De nieuwe tent deel 05

Plaats hier je eigen verhalen.
Gesloten
Bingo
Berichten: 186
Lid geworden op: ma 22 dec 2008, 23:32

De nieuwe tent deel 05

Bericht door Bingo » di 05 apr 2022, 16:28

De nieuwe tent deel 05
“Ik liet me natuurlijk niet kennen, als we al samen douchen waarom zullen we dan niet ook naakt kunnen slapen toch?”
“Maar die avond gebeurde er iets aparts, Ben nam in zijn slaap mijn piemel in de hand”.
De volgende morgen werden we gewekt door Ben zijn ouders, het gekke was dat ik nu de piemel van Ben in mijn hand had.
Het eerste wat Ben zijn vader zei “hebben jullie goed kunnen slapen jongens, ondanks de warmte?”
“Geschrokken bedekte we natuurlijk onze ochtenderectie, maar Ben zijn vader zei meteen kom op jongens ik ben ook jong geweest en werd iedere morgen met een stijve wakker. Maar na een bezoekje aan het toilet was die meteen weer verdwenen hoor”.
“Ook door die opmerking waren we eigenlijk iets of wat verstoord, wat bedoelde Pa daarmee. keurt hij het gewoon goed dat we wakker worden met alle bieden een stijve piemel?”
Ja zegt Geert “ook ik wist niet meer wat te doen, waar is Ben zijn Vader mee bezig dit kon toch niet meer normaal zijn. Daarna kwam de opmerking van mijn Pa, we hebben een extra ruime tent uitgezocht zodat jullie beiden veel plezier kunnen beleven “waar sloeg dat nu weer op, we zijn toch maar gewone vrienden?” meende Geert.
“Daar denk ik ondertussen anders over, zeker na dit weekend. Ik moet zeggen dat ik nu toch echt met andere ogen naar je kijk Geert”.
“Ja daar heb je gelijk in Ben, ik voel dat er veel meer is tussen ons als voor het weekend. Zullen onze ouders het dan toch bij het rechte eind hebben?”
“Nou in ieder geval jongens, jullie ouders hebben er hoe dan ook geen probleem mee dat jullie meer dan vrienden zijn” lachte tante Margot dat is voor jullie alvast een pluspunt.
“Ja daar heeft U gelijk in, maar toch kijk ik uit naar het gesprek wat er gaat komen met onze ouders”.
“Maar Oom Albert, hoe laat wilt U vertrekken om de fietsen en hun outfit te gaan kopen? niet dat wij te laat zijn.
“Ik had gedacht om te vertrekken rond een uur of negen, half tien maar hun twee kennende zullen ze jullie morgenvroeg wel op tijd wakker maken zeker nu hun Moeder weet dat het nodig is of laten we het zo zeggen dat jullie het goed vinden”.
“Ja vanochtend vond ik het beter om ze hier te houden, maar als ze morgenvroeg gedoucht zijn mogen ze jullie gaan wekken maar niet voor achten hoor jongens”.
Lachend namen we afscheid van hun en gingen we terug naar de tent.
Onder het lopen zei geert “wat een leuke familie is dat en verheug me al op morgen als we gaan inkopen met hun drieën of gaat je Tante ook mee?”
“Dat weet ik niet Geert, maar ik denk dat we enkel met mannen onder elkaar zullen zijn!”
Bij de tent aan gekomen keek ik Geert aan en vroeg “wat doen we gaan we nog even bij de beek zitten, ik heb nog twee blikken bier verstopt voor de jongens en mijn Oom?” alles hoeven ze nu ook niet te weten.
“Ik dacht dat jij altijd eerlijk was, maar zo nauw neem je het dus niet echt?”
“O ja wel hoor, maar heb jij Oom Albert horen vragen hoeveel blikken ik bij me had?”
“Nee eigenlijk niet, maar jij zei wel dat jij een paar blikken had meegenomen”.
“klopt, maar met een paar kun je ook enkele bedoelen en niet het woord paar als twee zien maar het woord relatief zien” dus heb ik niet gelogen.
Ondertussen waren we bij de beek aangekomen “jij zit eigenlijk zelden zonder woorden hé?” nou haal die blikken maar snel en hij gaf me daarbij en klap op mijn schouder waardoor ik voorover de beek in donderde.
“Wat doe je nou!” riep ik als ik weer proestend boven water kwam.
