden, jij kunt ook niets voor je zelf houden hé?”
“Stil maar Pascal, dit blijft ons geheimpje hé, want ik deed dat vroeger ook altijd dat zag er veel stoerder uit toch?”
“Ja Ben, jij weet waar we dat voor doen hé en geeft me een boks. Ik vind je steeds liever worden!” glimlacht hij naar mij.
“Oké, genoeg voor nu, hier Riet jij mag als eerste Frieda een suikerklontje geven maar wel goed je handje plat houden hoor!”
“Ja, net of ik dat niet weet zeg, ik ben geen kleutertje meer hoor!”
“Sorry mevrouw, ik wist niet dat U gelijk boos werd?” lacht Bas.
“Nee, maar Opa heeft dat me allang geleerd”.
Opeens werd er geroepen door Geert “over tien minuten kunnen we eten!”
“Oké mannen, nu snel iedereen Frieda een klontje geven en dan gauw terug naar de anderen om te eten want Geert heeft er vast weer iets lekkers van gemaakt!”
“Hoe weet jij dat nu weer Ben, jij bent toch ook de hele tijd hier geweest?”
“Klopt wijsneusje, maar ik heb hem vanmorgen geholpen met de voorbereidingen en ik weet dat hij er wat van kan. Dus laten we ons haasten, ik heb namelijk een honger waar je U tegen zegt”.
“ja, Bram en ik ook, trouwens jullie zullen ondertussen vast ook wel honger hebben gekregen?” zei Bas.
Beiden schudden ze ja met hun hoofdjes, maar opeens zien ze de tent staan “wat een mooie tent is dat, van wie is die?” vraagt Pascal.
“Die is van Geert, Geert en ik hebben er de hele week in geslapen om uit te proberen voordat we op vakantie gaan met onze ouders”.
“Pas maar op, die twee hebben ons al een paar keer in de beek gegooid” grinnikt Bas.
“Waarom, waren ze boos op jullie? wij kunnen nog niet zo goed zwemmen hoor!”

Gesloten