De nieuwe tent deel 26

Plaats hier je eigen verhalen.
Gesloten
Bingo
Berichten: 201
Lid geworden op: ma 22 dec 2008, 23:32

De nieuwe tent deel 26

Bericht door Bingo » di 27 sep 2022, 15:04

De nieuwe tent deel 26
Eenmaal buiten zegt Geert opeens “ik zet geen stap meer voordat jij me heb verteld waar we gaan eten!” en laat zo de tassen op de grond vallen en neemt hij plaats op een muurtje.
“Kom Beertje van mij, pak de tassen nu maar gewoon op en volg mij maar. Laat je maar verrassen door jou Lieverdje” grijnst Ben en trekt hem van dat muurtje omhoog.
“Nou vooruit dan maar, maar beloof me dat we er op de kortste weg heen gaan. Ik verga van de honger ondertussen” zegt Geert gespeeld boos.
“Oké, jij je zin ik hoop wel dat jij je zwembroek mee heb genomen. Kijk maar daar aan de overkant van het kanaal moeten we zijn”.
Geert draaide zich om en las hard op “Pizzeria Alfonso”.
“Wat is dat, een zwembroek? je weet dat ik die nooit draag, dat heet enkel met schoolzwemmen trek ik er eentje met tegenzin aan. Hier kan ik niet in mijn blootje het kanaal in springen dus laten we maar snel via dat brugje erheen gaan” grinnikte hij.
“Ja hallo, jij wilde op de kortste weg erheen, trouwens ik zou het wel willen zien hoe jij in je blote kont het kanaal in zou springen. Vooral hoe de mensen erop zouden reageren” zei Ben glimlachend.
“Dat geloof ik je graag, maar hoe kom je er eigenlijk bij dat ik geen pizza zou kunnen maken?”
“Heel eenvoudig, ik heb je er nog nooit eentje zien maken en hier bij Alfonso zijn de pizza’s gewoon het lekkerste”.
“Daar moet ik je gelijk in geven, tegen Alfonso kan niemand tegenop boksen”.
Eenmaal binnen zoeken de jongens een mooi plekje uit, zodat ze ook een beetje naar buiten kunnen kijken. Ze werden door Alfonso zelf geholpen.
“Hoi Alfonso, mag ik die Turkse pizza hebben zeg Ben”.
“Natuurlijk Ben en wat wenst jou vriend?” kijkt hij naar Geert.
“Doe mij er ook maar eentje, die zijn lekker pittig!” toch Alfonso.
“En Ben, voor jou weer een extra pittige zoals gebruikelijk?”
“Jij mag nooit meer raden, doe mijn vriend ook maar een extra pittige Alfonso”.
“Hé, wacht eens even zie ik dat goed, jullie hebben een identieke ring om mag ik jullie feliciteren of is het toeval?” lachte Alfonso.
“Ja dat mag, sinds zaterdag zijn we verloofd”.
“Wat leuk Ben, deze pizza’s gaan op mijn rekening dit is mijn cadeautje voor jullie en hoe heet de gelukkige?”
Geert stelde zich zelf voor, want normaal lieten hij en zijn ouders altijd de pizza’s bezorgen dus zelf was hij er nog nooit geweest.
“Ik hoop jullie vaker te zien, wat zal Giovanni opkijken als ik hem straks vertel dat jij Ben eindelijk de waren heb gevonden!”
“De komende zes weken niet Alfonso, Geert en mijn familie gaan woensdag samen voor zes weken op vakantie naar Corsica”.
“Zo toe maar, veel plezier waar gaan jullie het veer op in Livorno of gaan jullie via Frankrijk?”
Ben keek Geert vragend aan “In Livorno, voor Ben en zijn familie is het de eerste keer dat ze naar Corsica gaan daarom weet hij het niet” grijnst Geert.
“Oké, maar jij bent er al vaker geweest neem ik aan Geert?”
“Ja, wij gaan er elk jaar heen. Maar dit keer wordt het de eerste keer dat wij twee samen en ver weg van onze ouders in een eigen tent slapen, wel op het zelfde park zo kunnen we gewoon bij onze ouders eten en mogen ze de was doen voor ons”.