“Wat mekker je nou, jij zei dat je nog twee blikken bier had verstopt. De tas was leeg dus je moet ze ergens in het water hebben verstopt, voor het zelfde geld had je mij in het water gesteurd en daar had ik geen zin in” lachte hij.
“Wacht maar, daar krijg ik je nog wel eens voor” ik wade naar de plek waar ik de blikken had verstopt.
“Hier pak aan, een betere koeling kan je niet hebben hier kan een koelkast nog niet tegenop” en ik reikte hem de blikken aan terwijl ik moeizaam uit het water klom.
“Geert stond op en wilde naar de tent lopen”.
“Wat ga je nou doen man kom hier lekker zitten?”
“Ik ben zo terug even mijn eerste peuk halen van dit weekend”.
“Moet dat nou zijn, dadelijk stink je uit je bek naar de rook. Je weet dat ik daar niet van hou, ik vind het gewoon vies!”
Hij twijfelde even maar liep toch door, daar pakte hij in de tent zijn sigaretten en kwam terug maar zonder aansteker.
Verbaasd keek ik hem aan en trok niet begrijpend mijn schouders op.
“Jij heb gelijk Ben, ik kan goed zonder maar vind het gewoon stoer staan zo met een peuk in mijn mondhoek” maar jij niet dus daar gaan ze dan, weg met die troep en hij gooide zo zijn sigaretten in de beek.
Ik keek hem nog verwonderde aan als voorheen en kreeg tranen in mijn ogen, ik stamelde kom hier makker van mij “en dat doe jij werkelijk voor mij? dat vind ik zo lief van je dat ik jou mijn gedwongen watergang kwijtscheld kom hier vriendje ik wil je een knuffel geven “ niet veel later stonden we te kussen alsof ons leven ervan af hing.
Nadat wij het bier ophadden gingen we ook de tent in, daar kropen we net als de avond daarvoor samen in onze aan een geritste slaapzakken in. Op het elkaar aftrekken na gebeurde er verder niets, nou moet ik zeggen voor mij hoefde er ook nog niets verder te gebeuren. Wij hadden namelijk nadat we er eindelijk zeker van waren dat we samen verder gingen als een stelletje, afgesproken dat we ons de tijd zouden nemen om verder te gaan als trekken en zoenen, wij hadden tenslotte tijd genoeg.
De volgende ochtend werden we wreed gewekt door de tweeling “hé slaapkoppen komen jullie ontbijten” werd er geroepen door hun.
Ik keek op mijn horloge en zag dat het nog maar net tien over acht was, slaperig vroeg ik terwijl ik de tent open ritste “hebben jullie je al gedoucht en wat zijn jullie vroeg jongens”.
Ook Geert kwam met zijn hoofd naar buiten en zei “waar is de brand, hebben jullie 112 al gebeld en waar zijn jullie adamskostuumpjes gebleven?”
“Dat komt natuurlijk omdat de brandweer onderweg is, jij begrijpt er ook weer eens niets van!” lachte ik.
Ze waren gekleed in een T-shirt en sportbroek, hun blote voeten staken in de slippers.
“Nee mafkezen, er is helemaal geen brand maar we willen weg om te kijken naar die wielrenners fietsen en de outfits die erbij horen” zei bas gehaast.
“Mwah, ik was nog graag in bed gebleven, het is niet voor niets pinkstervakantie” was Bram zijn commentaar hierop.
“Ik heb medelijden met jou, wat ben ik nu blij dat ik enigst kind ben. Normaal zou ik blij zijn geweest met een broertje of zusje, maar na dit ben ik toch wel een beetje blij” grinnikt Geert.
“Tenminste een iemand die aanvoelt wat het is om een tweeling te zijn, maar ja vrienden kan je uitzoeken je familie helaas niet” bedankt Bram zich bij Geert.
“Daar heb je spuit elf hoor, jullie moesten hem eens gehoord hebben hoe hij te keer ging toen ik voor een paardagen in het ziekenhuis moest blijven. Hij bleef maar zaniken of er niet een bedje vrij was zodat hij bij me kon blijven slapen, zonder mij zou hij het niet kunnen uithouden” lacht Bas.
“Dat was wat anders, ik was gewoon bezorgd om jou” verdedigde Bram zich.
“Ja hallo, het was verdorie maar een blindedarm OP, geen harttransplantatie of zo”.
Geert en ik kwamen niet meer bij van het lachen, maar voor de zekerheid vroeg ik “ moeten wij ook meteen al gekleed gaan ontbijten?”
“Het liefst wel, des te eerder kunnen we weg!” bleef Bas maar doordrammen.
“Zeggen jullie maar dat we onderweg zijn, wij willen ons nog eerst wassen in de beek” zei ik.
“Jullie kunnen toch ook een warme douche nemen bij ons in huis”?
“Dat weten we wel, maar als echte natuurmensen zijn we niet bang voor wat koud water dat is gezond en je bent meteen klaarwakker “ zeg ik met een knipoogje naar de jongens.
“Zeg Ben je weet dat je nu ook namens mij aan het praten bent hé, ik zou geen nee zeggen tegen een warme douche hoor of nog liever een ligbad” grijnst Geert.
“Meekomen zeg ik en sleur Geert bijna mee naar de beek, je lijkt wel een watje”.
De jongens liepen lachend weg maar riepen nog wel “niet te lang hoor, anders komen we jullie halen”.
“Hebben jullie dan nog meer T-shirts en sportbroeken, jullie begrijpen toch wel dat jullie dan ook de beek in gaan” dreig ik hun gespeeld.
Op de kant hadden we de zeepdoos gelegd en de tandenborstels, samen sprongen we het koude water in. Met kippenvel op de huid stonden we ons te wassen en poetste we onze tanden.
“Waarom poetsen wij onze tanden nu, dadelijk moeten we nog ontbijten” opperde Geert.
“Ja daar heb je een punt, maar als ik jou dadelijk een morgenzoen geef zijn we wel lekker fris”.
“Daar heb jij ook weer gelijk in, maar ik ben schoon genoeg hoor het water is zo koud dat ik dadelijk moet gaan zoeken naar mijn kleine Geertje om een plasje te doen”.
“Gewoon nu doen, dat bespaart je het zoeken dadelijk” lach ik en we lieten het gewoon lopen.
Toen we eindelijk weer op het droge waren gaf ik heb een kus en zie ”wat heb jij een frisse adem zag en dat in de vroege morgen na het bier van gisteravond”.
Wij waren net klaar met ons afdrogen en wilde onze kleren aantrekken toen Oom Albert ineens opdook ‘sorry maar de jongens maken me echt helemaal gek, dus kom a.u.b. snel ontbijten”.
“Oké Oom, we waren net klaar met ons te wassen en wilde naar jullie komen. Maar tijd voor een ontbijtje hebben we toch nog wel ?”
“Ja, ja hoor daar maken we gewoon tijd voor, al moet ik de jongens tijdelijk opsluiten in het kolenhok!” lacht hij.
“Dan kleden we ons snel aan en komen met U mee”.
“Doe dat maar na het ontbijt, ik zie het nog zover komen dat ze komen kijken waar we blijven”.
Dus puur natuur met onze kleren onder de arm liepen we samen naar de veranda waar de ontbijt tafel gereed stond.
“He, hé daar zijn jullie eindelijk, maar jullie zijn nog steeds bloot” merkte Bas op.
“Ja Bas, jullie Papa heeft ons toch kunnen overhalen om een heerlijk warm ligbad te nemen”.
“Kom op zeg, dat gaat eeuwen duren de winkel is straks gesloten als wij aankomen” ging hij verder.
“Bas en zelfs Bram, wilde al jullie broodjes voor smeren zodat jullie meteen weg konden” maar dat heb ik natuurlijk niet toegestaan giert Margot het uit.
“Dat heeft U goed gedaan, wat het ligbad aangaat was natuurlijk een grapje van onze kant” zei Geert.
“Maar vertel eens hebben jullie je ook goed gedoucht?”
“Hé waarom vraag jij dat nou weer?” vraagt Bas geërgerd.
“Nou, nou rustig kereltje de sportkleding gaat namelijk over jullie bloot lichaam heen. En bij het passen moet je dus zo weinig mogelijk kleding aanhebben helemaal naakt gaat natuurlijk niet, om de hygiëne”.
“Dus onder het outfit hebben we niets aan” stamelt Bram.
“In mijn vereniging is het de gewoonste zaak. Wat denk je trouwens als je aan een race bezig bent en je moet opeens plassen” gaat Ben verder.
“Nou de eerste beste boom opzoeken, piemeltje eruit en plassen maar”.
“Nou ik dacht het niet, dat kan je tijdens een training doen, maar in een race kan het je de eerste plaats kosten. Dus je laat het gewoon lopen, dat gaat natuurlijk niet wanneer je een grote boodschap moet doe”.