“Maar was zal er niet veel zijn lacht Ben, wij gaan namelijk heerlijk naar een nudistenpark” grijnst hij.
“Oké, dan komen jullie net zo bruin terug als Giovanni en ik”.
“Als we terug zijn kunnen we wel even een wedstrijdje houden op jullie vrije dag!” grijnst Ben lachend naar Alfonso.
“Ik zal het vragen aan Giovanni, jij weet hij heeft nog altijd dat Italiaans temperament en is nogal snel jaloers”.
“Maar toch niet als jullie samen zijn, daarbij zijn wij verloofd met elkaar” lacht nu Geert.
Lachend liep Alfonso bij ons weg om de pizza’s te gaan maken voor ons.
“Laat me raden, jij bent hier stamgast of in ieder geval kom jij hier vaker!” klopt dat Ben.
“Hoe kom je daarbij, ik ben hier voor de eerste keer. Alfonso heeft mijn naam gewoon geraden” lacht Ben en slaat Geert op zijn arm.
Ondertussen kwam een meisje met twee flesjes cola en natuurlijk ook met twee glazen de halfvol gevuld waren met ijsklontjes aan zetten en plaatste die op ons tafeltje. Wij bedankte haar, opeens kreeg Geert een WhatsApp binnen verwonderd keek hij naar het schermpje en schoot in de lach.
“Wat is er, controle van onze ouders waar we zijn?” grinnikte Ben en keek Geert vragend aan.
“Nee, het is van Rita ze is al thuis en heeft haar broertje in gelicht wat de bedoeling is, kijk maar” Ben en laat het hem lezen.
Ben begint het zachtjes voor te lezen “hoi, Geert en Ben ik ben thuis en heb een deal gesloten met mijn broertje. Hij zal gaan vertellen dat ik na het werk ben gaan douchen en naakt over de overloop liep, als dank heb ik hem beloofd dat als hij dat zou doen ik weer eens met hem samen in bad zou gaan, maar ook als hij niet zou klikken bij mijn ouders. Dat samen in bad gaan, dat gaan we sowieso doen hoe dan ook, wel pas als we eens alleen thuis zouden zijn. En wat denk je hij vloog als het ware naar beneden om het mijn ouders te vertellen, de uitslag van ons plan volgt binnenkort”.
“Zo zeg, die Rita laat er ook geen gras over groeien, wat zal die Johan blij zijn om weer eens samen in bad te gaan met zijn Zus” lacht Geert.
Ondertussen kwam Giovanni in plaats van Alfonso ons de pizza’s brengen, hij wilde kennis maken met mijn verloofde.
“Zo dat is dus jou verloofde, wat een bofkont ben jij. Zorg goed voor hem anders maak ik een pizza van jou!” zei hij tegen Geert en stelde zich aan hem voor.
“Dat zal ik zeker doen” lacht Geert en stelt zich aan Giovanni voor met een handdruk.
“Oké, dan wens ik jullie smakelijk eten en kom ons vaker bezoeken. Ik heb vernomen dat deze pizza gratis is voor jullie en natuurlijk ook de frisdrankjes, die krijgen jullie van mij” grinnikte Giovanni en liep hij terug naar de keuken.
“Volgens mij is die Geert wel een toffe gast, ik hoop dat die twee gelukkig worden met elkaar” zei Alfonso tegen zijn partner Giovanni.
“Daar maak ik me geen zorgen om, de vorige keer heeft Ben me verteld dat hij die Geert al sinds de kleuterschool kent en dat ze vaak logeren bij elkaar” ook heeft hij mij enkele dingen in vertrouwen verteld dus dat zit wel snor denk ik zo lacht Giovanni.
“Vertel het maar, jij heb me nu wel erg nieuwsgierig gemaakt”.
“Ik ga niets verraden, Ben heeft het me in vertrouwen verteld. Als jij het echt wilt weten moet je het hem maar zelf vragen als ze weer terug zijn van hun vakantie, een tipje van de sluier kan ik wel optillen ze slapen vaker samen in een bed en wel zoals ze op de wereld zijn gekomen” meer zeg ik niet.
“Daarom gaan ze ook met hun alle naar een nudistenpark op Corsica” flapt Alfonso er uit ik heb voor de grap gezegd dat ze dan bijna net zo bruin terug komen als dat wij zijn.