“Hé bah, gewoon in je pak plassen dat is toch vies?”
“Er hangt een prijs aan vast man, je zou zomaar eens een wereldkampioen kunnen worden en na de race kun je toch heerlijk douchen?”
“En bij zo’n gesprek kunnen jullie twee nog ontbijten?” vroeg Margot.
“Waarom niet, zolang ze niet op mijn bordje spatten is er toch niets mis” lachte ik.
“Maar kom op Ben, zit je ons weer een beer op te binden?” vraagt Bas.
“Nee echt zo gaat het er aan toe in de topsport, maar zover zijn jullie nog lang niet. Als jullie ooit dat niveau zullen bereiken dan komen er allerlei coaches en trainers op jullie af”.
Ondertussen waren we klaar met het ontbijt en trokken we onze kleren aan en hoe kon het anders, het was de zelfde outfit als die van de tweeling. Een sportbroekje en een T-shirtje alleen hadden wij sandalen aan in plaats van slippers het was ook zo warm dat we dat volgens ons nog nooit eerder hadden meegemaakt.
“Oom Albert weet U een goeie winkel of moet ik U de weg wijzen naar mijn favorieten zaak”.
“Ben kerel als ik eerlijk ben, heb ik geen flauw idee waar ik naar toe moet gaan. Dus wijs me de weg maar naar jou favorieten winkel” lacht hij een beetje beschaamd.
Een uur later stonden we voor een nog gesloten zaak, we waren echt te vroeg, maar door de etalage konden de jongens en mijn Oom alvast kijken.
“Hoi Ben, heb jij mij me werkelijk nieuwe klanten bezorgd?” lachte Johan die de eigenaar van de zaak is en opeens achter mij stond.
“Dit zijn mijn Oom en me neefjes Johan, ze willen dus graag met z’n alle een complete set uitzoeken”.
“Hoe bedoel je, compleet met fietsen en outfit helm en zo?”
“Ja juist gezien, helemaal in het nieuw met fiets en al. Zij gaan gezamenlijk wielrennen, misschien komen ze wel bij onze club als ze wat ingeburgerd zijn in het wielrennen tot nu hebben ze nog alleen maar naar de tour gekeken”.
“Nou dan komen jullie maar eens mee naar boven, daar heb ik de pakjes hangen en de toebehoren zoals helmen, schoenen en handschoenen” zei Johan.
“Johan, sorry het is hopelijk goed als ik je bij de voornaam noem?”
“Geen punt hoor, de jongens en meisjes noemen me allemaal Johan. ik ben de trainer/ coach van de vereniging waar Ben fietst”.
“Fiets jij zelf ook mee of rij jij de bezemwagen”.
“Helaas kan ik zelf niet meer meefietsen, ik heb een ongeluk gehad met de auto daarom trek ik ook met mijn been dus rij ik met de volgwagen, of zoals jij het noemt de bezemwagen”.
“O sorry, ik dacht dat het een tijdelijke blessure was”.
“Geeft niets, dat kon U ook niet weten”.
“Nou laat dat U maar weg hoor, dit zijn Bas en Bram en ik heet gewoon Albert” stelde hij zich voor.
“Mooi zo, dan zou ik nou zeggen jongens T-shirt en sportbroeken uit dan kunnen jullie gaan passen?”
“Hmm, wij hebben een probleem meneer” zei Bas.
“Eerst even dit jongens, ook voor jullie heet ik gewoon Johan en wat is jullie probleem?”
“Nou wij hebben sportbroeken aan met een binnenbroek en dus geen ondergoed aan” zei Bas verlegen.
“Tja jongens ik had jullie gewaarschuwd, maar jullie luisteren niet naar jullie grote neef”.
“Wij of in ieder geval ik dacht dat jij ons weer eens voor de gek hield” stamelde Bas.
“Geert zeg jij nou eens eerlijk, dat doe ik toch nooit hé?”
“Nou laat ik er een woordje aan toevoegen, bijna had je moeten zeggen”.
“Nou uit met die spullen, Ben wil jij zo vriendelijk zijn en wat slipjes halen jij weet waar die kast staat hé!” zei Johan.
“Ja natuurlijk coacht, ik ben hier toch bijna kind aan huis” lach ik.
“Ben voor mij ook hé, ook ik heb zo’n sportbroek aan!”
“Natuurlijk Oom, ik weet dat U ook niet graag ondergoed aan hebt en zeker niet bij zulke hitte als de laatste dagen.
“Dus U, sorry jij gaat ook fietsen, ik dacht dat het enkel om die twee ging”.
“Nee, ik doe ook mee hoor en sloeg daarbij op zijn buikje, daar mag ook wel wat vanaf toch?”
“Dat zijn jou woorden, daar laat ik me niet over uit dat moet je vrouw maar zeggen” en knipoogt naar Bas en Bram.
De jongens stonden al in hun nakie en hielden hun handen voor hun piemels. Ondertussen ging ook Oom Albert uit de kleren.
“kom op jongens geen valse schaamte hé, als jullie werkelijk bij onze club komen dan zullen jullie nog wel vaker in je blootje staan. Maar geen zorgen hoor de meisjes hebben hun eigen kleedkamer en douches” zei Johan.
“Dat is nou jammer hé Bram, jij zou het liever gemengd zien”.
Johan keek naar de jongens en toen naar mijn Oom en zei “aan je zoons mag je wel een voorbeeld nemen Albert!”
“Hoe bedoel je Johan?”
“Nou een scheerbeurt zou ook niet verkeerd zijn, al zijn het maar eerst de benen en armen”.
Ondertussen was ik ook weer terug met enkele slipjes, ze waren nog net niet van papier maar wel even dun.
“He Ben, volgens Johan heb je er een klant bij!”
Ik reikte hun de slips aan en zei “hoe bedoel je dat Bas, er een klant erbij?”
“Kijk eens naar onze Pap, hij kon zo uit het oerwoud komen volgens Johan”.
“Ho, ho eventjes, dat zijn niet mijn woorden. Ik heb enkel gezegd dat een scheerbeurt niet verkeerd zou zijn geweest”.
“Dat komt op het zelfde neer, dus Pa als we thuis zijn gaat U ook onder het mes net als gisteren bij Bram!” zei Bas.
“Ho even, dus jij bent de kapper of eigenlijk de scheerder in de familie?”
“Ja , dat hebben ze van me gemaakt, oké ik ben goed daarin maar om me nou meteen scheerder te noemen. Dat vind ik wel iets te vergaan, ik heb er wel plezier bij en tot nu heb ik nog nooit iemand gesneden”.
“Vanaf nu ben jij onze vaste scheerder in de vereniging, daar waren wij namelijk op zoek naar! Hopelijk vind jij het niet erg om ook de dames en meisjes onderhanden te nemen daar ben jij trouwens zo klaar mee die hoeven enkel de armen en benen gedaan te hebben?”
“Nou dat laatste weet ik nog niet zo, tot nu toe heb ik nog enkel een paar jongens en bijna mannen geholpen bij het scheren van hun armen en benen. Op enkele jongens na die wilde ook hulp bij het scheren van hun Schaamhaar omdat zij dat mooier vonden”.
“kom op Ben, jij hebt Geert en Bram toch ook goed geschoren zonder te snijden. Daarbij kijk jij toch Liever naar jongens dan naar meiden want die interesseren jou niet” meteen slaat hij zijn hand voor zijn mond omdat hij weet dat hij te veel heeft gezegd.
Oom Albert keek Bas boos aan en zei “kan jij nou nooit eens nadenken voordat je wat zegt?”
“Sorry Pap het was eruit voordat ik er erg in had”.
“Dat moet je niet tegen mij zeggen, bied je excuses maar aan bij Ben en Geert”.
“Laat maar Oom Albert, eens komen der andere er toch wel achter en als het niet anders is ga ik weg bij de club. Een ding is zeker ik eindig niet zoals Freddy toen der tijd”.
“Nou dan is er helemaal geen probleem, ik had al zo’n vermoeden. Maar wie ben ik om jou daarop aan te spreken, nu heeft je neefje je als het ware verraden maar jij blijft natuurlijk gewoon lid bij de club”.
“Maar wat als de andere er achter komen dat ik op jongens val, zullen zij het ook accepteren dat ik als homo hun ballen scheer?”
“Laat dat maar mij zorg zijn, ook weet ik zeker dat de meisjes het niet erg vinden om door een homo te worden geschoren trouwens sorry voor dat woord maar ik wist niet zo snel een ander woord?”
“Maar coach, Jij weet toch nog wel dat Freddie er niet meer tegen kon en toen maar besloten heeft om een einde aan zijn leven te maken!”
“Ja Ben, maar toen wist ik nog niet wat er speelde, had ik het toen geweten dat het was omdat hij homo was dan had ik er gelijk wat aan gedaan!”