“Oké, dus daarom wilde ze een wedstrijdje doen als ze weer terug waren. Nu snap ik wat jij voorheen zei, ik ga akkoord maar alleen als het gebeurt waar hun ouders bij zijn” grinnikt Giovanni want hij dacht bij zich zelf dat durven die twee vast niet te doen.
“Mooi, dan zal ik het hun voorstellen als dadelijk afscheid komen nemen. Ik neem aan dat ze dat toch even komen doen, zes weken is geen kattenpis dacht ik zo” was zijn antwoord.
“Ho eventjes, dus jij denkt dat ze dat wel aandurven?” vraagt Giovanni.
“Natuurlijk wel, een van onze vaste bezorgers heeft verteld dat hij pizza’s moest afleveren en dat bleek bij die Geert thuis te zijn geweest. Die Geert was een clubgenoot van hem en iedereen liep er in hun blootje rond” schaterde Alfonso.
“Dat zag ik niet aankomen, ook al heeft Ben verteld dat ze vaak samen in bad gingen en ook zoals gezegd naakt in een bed sliepen”.
“Tja Giovanni, maar maak je maar geen zorgen of moet ik zeggen wordt maar niet jaloers. Ten eerste zijn de jongens samen, ten tweede zijn hun ouders erbij en daarbij zijn ze ook veel te jong voor ons!”
“Daar heb je wel gelijk in, dat zou anders zijn geweest als een jaar of tien ouder waren geweest”.
“En dan nog niet, jij ben alles voor mij en dat weet jij verdomd goed en tevens ook nog een mijn zakenpartner!” dus zo snel kom je niet van mij af makker zegt hij en geeft Giovanni een dikke smakkerd op zijn mond.
“Sorry dat ik stoor, maar wordt er hier nog gewerkt?” de zaak loopt zo langzamerhand aardig vol zei een jonge met een roodhoofd tegen de vrienden.
“Jij hebt volkomen gelijk Anton, dat zoenen moet maar wachten tot we dicht zijn dan hebben we er meer tijd voor”.
Ondertussen waren wij ook klaar met eten, ook wij merkte dat de zaak vol liep dus maakte wij plaats en gingen even naar de keuken om voor zes weken afscheid te nemen van Giovanni en Alfonso. Berend de vaste leverancier en tevens de vriend van Geert en ondertussen ook van Ben had natuurlijk eerst gevraagd of het goed was dat we de keuken zouden betreden want normaal gesproken mocht er niemand in de keuken komen behalve het personeel natuurlijk. De pizza’s die in de oven lagen moesten nog zeker tien minuten in de oven blijven dus hadden ze even tijd voor ons.
Alfonso begon als eerste te praten en zei meteen “de wedstrijd gaat door, maar alleen als we het doen waar jullie ouders bij zijn. Dat laatste is een eis van Giovanni, hij wil jullie ouders leren kennen zijn ouders deden er nogal moeilijk over dat hij voor het eigen geslacht viel en is vierkant het ouderlijk huis uit gezet”.
“Ja, Alfonso heeft toen de knoop door gehakt en mij meegenomen naar Nederland om hier samen als gelijke partners een pizzeria te openen ook al had ik zelf bijna geen geld”.
“Dat klopt, maar ik zei dat mijn liefde voor hem genoeg was en dat hij via zijn liefde voor mij vanzelf zijn aandeel gaf voor de zaak en mij natuurlijk”.
“Mijn ouders wisten niet wat ze hoorde, ze konden niet geloven dat de liefde zo diep zat en wilden het weer goed maken. Maar daar wilde ik niets van weten en Alfonso ook niet, zo zijn wij hier terecht gekomen en samen heel gelukkig geworden” viel Giovanni zijn vriend bij.
“Gelukkig was het bij ons anders, het waren de ouders die ons duidelijk maakte dat er meer was als een gewone vriendschap tussen ons en hebben ze ons steeds dichter bij een gebracht tot bij ons het kwartje viel. Geert heeft toen stiekem een ring voor ons gekocht” lachte Ben.
Geert zei bar weinig, hij had van het verhaal van Giovanni een brok van in de keel gekregen.