“Sorry Geert, maar had ik dat toen geweten dan waren wij nu geen stelletje geweest. Die Freddie was echt een fijne knul, maar nu heb ik jou en jij bent echt mijn klavertjevier”.
“Dus als ik Bas goed heb begrepen zijn jullie een paartje, of hoe noemen jullie dat zelf?” vroeg Johan.
“Ja dat klopt, maar dat wij een paartje zijn weten buiten jullie nog niemand zelf zijn we er dit weekend pas achter gekomen. Nou ja onze ouders zijn ons als het ware aan het koppelen, dus vermoedelijk wisten zij meer dan wij zelf wisten?”
“Maar dan is er helemaal geen probleem meer, als jullie een paartje zijn dan hoeven de andere zich geen zorgen te maken dat er een homo hun gaat scheren”.
Ondertussen hadden ze een heel dun slipje aan getrokken en Johan gaf iedereen een tenue om te passen. Geert liet zijn blik door de winkel glijden en zag wat hij aan het zoeken was.
Hij stootte me aan en zei “kom eens even mee Ben, ik heb wat gezien wat we voor de vakantie goed kunnen gebruiken!”
Hij liep meteen naar een rek met allemaal heup en buik tasjes “zoek maar een leuke uit” ik betaal die wel voor jou mijn lieverd.
Ik keek naar de tasjes en pakte er een kleine uit en zei “oké, deze vind ik wel een mooie, is het ook jou smaak mijn Beertje?”
“Nee niet echt, neem nou maar een grotere dan kan je er meteen de scheerspullen in doen wie weet kan jij tijdens de vakantie nog wat bijverdienen met scheren” lachte Geert.
“Ja doei mooi niet hoor, op vakantie werk ik niet op vakantie wil ik er voor jou zijn. Het lijkt me heerlijk om langs de waterkant te kuieren met jou aan mijn zijde en alleen met jou hoor”.
“Nou goed dan, maar let er wel op dat je portemonnee in moet passen”.
“Hé tortelduifjes wel bij de les blijven, hoe staat me deze?” vroeg Bram enthousiast.
“En dat vraag jij aan ons, maar een maatje kleiner kan wel hoor of niet Coach?” lacht Ben.
“Daar heb je gelijk in Ben, de meiden moet ook kunnen genieten, nu moeten ze raden wat jij voor hun verborgen houdt Bram?” grinnikte Johan.
Oom had meteen de goede maat te pakken, maar ook Bas had een te grote maat te pakken .
Beide trokken ze hun pakje uit en namen een maat kleiner, op het moment dat ze in hun slipje stonden kwam er een jongen naar de boven etage.
“Hoi Pap, sorry dat ik te laat ben maar er was een ongeluk gebeurt en ik mocht er niet door van de politie”.
“Geeft niets hoor Patrick, dit zijn de eerste klanten van vandaag”.
Patrick begroette ons met een box en we stelde ons aan elkaar voor “Hoi Ben jij bent er ook weer eens bij?”
“Ja, mijn Oom en neefjes moeten compleet worden in gekleed en daar horen natuurlijk ook de fietsen bij”.
“Nou Pa, als ik dat zo hoor dan kunnen we al op tijd sluiten de buit is voor vandaag zo binnen” lachte Patrick.
Patrick bekeek de beide jongens eventjes en schudde zijn hoofd “dit word zo niets mannen, de pakjes zijn nog veel te groot jullie moeten laten zien wat jullie te bieden hebben kom maar eens mee met mij”.
Mijn Oom en Johan gingen al naar beneden waar de fietsen stonden uitgestald “Kijk maar even rustig rond, ik ga eventjes zitten mijn been wil vandaag niet zo als ik wil”.
Patrick keek even rond en zei “jongens uit met die slipjes, zo komen we er nooit uit” maar mondje dicht tegen mijn Pa hoor.
Geert bekeek Patrick en schatte hem op 18 jaar, de jongens stonden ondertussen in hun blootje en wisten niet hoe ze het hadden.
Opeens greep Patrick in een rek en had twee pakken in de hand “hier trek deze maar eens aan die moeten eigenlijk goed zijn, mijn oog bedriegt me nooit”.
“Hé Ben, kijk eens dat ziet er toch goed uit of niet soms. Met die stomme passlipjes heb je toch geen kijk op iets”.
Ik moest Patrick gelijk geven, alles was goed te zien vooral hun piemels en ballen.
Geert keek mij eventjes verbaasd aan.