Als we eindelijk aanstalten maakte om naar huis te gaan zeiden ze beiden bijna tegelijk “ fijne vakantie smeer je goed in en kom niet te bruin terug, wij willen als winnaar uit de bus komen”.
“Tel daar maar niet op, zes weken in ons blootje over het strand kuieren. Ik geef jullie weinig hoop zeker Ben die word nog sneller bruin dan ik met mijn lichte haren” grijnst Geert en geven we ze een high five ter afscheid.
Gepakt met de inkooptassen liepen we lachend naar onze fietsen, een half uur later waren we thuis en gelijk werd er gevraagd of we geslaagd waren met de inkopen.
“Ja hoor, drie korte broeken, drie hemdjes en nog wat onderbroekjes Mam en voor mij zelf heb ik ook hemdjes en onderbroekjes gekocht” zegt Geert glimlachend.
“Had jij niet genoeg dan jongen, maar waarom de onderbroeken jij wilt enkel korte broeken met binnen broeken? ik kom maar zelden onderbroeken van jou in de wasmand tegen” zegt Trees verwonderd.
“Dat klopt, Ben draagt die ook het liefst. Maar in de winkel net voordat hij ging passen vertelde Ben dat hij ook vandaag een broek met binnenbroek aanhad dus moest hij wel onderbroekjes kopen om te kunnen passen. Dus ging hij kijken en vond een mooi setje van drie stuks, ik vond ze zo mooi dat ik de zelfde heb genomen en zo was het ook met de hemden. Nu kunnen we mooi in partner look gaan lopen” grijnst Geert naar zijn Mam.
“Oké jongens, dat van die hemden snap ik wel maar dat met de onderbroeken zie ik niet zo een, twee, drie zitten” schaterde de vader.
“Wij gaan wel even naar boven en daar kleden we ons eventjes om, wij gaan een showtje geven hé Ben!”
“Zeker te weten Beertje” kom dan zijn we zo weer terug want ik krijg het al weer warm met die kleren aan ik verlang naar een douche.
Snel gingen we naar binnen en rende de trap op naar onze kamer, daar vlogen gelijk onze kleren uit en dwarrelde op het ben neer.
“Welke trekken we aan lieverd?”
“De mooiste natuurlijk, die met die luipaarden motief. Die lijken wel op die van Tarzan” glimlachte Ben.
“Ja leuk man, als we buiten zijn brullen we net als Tarzan altijd deed” dat wordt lachen.
Buiten bij het zwembad zitten de ouders te gissen “wat zullen de jongens nu weer hebben gekocht?”
“Dat weet je nooit met die twee, volgens mij had ik toch beter mee kunnen gaan!” zei Trees tegen Herman.
“Och kom op, het is toch leuk hoe onze jongens met elkaar omgaan” meent Herman
Boven waren de jongens bijna klaar, ze hadden een probleempje als ze hun piemels recht omhoog deden kwam het topje bij beiden net boven de rand uit. Links of rechtsom was ook geen optie want dan piepte er een stukje langs de hele korte pijpjes.
“Er blijft maar een mogelijkheid over, we moeten ze gewoon recht omlaag in de tanga stoppen” zei Geert kom ik help je even en hij trok de tanga van Ben aan de voorkant omlaag en duwt Ben zijn piemel omlaag in de tanga.
“Dat is niet echt een goed idee Beertje, nu word ik al stijf door die hand van jou” en inderdaad want Ben zijn piemel duwde de voorkant naar voren waardoor zijn ballen duidelijk te zien waren.
Maar Ben treuzelde niet en deed het zelfde bij Geert, en ja hoor ook die zijn piemel werd wakker en drukte het stof naar voren.
“Kijk dat bedoel ik nu!” en hij duwde de ballen naar binnen en tegelijk trok hij het klein stukje stof naar beneden zodat zijn ballen binnenboord bleven.
Geert deed het ook bij Ben, daar ging het gemakkelijker omdat Ben iets minder sterk geschapen was als hij. Eenmaal buiten sprongen de jongens met een harde Tarzan kreet voor de ouders.
Geert zijn ouders kregen meteen de slapenlach “hebben jou ouders het ook al gezien, en wat zeiden zij ervan?”
“Nee, jullie zijn de eerste die ze zien, ik ben natuurlijk nog niet thuis geweest” zei Ben grijnzend.
Ondertussen had Herman een foto geschoten met zijn Handy en zei “dan zullen we ze ook eens verrassen, en hij schreef erbij wij hebben onverwachts bezoek gekregen van twee Tarzan’ s komen jullie nog even bij ons langs kunnen we gelijk de laatste dingentjes bespreken?” en weg was de mail.
Meteen kwam er een bericht terug ‘leuk maar zonder dat lapje stof zijn ze toch echt mooier, we waren al bijna onderweg naar jullie dus tot zo’
“Jou ouders denken er het zelfde over als ik, zonder dat stukje stof vind ik jullie ook mooier. Trouwens jullie zullen die lapjes stof toch wel gratis hebben gekregen hoop ik!”
“Kom op Pap, jij weet net zo goed als wij, hoe minder stof hoe duurder iets word” lacht Geert.
“Ja, vroeger als ik of mijn broers met een scheur in onze broek thuis kwam kregen we een klap voor onze billen. Tegenwoordig betaal je voor een dergelijke jeans veel meer dan een normale jeans kost, alleen omdat er een paar scheuren in zitten” grinnikte Ben om zijn Beertje te steunen.
“Mooi en nu de rest nog showen jongens!” zei Trees.
“Echt niet, wij springen eerst even onder de douche en gaan dan zwemmen” zei Geert.
“Vergeet niet die lapjes weg te doen voordat jullie onder de douche stappen, het zou zonde zijn als ze nat worden en gaan krimpen” lacht Trees.
“Zijn jullie nu werkelijk jaloers op ons dat wij zulke mooie tanga’s hebben gekocht?”
“Geert we weten genoeg, we hebben een mooi verjaardagscadeau in het verschiet” schaterde Ben.
“Waag het niet, geloof maar niet dat wij die gaan showen op ons verjaardagsfeestje. Geen denken aan rakkers” zei Herman beledigd.
“Nou op internet hebben we anders echt mooie gezien hé Ben!”
“Ja vooral die voor Pap. Een mooie doorzichtige kante tanga, waar je de penis goed kunt zien maar ook zijn achterwerk en dito voor Mam. Oké, bij Mam zie je natuurlijk geen piemel, maar wel een mooi kaal poesje” lacht Ben en samen namen ze een sprint naar de douche bij de sauna.
“Hier gebleven, waar kijken jullie naar op internet. Ik geloof dat ik de stekker er moet trekken!”
Lachend stapte we samen onder de douche, door het stromend water hoorde we niet dat de ouders van Ben waren gearriveerd en zich bij de ouders van Geert hadden gevoegd. Dus snel rende we na het douchen naar het zwembad en met een ferme duik doken we het zwembad in, om vervolgens proestend weer bovenwater te komen. Gelijk werden we gesommeerd om bij hun te komen zitten, we raapte de badlakens op en droogde ons af om vervolgens plaats te nemen op die badlakens omdat we geen zitdoekjes hadden.
Lachend hield Ben zijn Moeder een van de tanga’s omhoog en vroeg “had jij niet genoeg geld bij je Ben, dat jij maar zo weinig stof kon betalen?”
“Ma, jij moest eens weten hoe duur die tanga’s normaal zijn, omdat ze verpakt waren met zijn drieën waren ze een stuk goedkoper. U weet zelf die jeans met die scheuren er in zijn ook veel duurder, het lijkt wel alsof je voor de scheuren betaald in plaats van de jeansstof!”
“Daar heb je gelijk in, ieder zijn eigen smaak maar ik vind dat soort van jeans verschrikkelijk” zegt ze.
“Ik ook Mam, U kent vast nog die reclame voor bont van vroeger!”
“Jij bedoelt die van liever naakt dan namaak?”
“Ja Mam, die bedoelde ik. Tegenwoordig denkt de jeugd ook zo over die jeans, je moet de echte kopen en niet een oude jeans verscheuren want dan gaan ze liever naakt. Wat ik trouwens en vast vele met ons helemaal niet erg zouden vinden” grinnikte Ben.