Ik legde mijn vingers op mijn mond, hij wist gelijk dat hij even niets moest zeggen.
Patrick ging verder en liet zijn vingers even in de broekspijpen gaan om het stof goed te leggen.
Opeens zegt Geert “oké jongens deze zijn perfect, trek ze maar uit en doe jullie eigen kleren maar weer aan”.
De jongens deden wat Geert hun opdroeg, toen de jongens weg waren zegt Geert opeens “Zeg Patrick weet jij wel hoe oude die jongens zijn, ze zijn verdomme nog maar 11 jaar en het is geen vrij wild voor zo iemand als jij. Raak jij ze nog een keer aan in hun intiem bereik dan ga ik naar de politie en volgt er een aanklacht tegen jou”.
Ondertussen waren de jongens terug en ze keken net zo verbaasd als ik naar Geert, zo had ik Geert nog nooit meegemaakt.
“Jullie twee gaan nu meteen naar beneden en gaan een fiets uitzoeken samen met jullie Pa” zei Geert.
“Is hij ook lid van de wielerclub?” vroeg Geert aan mij.
“Ja dat klopt” zei ik.
“Mooi vanaf nu verlaat hij die, anders maak ik er werk van”.
“Ja maar Geert, hij is ook de masseur van de vereniging”.
“Nu niet meer, laat me raden hij had natuurlijk enkel de jeugd onder zijn hoeden” daarbij keek hij echt boos naar Patrick.
“Ja nou je het zegt, de ouderen werden door zijn Pa behandeld”.
“Nu is me alles duidelijk, jij vind het leuk om jonge jongetjes te masseren hé Patrick?”
“Ik denk dat ik toch maar eventjes met je Pa moet gaan praten, dit kan en mag zo niet doorgaan”.
“Nee, doe dat alsjeblief niet, hij gaat me vermoorden”.
“En toch ga ik dat doen, jij moet met je fikken van de kinderen afblijven” ik zeg het niet graag maar jij bent in mijn ogen een pedofiel.
Door die herrie zijn mijn Oom, Johan en de tweeling weer naar boven gekomen.
“Wat is hier aan de hand?” vroeg Johan.
“Sorry Johan, maar je zoon schijnt een voorkeur te hebben voor jonge jongens. Ja jou zoontje is een pedofiel, hoe hij met de tweeling omging zei mij genoeg, lekker met zijn vingers het stof goed leggen terwijl hij wist dat ze naakt waren in hun pakjes zo kon hij hun balletjes lekker voelen”.
Ik was perplex en vroeg aan Geert “hoe weet jij dit allemaal Geert, spreek jij uit ervaring of is er in jou jeugd iets geweest”.
“Ja Ben, mijn ouders zijn eigenlijk niet mijn echte ouders, ze hebben mij gelukkig uit een tehuis gehaald. Ik werd er door meerdere jongens misbruikt, hierdoor ben ik weer in bed ging plassen en voor straf moest ik me altijd in het bijzijn van de andere uitkleden om me te wassen en vervolgens het bed verschonen daarna kon ik eindelijk mijn schone pyjama aantrekken. Maar daarna begon het pas echt, ze kwamen tijdens het slapen naar mij toe. Ze trokken mijn dekens weg en vervolgens werd ik compleet uitgekleed, de dingen die mij toen zijn overkomen zal ik jullie besparen. Gelukkig werd ik als puber opgenomen door mijn pleegouders, later werd ik zelfs geadopteerd door hun.
“Jezus wat heb jij allemaal moeten meemaken, maar jij heb mijn er ook nooit iets over verteld over deze nare dingen” kom hier Beertje van mij dan krijg je een knuffel van mij.
Wat ik echter nooit had verwacht was dat Johan al de politie had gebeld en zijn eigen zoon had aangegeven, nog geen tien minuten later werd hij opgepakt en afgevoerd.
“Mijn god hoe kan ik dit weer goed maken, wat heeft mijn stiefzoon allemaal gedaan. Natuurlijk was me opgevallen dat hij de jeugd onderhanden nam , maar ik dacht dat is het beste jeugd bij de jeugd en de wat oudere bij de ouderen”.
“Johan maak je geen verwijten, zoiets groeit er langzaam in niemand denk er zich wat bij, tot de aap uit de mauw komt” zo heb ik dat ook ervaren tijdens mijn verblijf in het tehuis zei Geert. Ik heb alleen mijn pleegouders verteld wat mij was overkomen, zelfs mijn beste vriend wist er niets van” Sorry Ben ik kon het je gewoon niet vertellen het zat mij gewoon te hoog en ik had het mijn pleegouders beloofd nadat ik in therapie was geweest, gelukkig liet het bedplassen al snel na en ging het een paar jaar later beter met mij.