“Genoeg onzin, we gaan het over de reis hebben want als je goed luistert hoor je Corsica al naar ons roepen. Ik denk dat jij samen met Geert en zijn ouders de wagen delen en Mark en Mario rijden dan met ons mee” stelde Ben zijn vader voor.
“Daar waren Geert en Ben wel voor te vinden, lekker samen die hele weg achter op de bank te zitten en dan afspreken per CB waar en wanneer en op welke parkeerplaats we pauze zouden houden”.
“Oké, afgesproken. Jij Ben komt morgen even naar huis om je kleren in te pakken, daarna kan je weer terug naar Geert!”
“Hoezo kleren, we gaan toch naar een nudistenpark?” lacht Ben.
“Dat klopt, maar als we boodschappen doen of een uitje gaan maken zal je toch echt wel kleren aan moeten trekken”.
“Dat klopt wel maar we hebben vanmiddag genoeg kleren gekocht, dus U hoeft enkel mijn toilettasje fotocamera en zo in te pakken, daar hoef ik toch niet extra voor naar huis te komen U weet bijna beter waar mijn spullen liggen!” zegt Ben verlegen tegen zijn Moeder.
“Jawel Ben, dan heeft ook Geert morgen de tijd om zijn spullen in te pakken, zolang kan je toch wel zonder hem” lacht Trees.
“Nou vooruit dan maar, ik wil wel de zekerheid hebben dat we samen kunnen slapen” eis Ben lachend.
“Wat dacht jij dan, dat wij jou om drie uur thuis komen ophalen ik dacht het niet hoor” zegt Herman.
“Wat zo vroeg vertrekken wij al, gelukkig kunnen we verder slapen in de auto!”
“Ja Ben, maar vergeet niet dat het ruim twaalf tot dertienhonderd kilometers zijn en dan staan we nog maar in Livorno” grinnikte Trees.
“Ja, in Livorno hebben we kunnen regelen dat wij morgen of overmorgen twee kamers ter beschikking hebben. Je weet nooit wat er onderweg kan gebeuren en of we wel zo fit zijn om de rit in een dag af te leggen?”
“Gelukkig kan Mario ook een stuk rijden, de rest rijden Maria en ik wel. Dus als er niet te veel files onderweg zijn moet het ons wel lukken om het in een rit te doen” zegt Maarten.
“Ja helaas, ik ben er niet achter kunnen komen of Geert ook in het buitenlanden Zwitserland mag rijden onder begeleiding, hij is nog net geen achttien. En hoe de regels in daar zijn weten we niet, daar kon ons niemand tekst en uitleg overgeven zelf de ANWB niet” zegt Geert zijn Pa.
“Pap, gewoon doen ik heb mijn rijbewijs, verder weten we gewoon niet wat de regels zijn. Hier in Nederland mag ik rijden als U naast mij zit” grijnst Geert.
“Oké, dus vertrekken we om drie uur in de morgen, dat betekend wel dat iedereen op tijd naar bed moet. En daar bedoel ik mee slapen, hé jongens!” grapte Herman.
“Nou ja zeg, dat doen we toch altijd?” zegt Ben met een onschuldig gezicht.
“Meen je dat nou werkelijk Ben, of bedoel je na het douchen en zo. Tijd trekken daar ben je anders eigenlijk wel een kei in Ben, is hij daar thuis ook zo goed in Maria?”
“Als Geert hier logeert wel, dan moeten we op de tijd zeggen dat ze rustig moeten zijn en aan de buren denken ook al wonen die bijna een kilometer van ons vandaan” zegt Maria met een glimlachje.
“Dat hadden wij ook niet anders verwacht, hier moeten we ze ook heel vaak tot orde roepen” lachte Trees.
“Wie wij, reageert Geert zich van geen schuld bewust zijnde!”
“Nee, dat kan niet waar zijn, wij gaan altijd braaf naar bedje toe hé Geert” zegt Ben met een paar rode wangen.
“Dat klopt wel, maar wat jullie daar boven uitspoken daar zullen we het maar niet over hebben hé jongens” grinnikte Herman.
Nadat Maria en Maarten de koffie op hadden namen ze afscheid met de woorden “we moeten gaan want we moeten Mark en Mario nog ophalen bij Mario thuis, die weten ook nog niet de vertrektijd”.

Gesloten