“Was dat ook de echte rede waarom jij als puber zo vaak naar een rustoord bent geweest, het had dus helemaal niets met je gezondheid te maken?”
“Ja, op Schiermonnikoog was een sanatorium waar kinderen konden aansterken als ze TBC of een zware longontsteking hadden gehad, Ik ben daar drie keer in het totaal geweest om alles te kunnen verwerken. Ik kon daar terecht omdat mijn ouders twee keer zelf voor de kosten opgekomen waren, de eerste keer werd door de verzekering vergoed”.
Johan zei “Klopt Geert, ik heb er ook over gehoord, maar of het er nog is weet ik niet ik hoor er niets meer over. Dat zal ook wel weer met die bezuinigingen te maken hebben, wij gaan we terug naar het af van rond of net na de oorlog”.
De politie was ondertussen alweer weg en beneden werden er drie fietsen uitgezocht “over twee weken k om ik de fietsen afleveren, laat het adres en telefoonnummer maar achter dan bel ik eerst even of het uitkomt op die dag”.
“En de andere spullen, kunnen we die nu meenemen?” wilde Bas en Bram weten wie de eerste was die dat vroeg weet ik niet volgens mij waren ze tegelijk.
“Het is inderdaad beter om dat nu mee te nemen, als jullie geregeld het pak aantrekken dan gaat het prettiger zitten vooral met deze uitzonderlijke warme dagen”.
In de auto zei ik “leuk dat nu ook Bram enthousiast is geworden hé Oom Albert. dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht van Bram?”
“Nee ik ook niet echt, maar ik merkte wel al meteen in de winkel dat onze Bram aan het bijdraaien was”.
“Hé, hé mannen zo erg was ik toch nou ook weer niet, ik moest het gewoon even laten inwerken. Wat ik wel jammer vind is dat de fiets van mij geen elektronische trapondersteuning heeft, dat zo het een stuk gemakkelijker maken”.
Wij schoten met zijn alle in een slappe lach, zo erg zelfs dat Oom Albert bijna een ongelukje had gemaakt.
“Als we dadelijk thuis komen gaan we onze nieuwe pakjes aan Mama tonen, ik ben wel blij dat Johan ons de korte broeken cadeau heeft gedaan zei Bram”.
“Ja jij rent vast meteen naar Marleen in je nieuw outfit, even showen bij je liefje!” zei Bas lachend.
Dit leverde Bas meteen een stoot tegen zijn schouder aan .
“Wat heet hier korte broeken, jullie kunnen beter zeggen broekjes want veel meer zijn het niet!” grinnikte hun Vader.
“Pap, mag ik dadelijk toekijken?”
“Waarbij jongen?”
“Nou als Ben U gaat scheren, of was U dat alweer vergeten Pap?”
“Hm, nee dat niet, maar dat hoeft toch niet meteen gedaan te worden!”
“Belt U dan straks opnieuw dat de jongens nog niet naar huis komen, U weet dat ze morgen naar huis gaan”.
“Ik weet het niet of het gaat lukken dat ze morgen al gaan, heb jij de lucht gezien wat er aan komt. Ik geloof zelfs niet eens dat we droog thuis komen, dat zou wel eens een flinke onweersbui kunnen worden!”
En inderdaad de lucht werd helemaal donker en de eerste donders bliksem waren hoorbaar en zichtbaar.
“De tent moeten we wel kurkdroog opvouwen, anders gaat hij lekken en beschimmelen” zegt Geert.
“Ik zal wel even naar huis bellen, ik vraag meteen of ze ook bij jou Geert thuis willen zeggen dat we nog niet komen i.v.m. het onweer wat op komst is” zei ik.
Opeens gaat Oom Albert stil staan op een bushalte, in het spiegel had hij gezien dat er enkele brandweer auto’s aan kwamen met sirene en blauwlicht.
“Zo die hebben haast zeg” zei Bas.
Dat zei ik ook jongen, maar ze rijden wel richting ons huis, er zal toch niets ergs zijn met ons huis?
“Schiet op Pap, rijden als de brandweer, we moeten snel naar huis ik maak me zorgen om Mama en Boris” huilt opeens Bas.

Gesloten